ΝΙΚΟΣ ΑΣΤΡΙΝΙΔΗΣ
                       ΕΝΑΣ ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Υπήρξαν πολλοί άνθρωποι της Τέχνης οι οποίοι παρόλο ότι δεν ήταν Θεσσαλονικείς συνδέθηκαν στενά με τη Θεσσαλονίκη με το έργο τους και την προσφορά τους στην πόλη και γενικότερα στην Τέχνη. ΄Ενας απ΄αυτούς ασφαλώς υπήρξε ο συνθέτης, αρχιμουσικός, πιανίστας και μουσικός παιδαγωγός Νίκος Αστρινίδης (1921- 2010) που έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή στις 10 Δεκεμβρίου 2010 αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο έργο που μάλιστα είναι συνδεδεμένο άμεσα με την πόλη στην οποία ο Αστρινίδης , καταγόμενος από το ΄Ακερμαν της Ρουμανίας, εγκαταστάθηκε και εργάστηκε γιά 21 χρόνια ως αρχιμουσικός της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης παράλληλα με τις άλλες δραστηριότητες του στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Ο Αστρινίδης, ένας σεμνός και ευγενικός άνθρωπος, άφησε πίσω του μεγάλο έργο το οποίο η πόλη της Θεσσαλονίκης οφείλει να τιμά και να θυμάται...

 

                                           ΤΕΛΙΚΑ ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ Η ... ΒΟΤΚΑ!

 

Σαν σήμερα , στις 8 Δεκεμβρίου 1991 , μετά τα συνταρακτικά γεγονότα που προηγήθηκαν στη Σοβιετική ΄Ενωση από τις αλλαγές και τους "εκσυγχρονισμούς" του Γκορμπατσόφ, οι ηγέτες της Ρωσίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας Μπόρις Γιέλτσιν, Λεονίντ Κρουτσούκ και Στανισλάβ Σουσκέβιτς , συναντήθηκαν στην "ντάτσια" του Λευκορώσου ηγέτη στον Εθνικό Δρυμό του Μπελοβέζσκ γιά να συζητήσουν γιά το μέλλον της Σοβιετικής ΄Ενωσης της οποίας τα θεμέλια έτριζαν επικίνδυνα. Το θέμα ήταν ιδιαίτερα σοβαρό και απαιτούσε νηφάλια προσέγγιση που φαίνεται πως δεν υπήρξε στην κρίσιμη και εν πολλοίς αυθαίρετη αυτή συνάντηση των τριών ηγετών. Μάλιστα καθώς λέγεται προτού οι τρεις ηγέτες διατυπώσουν οριστική συμφωνία γιά το μέλλον της ΕΣΣΔ ... πλακώθηκαν στις βότκες που διευκόλυναν βεβαίως να διατυπωθεί στα γρήγορα κάποια "λύση" για το πρόβλημα. Τελικά όμως η "λύση" αυτή ήταν καθώς φαίνεται επιπόλαια χωρίς να μελετηθούν και αναλυθούν τα θέματα και προβλήματα που θα αποτελούσε η αποδοχή της ..

Η "λύση" ,που κατέληξε σε συμφωνία, ήταν ... η κατάργηση της Σοβιετικής ΄Ενωσης και η αντικατάστασή της με την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (Κ.Α.Κ.), μία χαλαρή ένωση, ούτε καν συνομοσπονδία, που διέγραφε με μία μονοκονδυλιά όλα τα πολιτικά δεδομένα του παρελθόντος και άλλαζε τον παγκόσμιο χάρτη στρατηγικής χωρίς να υπάρχει μάλιστα καμιά εξουσιοδότηση γι΄αυτό.Ακόμα οι συμφωνίες του Μπελοβέζσκ ήταν τελείως αντίθετες με την εκφρασμένη ήδη με δημοψηφίσματα λαϊκή βούληση το Μάρτιο του 1991 όπου το 78% του λαού στα κράτη της Σοβιετικής ΄Ενωσης μαζί και με τη Ρωσία, αποφάνθηκε υπέρ της διατήρησης της ΕΣΣΔ με κάποια εκσυγχρονισμένη μορφή ...

Τελικά τη λύση την έδωσε η ... βότκα και κυρίως ο παγίως μεθυσμένος Μπόρις Γιέλτσιν που χαρακτηρίστηκε γιά την πράξη του αυτή μεταγενέστερα "καταστροφέας" της Σοβιετικής ΄Ενωσης ...!

ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ ...
Μας αφήνουνν τώρα και μιλάμε και γράφουμε ό,τι θέλουμε αλλά πίσω από την πλάτη μας γίνονται πολλά χωρίς να έχουμε καμία ενημέρωση με την Ελλάδα να έχει στην ουσία ήδη εκχωρηθεί στους δανειστές και δη στη Γερμανία της Μέρκελ και του Σόϊμπλε. Αυτή η εικονική πραγματικότητα της δήθεν "ελευθερίας" και "δημοκρατίας" δεν θα κρατήσει όμως γιά πολύ. Μόλις οι δανειστές (δηλαδή η Γερμανία ) αναλάβουν την πλήρη "αξιοποίηση" του Υπερταμείου στο οποίο η "Αριστερή" μας κυβέρνηση εκχώρησε το σύνολο της δημόσιας περιουσίας γιά 99 χρόνια, και αρχίσουν να υπάρχουν αντιδράσεις απ΄τον ελληνικό λαό που θα βλέπει τη χώρα του να κατασπαράσεται απ΄τους δανειστές, τα πράγματα θα αλλάξουν και ένα σχέδιο κατατρομοκράτησης του πληθυσμού (που είναι βέβαιο πως ήδη έχει συνταχθεί) θα μπεί σε εφαρμογή.΄Ο,τι έγινε δηλαδή και με τη γερμανική Κατοχή της Ελλάδας στα χρόνια 1941-1944. Ας θυμηθούμε πως και τότε στην αρχή έγινε προσπάθεια απ΄τους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους να εμφανιστούν οι Γερμανοί ως ... φίλοι μας που ήλθαν πάνοπλοι με αεροπλάνα και τεθωρακισμένα δήθεν γιά το καλό μας στην Ελλάδα ...

                                                               
                                                                ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ
Σαν σήμερα , στις 6 Δεκεμβρίου 1989,έφυγε από τη ζωή ο Παύλος Ζάννας, ένας ευγενής και σεμνός ΄άνθρωπος των Γραμμάτων και της Τέχνης, θεατρικός συγγραφέας, κριτικός και πολιτικός που συνέδεσε το όνομά του με την πόλη της Θεσσαλονίκης. Απ΄όλες τις δραστηριότητές του θα μείνω στις ενέργειές του μαζί με άλλα μέλη της "ΤΕΧΝΗΣ" φίλους του κινηματογράφου γιά την θέσπιση το 1960 του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (αρχικά) που εξελίχθηκε στο ετήσιο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που αποτελεί σήμερα ένα από τους πιό σημαντικούς πολιτιστικούς θεσμούς ολόκληρης της χώρας με προβολή και εμβέλεια και στο εξωτερικό... ...

                                 ΜΝΗΜΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ ΠΑΤΡΟΚΛΟΥ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΥ
Σαν σήμερα, στις 4 Δεκεμβρίου 1976 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών ο αρχιτέκτονας Πάτροκλος Καραντινός, ένας από τους πλέον σημαντικούς εκπρόσωπους της λεγόμενης Ελληνικής Αρχιτεκτονικής κατά τη σύγχρονη εποχή στην Ελλάδα. Αναφέρομαι σήμερα στον Πάτροκλο Καραντινό γιατί υπήρξε δάσκαλος δικός μου και πολλών άλλων συναδέλφων αρχιτεκτόνων σήμερα, στα πρώτα δύσκολα χρόνια ίδρυσης του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης τότε που προσπαθούσαμε με κάθε μέσο και τρόπο εμείς οι 11 όλοι και όλοι οι φοιτητές του πρώτου έτους της σχολής να διοριστούν καθηγητές και να αρχίσει η σχολή να λειτουργεί κανονικά ...
Δεν θα αναφερθώ στο τεράστιο αρχιτεκτονικό έργο του Πάτροκλου Καραντινού το οποίο άλλωστε μπορεί να το γνωρίσει κανείς ανατρέχοντας στις σχετικές πηγές, αλλά οφείλω να πω δύο λόγια γιά τον άνθρωπο και καθηγητή Πάτροκλο Καραντινό,αδελφό του Σωκράτη Καραντινού του πρώτου διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας που άρχισε να λειτουργεί την ίδια εποχή που οι δύο Καραντινοί ήλθαν στη Θεσσαλονίκη, ο ένας στο ΚΘΒΕ και ο άλλος στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ. ΄Ηταν άνθρωπος απλός αλλά αυστηρός με καθαρές και σαφώς διαμορφωμένες αρχές και θέσεις πέρα από την αρχιτεκτονική και σε πολλά κοινωνικά θέματα. Και αυτή του η ιδιότητα υπήρξε η μεγάλη του προσφορά σε μας τους μαθητές του γιατί μάθαμε απ΄αυτόν να βλέπουμε την αρχιτεκτονική όχι απλά ως "όμορφο" σχέδιο αλλά ως "λύση" ενός υπαρκτού κοινωνικού προβλήματος όπου ό άνθρωπος βρίσκεται στο επίκεντρο του θέματός μας. Απόψεις δηλαδή που επεξεργάστηκε μαζί με τους συναδέλφους του διάσημους αρχιτέκτονες του συνεδρίου του CIAM του 1930 με τους οποίους είχε συνεχή επαφή και επικοινωνία...
Θέλω σήμερα, ημέρα της μνήμης του, να τον τιμήσω γιά το πολύτιμο έργο του και να τον ευχαριστήσω για τη μεγάλη του προσφορά ...

03.12.1944  Το αιματοκύλισμα της πλατείας Συντάγματος.  Ημέρα Κυριακή και ώρα 11 π.μ. πραγματοποιείται μετά από λήψη άδειας από την αστυνομία το ειρηνικό συλλαλητήριο του ΕΑΜ στην πλατεία Συντάγματος όπου επρόκειτο να μιλήσουν εκπρόσωποι των «εαμικών» κομμάτων και θα αναγγέλλονταν η κήρυξη πανεργατικής απεργίας για τη Δευτέρα 04.12.1944 . Χωρίς όμως προειδοποίηση ή αιτία άρχισαν να πέφτουν πυροβολισμοί κατά των διαδηλωτών με συνέπεια να υπάρξουν 28 διαδηλωτές νεκροί και 100 τραυματίες

                                             ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΤΟ 1930 ...
Πάμε τώρα 6 χρόνια με Μνημόνια και με εσωτερική υποτίμηση να βγούμε από την κρίση με τη χώρα να έχει κυριολεκτικά αποδιοργανωθεί, τη βιομηχανική παραγωγή να έχει εκμηδενιστεί, με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου να έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα και το εμπόριο να ψυχοραγεί με την κατανάλωση να έχει περιοριστεί στα τελείως αναγκαία γιά επιβίωση. ΄Αλλα περιθώρια στην τακτική αυτή δεν υπάρχουν και από δω και πέρα θα μιλάμε πιά για ολοκληρωτική καταστροφή. Και όμως και αυτοί που διαφεντεύουν αυτό τον τόπο και η δήθεν κυβέρνησή μας (και μάλιστα της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ) συνεχίζουν την ίδια ΄καταστροφική πολιτική προσδοκώντας να πέσουν δολάρια και ευρώ από τον ουρανό ή να έλθουν στην Ελλάδα "επενδυτές" που δεν θα έχουν όραση και κρίση γιά να δούν που πρόκειται να επενδύσουν τα χρήματά τους...
΄Οταν το 1930 είχαμε τη μεγάλη παγκόσμια οικομική κρίση οι ΗΠΑ δεν ακολούθησαν τον τρόπο που ακολούθησε η Ελλάδα γιά να ... βγεί από την κρίση. Αντί της εσωτερικής υποτίμησης (μείωση μισθών και συντάξεων, απολύσεις εργαζομένων, υποβάθμιση της βιομηχανικής παραγωγής, απαξίωση του πρωτογενούς τομέα παραγωγής κλπ) προχώρησαν άμεσα στην εφαρμογή της μεθόδου της ανάπτυξης. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ, σαν σήμερα στις 2 Δεκεμβρίου 1930, εισηγήθηκε στο Κογκρέσο και έγινε δεκτό αντί γιά εσωτερική υποτίμηση να εφαρμοστεί ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα 150 εκατομ. δολαρίων με την κατασκευή δημοσίων έργων με στόχο και να καλυφθούν άμεσες ανάγκες από τη λειτουργία των έργων και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να τονωθεί η κατανάλωση.,,,
--Τώρα που θα κατέβουν οι καλικάντζαροι στη Γη κύριοι της κυβέρνησης, κάντε τους καμιά πρόταση μπας και θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα ... Που ξέρεις μπορεί να θέλουν...