22 ΙΟΥΛΙΟΥ 1943

                                      Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ ...

Περίμενα από το πρωί ν΄ακούσω σήμερα απ΄τα ΜΜΕ έστω λίγα λόγια για το μεγάλο ξεσηκωμό κατά των Γερμανών κατακτητών σαν σήμερα στις 22 Ιουλίου 1943 στην Αθήνα , στη Θεσσαλονίκη και στις πόλεις όλης της Ελλάδας αλλά δεν άκουσα δυστυχώς τίποτα... Η σημερινή ημέρα ήταν όμως το 1943 η ημέρα του μεγάλου ξεσηκωμού κατά των Γερμανών κατακτητών που συντάραξε τις αρχές Κατοχής. ΄Ηταν η ημέρα που με πρωτοβουλία του ΕΑΜ οργανώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα μαχητικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής από τους Γερμανούς στη Μακεδονία και στη Θράκη γεγονός που ξεσήκωσε όλους του ΄Ελληνες παρά τις απειλές των κατακτητών και την ανάπτυξη ένοπλων δυνάμεων κατοχής σε επίκαιρα σημεία της Αθήνας...
΄Ενα ανθρώπινο ποτάμι κινήθηκε τη μέρα εκείνη από το Μοναστηράκι, την πλατεία Λαυρίου, την πλατεία Ομόνοιας κλπ προς το κέντρο (υπολογίζεται σε 200.000-300.000 κόσμου) κρατώντας ελληνικές σημαίες και κραυγάζοντας συνθήματα όπως " ΟΧΙ στην Επέκταση" και "ΕΞΩ οι Βούλγαροι φασίστες από τη Μακεδονία και τη Θράκη" . Οι δυνάμεις Κατοχής με θωρακισμένα οχήμτα προσπάθησαν τότε να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις και ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές με πολλούς νεκρους και τραυματίες διαδηλωτές...
Στη διασταύρωση των οδών Πανεπιστημίου και Ομήρου στην Αθήνα, η 17χρονη Επονίτισσα Παναγιώτα Σταθοπούλου προσπάθησε με το σώμα της να ακινητοποιήσει ένα γερμανικό θωρακισμένο όχημα αλλά πυροβολήθηκε από Γερμανό μέλος του πληρώματος και σκοτώθηκε. Την ίδια στιγμή μία άλλη Επονίτισσα , η 19χρονη φοιτήτρια Κούλα Λίλη, επιτέθηκε με το παπούτσι της στο χέρι κατά του οδηγού του οχήματος για να βληθεί και αυτή από Γερμανό του οχήματος και να σκοτωθεί...
Εκείνη τη μέρα 30 διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους , 300 τραυματίστηκαν και περίπου 500 συνελήφθησαν από τις αρχές Κατοχής για να οδηγηθούν στο Στρατοδικείο και να καταδικαστούν σε βαρύτατες ποινές...

ΡΟΜΕΛ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...

ΟΤΑΝ Η "ΑΛΕΠΟΥ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ" ΗΛΘΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ...

Για να αλλάξουμε και λίγο θέμα γιατί τα Μνημόνια και τα μέτρα που ακολουθούν πάνε να μας πνίξουν...
Αυτόν που παριστά η φωτογραφία σίγουρα οι περισσότεροι θα τον ξέρετε. Είναι ο διάσημος Γερμανός στρατηγός ΄Ερβιν Ρόμελ, αναγνωρισμένων ικανοτήτων και σεβαστός από τους Συμμάχους, ο οποίος με τα σχέδιά του και με τη δική του ενεργό συμμετοχή ανέτρεψε συχνά τα σχέδια των Συμμάχων στη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου ώστε επαξίως να λάβει τον τίτλο "Αλεπού της ερήμου"....
΄Ολα αυτά είναι περίπου γνωστά. Εκείνο όμως που δεν είναι τόσο γνωστό είναι ότι ο Ρόμελ για ένα μικρό διάστημα ήλθε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε τη διοίκηση της "Ομάδας Στρατιών Β" με έδρα το Αρσακλί (Πανόραμα) Θεσσαλονίκης...
Αυτό συνέβη τον Ιούλιο του 1943 με τη Θεσσαλονίκη να βιώνει τις πιό σκληρές μέρες της γερμανικής Κατοχής...
΄Υστερα όμως από την απομάκρυνση του Μουσολίνι από την εξουσία στην Ιταλία και την αποδυνάμωση του ΄Αξονα (25.7.1943), με προσωπική εντολή του Χίτλερ ο Ρόμελ ανακαλείται από τη Θεσσαλονίκη και αναλμβάνει σημαντική θέση στη Γερμανία που άρχισε ήδη να απειλείται απ΄τους Συμμάχους. Μάλιστα είχε καταστεί πολύ δημοφιλής ώστε προοριζόταν γιά πρόεδρος του Ράιχ.
΄Ομως μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατά του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944 κατηγορήθηκε ότι αξιωματικοί του περιβάλλοντός του μετείχαν στη συνωμοσία με αποτέλεσμα να του σταλεί από τον ίδιο τον Χίτλερ με δύο υπασπιστές στρατηγούς του μία αμπούλα με υδροκυάνιο για να αυτοκτονήσει...
Και ο μεγάλος στρατηγός Ρόμελ ζήτησε ως αντάλλαγμα μόνο να μην υποστούν αντίποινα η γυναίκα του και ο γιός του. Και όταν οι στρατηγοί του Χίτλερ το δέχθηκαν έλαβε ο ίδιος την αμπούλα υδροκυανίου και αυτοκτόνησε,΄Ηταν 16 Οκτωβρίου 1944...

20.07.1944 : ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΧΙΤΛΕΡ - ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ 10 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

                       

                           -20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1944 ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΑΤΑ ΧΙΤΛΕΡ

                   -ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ 10 ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...

Μία κτηνωδία που είναι αδύνατο να συλλάβει ανθρώπινος νους, λαμβάνει χώρα στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς κατακτητές Θεσσαλονίκη σαν σήμερα στις 20 Ιουλίου 1944 όταν από τα ραδιόφωνα μαθεύτηκε στη πόλη η απόπειρα την ίδια ημέρα κατά του Χίτλερ στη Γερμανία που αν και αποτυχημένη  αποτέλεσε ελπιδοφόρο νέο για τους λαούς που  σηματοδοτούσε την αρχή του τέλους του πολέμου…

Οι Γερμανοί κατακτητές τη μέρα εκείνη , μετά την είδηση της απόπειρας κατά του Χίτλερ, για να εκφοβίσουν τον πληθυσμό και για να λάβουν … εκδίκηση, παραλαμβάνουν 10 ΄Ελληνες ομήρους από το στρατόπεδο μελλοθανάτων «Παύλος Μελάς» και τους μεταφέρουν στην Αξιούπολη , στις όχθες του ποταμού Αξιού, όπου και τους εκτελούν εν ψυχρώ για να ταφούν στη συνέχεια στον ίδιο χώρο…

΄Ηταν το γεγονός που συντάραξε τότε τους Θεσσαλονικείς ενώ επιβεβαίωσε για μια ακόμα φορά τη βαρβαρότητα που διέκρινε τους Γερμανούς κατακτητές…

Είναι χρήσιμο ένα  μικρό χρονικό για την επιχείρηση εκείνη κατά του Χίτλερ με το όνομα «Βαλκυρία» που αν και αποτυχημένη θεωρήθηκε απ΄όλους στην Ευρώπη και στον κόσμο ως η αρχή του τέλους της ναζιστικής Γερμανίας και του πολέμου:

  

20.07.1944  Απόπειρα κατά του Χίτλερ- Επιχείρηση «Βαλκυρία». Καθώς στη Γερμανία το 1944, πολίτες και στρατιωτικοί διαπιστώνουν που οδηγείται η χώρα από τον παρανοϊκό Χίτλερ και τους ναζί επιτελείς και συνεργάτες του, συγκροτείται μία ομάδα ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών της Βέρμαχτ η οποία και σχεδιάζει την δολοφονία του. Εκτελεστής του σχεδίου ήταν ο νεαρός Γερμανός συνταγματάρχης της «Βέρμαχτ» Κλάους Γκραφ Βαν Στάουφενμπεργκ , αριστοκρατικής καταγωγής, ο οποίος αν και εθνικιστής βλέποντας τα εγκλήματα του Γ΄Ράιχ κλονίστηκε και ανέλαβε προσωπικά την επιχείρηση. Και στις 20.07.1944 τοποθέτησε στο τραπέζι συνεδριάσεων προγραμματισμένης σύσκεψης του Χίτλερ με τους επιτελείς του στο καταφύγιο-στρατηγείο της πόλης Ράστενμπουργκ , χαρτοφύλακα με βόμβα που λειτουργούσε με ωρολογιακό μηχανισμό . Η έκρηξη έγινε όπως προγραμματίστηκε με αποτέλεσμα να βρουν το θάνατο 4 Γερμανοί στρατηγοί αλλά ο Χίτλερ ως εκ θαύματος βγήκε αλώβητος με μικρά τραύματα. Στη συνέχεια ο Στάουφενμκπεργκ και οι λοιποί συνωμότες συνελήφθησαν και με συνοπτικές διαδικασίες δικάστηκαν , καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν την επομένη ημέρα . ΄Ηταν το γεγονός που εκείνες τις μέρες συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο

                                           ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ...
 
Η ημέρα αυτή δεν ξεχνιέται ούτε πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ...
Σαν σήμερα, στις 20 Ιουλίου 1974, η χούντα της Αθήνας και οι συνεργάτες της στην Κύπρο άνοιξαν την "κερκόπορτα" για να μπεί ο βάρβαρος Αττίλας στο νησί και να ακολουθήσει η μεγάλη καταστροφή...
Στις 5.30΄το πρωί εκείνης της αποφράδας ημέρας, ισχυρές τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις εκμεταλλευόμενες τη διάλυση των πάντων στο νησί από το χουντικό πραξικόπημα κατά του προέδρου αρχιεπισκόπου Μακαρίου που προηγήθηκε, εισβάλλουν στην Κύπρο με παράλληλη αεροπορική κάλυψη. ΄Ηταν η αρχή της επιχείρησης "Αττίλας Ι" ...

ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

                                                    ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ
 
Σε έναν σύγχρονο πόλεμο χρησιμοποιούνται όλα τα όπλα αλλά και όλα τα μέσα και ανάμεσα σ΄αυτά η δολιότητα και η προβοκάτσια που έχουν αναχθεί σε όπλα πρώτης γραμμής που κυρίως αποδίδουν καρπούς στην κοινή γνώμη είτε αυτή έχει μικρή εμβέλεια, είτε είναι παγκόσμια...
Το αναφέρω αυτό για να μην βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για την κατάρριψη του Μπόϊνγκ με 298 επιβάτες στην Ανατολική Ουκρανία γιατί στον πόλεμο αυτό κρύβονται τεράστια συμφέροντα τα οποία είναι γνωστό πως δεν έχουν ούτε αισθήματα , ούτε συναισθήματα αλλά ούτε και αναστολές και ενερργούν εν ψυχρώ αδιαφορώντας για ανθρώπινα θύματα...
Με αυτό το συλλογισμό το πιό σωστό είναι να σκεφθούμε ποιά πλευρά στον πόλεμο της Ουκρανίας ,οι κυβερνητικοί του Κιέβου ή οι φιλορώσοι της Ανατολικής Ουκρανίας, θα μπορούσε να έχει κέρδος από την κατάρριψη του αεροπλάνου που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο. Οι φιλορώσοι και η Ρωσία οπωσδήποτε σε καμιά περίπτωση δεν θα το επιχειρούσαν και μάλιστα με ρωσικό οπλικό σύστημα σε περιοχή της Ανατολικής Ουκρανίας. Το Κίεβο και οι συνεργάτες του της Δύσης, αν μπορούσε να περάσει προς τα έξω η ιδέα ότι η αντίπαλη πλευρά φταίει, ίσως να είχε πολλούς λόγους να το κάνει με στόχο να μεταστραφεί η παγκόσμια κοινή γνώμη υπέρ της...

                                                            " Ο ΑΓΩΝ ...ΤΟΥΣ" ...

"Ημέρα πολιτιστικών εκδηλώσεων" σήμερα για τα στελέχη και τους οπαδούς της "Χρυσής Αυγής" όπου θα λάβουν χώρα αναγνώσεις κειμένων, απαγγελίες "πατριωτικών" ποιημάτων αλλά και εκτέλεση τραγουδιών τη συνοδεία φιλαρμονικών απ΄τη Βαυαρία. Ο λόγος ?
Σαν σήμερα, στις 18 Ιουλίου 1925, πρωτοκυκλοφόρησε στη Γερμανία το βιβλίο "Ο Αγών μου" (Mein Kamph) του αρχηγού τους Αδόλφου Χίτλερ όπου περιλαμβάνεται η ιδελογία τους βασισμένη στον αντισημιτισμό, στον ρατσισμό και στον παγγερμανισμό. Είναι χρήσιμο να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται και ένα σύντομο χρονικό είναι απαραίτητο:

18.07.1925 «Ο Αγών μου» («Mein Kamph»). Κυκλοφορεί στη Γερμανία (στα γερμανικά) ο πρώτος τόμος του μοναδικού βιβλίου που έγραψε ο Αδόλφος Χίτλερ με τίτλο «Εξόφληση Λογαριασμών» υπό μορφή πολιτικού μανιφέστου με σκέψεις και απόψεις του συγγραφέα για τα πολιτικά πράγματα της εποχής του στη Γερμανία. Ο δεύτερος τόμος με το ίδιο αντικείμενο κυκλοφόρησε αργότερα με τίτλο «Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα» όπου διατυπώνεται η ναζιστική ιδεολογία που βασίζεται στον αντισημιτισμό, στον ρατσισμό και στον παγγερμανισμό. Την οριστική μορφή το βιβλίο του Χίτλερ θα πάρει το 1930 με την κυκλοφορία του τρίτου τόμου με τίτλο «Τέσσερα χρόνια Πάλης ενάντια στα Ψέματα, τη Βλακεία και τη Δειλία» αλλά ο εκδότης του έκρινε πως ο τίτλος του ήταν μεγάλος και τον περιόρισε στον μονολεκτικό «Ο Αγών μου» («Mein Kamph» = Μάϊν Κάμφ). Το βιβλίο το έραψε ο Αδόλφος Χίτλερ το 1924 όταν ήταν φυλακισμένος στις φυλακές Λάντσμπεργκ της Βαυαρίας όταν είχε συλληφθεί και καταδικαστεί σε 5 χρόνια φυλάκιση για σύσταση συμμορίας και απόπειρα ανατροπής του δημοκρατικού καθεστώτος της Γερμανίας

ΜΝΗΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                        ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ...Η ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ
                                                         Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ...

Στις ανάγλυφες παραστάσεις του περίφημου επίχρυσου κρατήρα που βρέθηκε στο Δερβένι της Θεσσαλονίκης, εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης και χρονολογείται γύρω στα 330 π.Χ., υπάρχει μία παρασταση που παρουσιάζει μία όμορφη γυναίκα (πιθανά την Αριάδνη) η οποία κάθεται κάπου σκεπτική με ελαφρά σκυμμένο το κεφάλι της, μάλλον αδιάφορη γιά ότι συμβαίνει ενώ γύρω της χορεύουν οι Σιληνοί και οι Μαινάδες του θεού Διόνυσου...
Αυτή την παράσταση την έχω ταυτίσει με τη Θεσσαλονίκη διιαχρονικά που την φαντάζομαι σαν μία όμορφη αρχόντισσα η οποία με θλίψη αλλά και περηφάνεια αναπολεί το ιστορικό της παρελθόν το οποίο φαίνεται πως ξέχασαν τα παιδιά της και μόνο αυτή πιά θυμάται...
Τα γράφω αυτά γιατί συνέβησαν σημαντικά γεγονότα σ΄αυτή την πόλη που συνδέονται με την ιστορική πορεία της και κάποιοι τα αγνοούν ή ίσως ακόμα να μην θέλουν να τα θυμούνται. ΄Ετσι όλα αυτά περνούν και χάνονται και ίσως κάποτε να χαθούν γιά πάντα αν δεν δούμε με σοβαρότητα και ευθύνη αυτό το θέμα όλοι εμείς αλλά προπαντός οι Τοπικές αρχές και ο Δήμος που ότι αφορά στην ιστορία της πόλης το έχουν βάλει στο περιθώριο με τη δικαιολογία ότι άλλα είναι αυτά που τώρα έχουν προτεραιότητα ...
΄Ενα τέτοιο γεγονός μας θυμίζει η σημερινή ημέρα καθώς σαν σήμερα στις 27 Ιουλίου 1935 έφυγε από τη ζωή ένας μεγάλος Θεσσαλονικιός πνευματικός άνθρωπος και μουσικοσυνθέτης, ο Αιμίλιος Ριάδης (1880-1935) τον οποίο στο εξωτερικό ονόμαζαν "Μουσόργκσκι της Ελλάδας" ενώ στην πατρίδα του τη Θεσσαλονίκη ελάχιστοι είναι αυτοί που σήμερα γνωρίζουν ότι υπήρξε... Δεν θάπρεπε κάτι να γίνει σήμερα για τον Μεγάλο αυτό Θεσσαλονικιό δημιουργό που να μας τον φέρει στη μνήμη μας... Αλλά ποιός ακούει? ...