Αρχιτέκτονας-Συγγραφέας

Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

                                      ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΟ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ...
 
Κάποια γεγονότα δυστυχώς δείχνουν πως ο Εμφύλιος στην Ελλάδα δεν τελείωσε αν και πέρασαν 68 χρόνια από τη λήξη των πολεμικών συγκρούσεων και κάθε τόσο με αφορμή κάποια αιτία ξεπηδούν από τα παρελθόν μίση και αντιπαλότητες που οδήγησαν τη χώρα σε νέα καταστροφή μετά απο αυτή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που προηγήθηκε. Και αυτό γίνεται γιατί όλα τα χρόνια που ακολούθησαν δεν μπορέσαμε να εξετάσουμε ψύχραιμα και αντικειμενικά τα γεγονότα εκείνων των χρόνων της οδύνης και του πόνου και να βγάλουμε συμπεράσματα που θα μας είναι χρήσιμα γιά την πορεία της χώρας και του λαού μας.
΄Ενα γεγονός που συνέβη σαν σήμερα στις 15 Οκτωβρίου 1949, λίγες μέρες μετά τις αιματηρές συγκρούσεις στο Γράμμο και στο Βίτσι του αδελφοκτόνου Εμφυλίου πολέμου 1946- 49, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε σε συντομία τι ακριβώς συνέβη τότε και ποιό ήταν το τίμημα αυτής της αδελφοκτόνου σύγκρουσης στη χώρα μας...
Σαν σήμερα λοιπόν, στις 15 Οκτωβρίου 1949, λίγες μέρες μετά τις συγκρούσεις στο Γράμμο και στο Βίτσι και το τέλος των πολεμικών επιχειρήσεων του Εμφυλίου, από τον "Ραδιοσταθμό της Ελεύθερης Ελλάδας" των ανταρτών από το εξωτερικό εκπέμπεται ένα μήνυμα με ιδιαίτερη σημασία. Η Προσωρινή Κυβέρνηση των βουνών ανακοινώνει πως τερματίζει οριστικά τις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα χωρίς όμως να καταθέσει τα όπλα καθώς οι διώξεις αριστερών στη χώρα είχαν λάβει τεράστιες διαστάσεις...
Στην ουσία με το διάγγελμα αυτό ο Εμφύλιος είχε τελειώσει. Ας δούμε όμως σύντομα ποιό ήταν το κόστος αυτού του αδελφοκτόνου σπαραγμού ...
Ο απολογισμός υπήρξε τραγικός. Στον κυβερνητικό στρατό οι νεκροί έφτασαν τους 8.249, οι τραυματίες τους 37.757 και οι εξαφανισθέντες τους 2.001. Στους αντάρτες οι νεκροί έφτασαν τους 38.220 ενώ πλείστοι ήταν οι εξαφανισθέντες. Ακόμα επίσημες κρατικές στατιστικές αναφέρουν πως οι εκτελεσθέντες αριστεροί στη χώρα έφτασαν τα 3.033 άτομα ενώ 120.000 ΄Ελληνες αριστεροί και δεξιοί πλήρωσαν με τη ζωή τους τον αιματηρό Εμφύλιο που κατέστησε την οικονομική ανάπτυξη της χώρας έκτοτε άπιαστο όνειρο...
Αυτή την πτυχή της ιστορίας μας πρέπει να την δούμε με ψυχραιμία, σοβαρότητα και ευθύνη γιατί όσο το θέμα παραμένει ανοικτό τόσο ο φόβος και το μίσος θα ελοχεύει στις ψυχές μας ...
Απόστολος Παπαγιαννόπουλος
(15.10.2017)

Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017

 
                                                       11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944
                                                       ΠΩΣ ΕΦΥΓΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΠ΄ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
                              Η ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΝΔΡΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ
 
Καλλιεργήθηκε τεχνηέντως η άποψη ότι οι Γερμανοί κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξαν αυστηροί μεν αλλά άψογοι πολεμιστές που σεβάστηκαν δήθεν τις διεθνείς Συνθήκες και τους άγραφους νόμους του πολέμου, ενώ συνέβη ακριβώς το αντίθετο και αυτό βεβαιώνεται μέσα όχι από μερικά αλλά από εκατοντάδες παραδείγματα. Μερικά από αυτά αναφέρονται στον τρόπο που αποχώρησαν από την Αθήνα τον Οκτώβριο του 1944 όπου εξάντλησαν κάθε δόλια και κτηνώδη συμπεριφορά. Λίγες μέρες προτού φύγουν από την Αθήνα φρόντισαν με τους εδώ συνεργάτες τους να τιμωρήσουν τους ΄Ελληνες που δεν υποτάχθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια στο Γ΄Ράιχ και αντιστάθηκαν ως την τελευταία ώρα. ΄Οταν όμως ετοιμάζονταν να φύγουν και αντιμετώπιζαν τον κίνδυμνο να δεχθούν επιθέσεις και πλήγματα από ομάδες της Εθνικής Αντίστασης και από την αεροπορία των Συμμάχων ζήτησαν ούτε λίγο ούτε πολύ να ανακηρυχθεί η Αθήνα "ανοχύρωτη πόλη" ώστε να φύγουν με την ησυχία τους και ασφαλείς...
Και ιδού μερικά απο τα γεγονότα εκείνων των ημερών...
--Στις 29 Σεπτεμβρίου 1944 όταν στην ουσία τα πάντα είχαν κριθεί στην Ελλάδα γι΄αυτούς, οι Γερμανοί κατακτητές αναζητώντας τρόπους ασφαλούς εξόδου από την Αθήνα ώστε να μην υποστούν επιθέσεις από αντάρτικα σώματα της Εθνικής Αντίστασης, αποφάσισαν να εκκαθαρίσουν την περιοχή του Αιγάλεω ώστε να διαφύγουν δια της Ιεράς Οδού. Εκεί όμως έλαβε χώρα μία αψιμαχία μεταξύ ομάδας ανταρτών του ΕΛΑΣ και δύο Γερμανών μοτοσυκλετιστών με αποτέλεσμα να ακολουθήσει επέμβαση ενός επίλεκτου γερμανικού τάγματος το οποίο στράφηκε για αντίποινα εναντίον των αμάχων κατοίκων της περιοχής του Αιγάλεω. Αρχικά εκτέλεσαν επί τόπου 31 άοπλους κατοίκους και στη συνέχεια, αφού εγκλώβισαν τους κατοίκους του συνοικισμού του Αγίου Γεωργίου του Πυριτιδοποιείου, έκαψαν ζωντανούς άλλους 65 αθώους άμαχους πολίτες πυρπολώντας περίπου και 100 κατοικίες.
-- Στις 9 Οκτωβρίου 1944 και ενώ οι Γερμανοί αποχωρούσαν ήδη από την Αθήνα, με αφορμή σύγκρουση ανταρτών και μονάδας των αποχωρούντων Γερμανών από την Αττική, «γερμανοντυμένοι» συνεργάτες των Γερμανών εισβάλλουν στο Κορωπί και για αντίποινα αφού καταλήστεψαν σπίτια και καταστήματα πυρπολούν και καταστρέφουν 400 σπίτια του χωριού και εκτελούν εν ψυχρώ 47 κατοίκους του.
-- Την ίδια ημέρα, στις 9 Οκτωβρίου 1944, Γερμανικά αεροπλάνα, τρείς μέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών από την Αθήνα, βομβαρδίζουν την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα της Αθήνας σκοτώνοντας 6 αθώους πολίτες, τραυματίζοντας 20 και καταστρέφοντας 8 οικίες κατοίκων της περιοχής.
-- Σαν σήμερα όμως, στις 11 Οκτωβρίου 1944, οι Γερμανοί αποδεικνύουν εμπράκτως την δολιότητα που τους διακρίνει και προκειμένου να προστατευτούν τα γερμανικά στρατεύματα κατά την αποχώρησή τους από την Αθήνα, ξεχνώντας σε τι ενέργειες προέβησαν λίγες μέρες προηγούμενα σε βάρος αμάχων κατοίκων της περιοχής, ζήτησαν να φύγουν ανενόχλητοι και ασφαλείς. Ο Γερμανός στρατηγός της Αεροπορίας και διοικητής των γερμανικών στρατευμάτων της Νότιας Ελλάδας και διοικητής των κατοχικών στρατευμάτων της πρωτεύουσας πτέραρχος Χέλμουτ Φέλμυ (Hellmuith Felmy), το όνομα του οποίου συνδέεται με τη Σφαγή των Καλαβρύτων, ζητά την παρέμβαση του αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής για να κηρυχθεί η Αθήνα και ο Πειραιάς «ανοχύρωτη πόλη» στέλνοντας στον κατοχικό δήμαρχο της Αθήνας ΄Αγγελο Γεωργάτο την ακόλουθη επιστολή: «Προς τον Δήμαρχον της πόλεως των Αθηνών Κύριον Γεωργάτον Γερμανικός στρατός εκήρυξε την πόλιν των Αθηνών ανοχύρωτον. Εξυπακούεται η αποχώρησις των γερμανικών στρατευμάτων από την περιοχήν της πόλεως. Το μέτρον τούτο λαμβάνεται επί τη προσδοκία ότι θέλει ισχύσει επίσης και διά τον εχθρόν. Φέλμυ Αθήναι τη 11.10.1944 Στρατηγός Αεροπορίας»
--Φεύγοντας μάλιστα οι Γερμανοί προέβησαν στην ανατίναξη των λιμενικών εγκαταστάσεων στον Πειραιά. Αυτοί ήταν οι Γερμανοί και αυτός ο διοικητής τους Χέλμουτ Φέλμυ...
Στην εικόνα ο Γερμανός στρατηγός Χέλμουτ Φέλμυ
(Σημ. ΄Ετσι γιά την ιστορία...ο Χέλμουτ Φέλμυ μετά τον πόλεμο συνελήφθη και καταδικάστηκε στη Νυρεμβέργη στην "βαρύτατη" ποινή της 15ετούς φυλάκισης, έμεινε μόνο 2,5 χρόνια στη φυλακή και αφέθηκε ελεύθερος...)
 
(11.10.2017)

Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017



                                                        ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ
                                            11.10.1912 : ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
                                            ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΥ
                                     ΕΠΙΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ... ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μετά τη νίκη στο Σαραντάπορο έρχισε μία προέλαση του ελληνικού στρατού προς τη Μακεδονία με τους Τούρκους να υποχωρούν ατάκτως και με μεγάλες απώλειες .
Ο ελληνικός στρατός (IV Μεραρχία) προελαύνοντας απελευθερώνει από τους Τούρκους τα Σέρβια της Δυτικής Μακεδονίας και στις 11 Οκτωβρίου 1912 -σαν σήμερα- ηΤαξιαρχία ιππικού απελευθερώνει την πόλη της Κοζάνης από τους Τούρκους. Στη φάση αυτή, όταν το Γενικό Στρατηγείο εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη στις 13.10.1912 , προκύπτει διαφωνία ως προς την πορεία και τις επιλογές του ελληνικού στρατού μεταξύ του ΄Ελληνα πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και του αρχιστρατήγου διαδόχου Κωνσταντίνου.Ο Βενιζέλος να απαιτεί από τον δεύτερο να στραφεί πάραυτα προς τη Θεσσαλονίκη (προς την οποία σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες κινούνταν ήδη μεγάλη βουλγαρική δύναμη) και ο διάδοχος να επιμένει να κινηθεί προς το Μοναστήρι προλαβαίνοντας τους Σέρβους που και αυτοί κατευθύνονταν προς τα εκεί. Χρειάστηκε να μεταβεί ο ίδιος ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ στην Κοζάνη για να πεισθεί ο διάδοχος και να ακολουθήσει τις εντολές της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού και να στραφεί τελικά προς τη Θεσσαλονίκη.
Τελικά επιλέγεται ο δρόμος προς Θεσσαλονίκη προς την οποία κατευθύνονται οι ελληνικές δυνάμεις...


(11.10.1912)

ΤΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 : 800 ΤΣΙΓΓΑΝΟΠΟΥΛΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ Το φρικτό γεγονός όπως και άλλα πολλά της ιδίας κατηγορίας ξεχάστηκε και ούτε καν αναφέρεται καθώς αφορά έναν λαό, τους τσιγγάνους Ρομά, που ακόμα και σήμερα βρίσκονται ουσιαστικά υπό διωγμόν σε πολλές χώρες της Ευρώπης... Σαν σήμερα όμως, στις 10 Οκτωβρίου 1944, έλαβε χώρα μία κτηνώδης πράξη στο κολαστήριο του ΄Αουσβιτς που δεν έχει προηγούμενο. Με διαταγή του Χίτλερ εκτελούνται από τους Γερμανούς Ναζί την ημέρα αυτή στους θαλάμους αερίων του φοβερού στρατοπέδου 800 αθώα τσιγγανόπουλα ηλικίας 8-18 ετών στα πλαίσια της ναζιστικής πολιτικής της "κάθαρσης των γερμανικών πόλεων από την υγειονομική μάστιγα των τσιγγάνων" προκειμένου να ολοκληρωθεί το σχέδιο της "τελικής λύσης" που ήταν η συνολική εξόντωσή τους... Υπολογίζεται πως κατά την ναζιστική περίοδο και ειδικά από το 1936 και ως τη λήξη του πολέμου, εκτελέστηκαν απ΄τους Ναζί 500.000 ως 1.500.000 τσιγγάνοι (Ρομά) δηλαδή το 70% του προπολεμικού πληθυσμού τους στην Ευρώπη....


Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017


                                               9.10.1912 : ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟ
                             Η ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Σταθμός στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13 από ελληνικής πλευράς αποτέλεσε η μάχη στο Σαραντάπορο όπου οι Τούρκοι είχαν οργανώσει συστηματικά την άμυνά τους με οχυρωματικά έργα μεγάλης κλίμακας που μελέτησε και κατασκεύασε ο Γερμανός στρατηγός Φον ντερ Γκόλτς. Υπήρχε μάλιστα η βεβαιότητα πως ο ελληνικός στρατός όχι μόνο δεν θα μπορούσε να διασπάσει το οχυρό του Σαρανταπόρου που έκλεινε την είσοδο στα Στενά της Πέτρας που οδηγούσαν στη Μακεδονία, αλλά θα υφίστατο μεγάλη και οδυνηρή ήττα. ΄Αλλωστε ο Γερμανός στρατηγός Φον ντερ Γκολτς βεβαίωνε τους Τούρκους πως το φρούριο του Σαρανταπόρου είναι απόρθητο και θα γίνει ο τάφος των Ελλήνων...
Το σχετικό χρονικό αναφέρει :

09.10.1912 Μάχη στο Σαραντάπορο. Μετά την Ελασσόνα τα ελληνικά στρατεύματα προωθούνται προς το Σαραντάπορο που αποτελούσε ισχυρή γραμμή άμυνας των Τούρκων με οχυρά κατασκευασμένα από τον Γερμανό στρατηγό Φον ντερ Γκολτς. Στη διήμερη σκληρή και πολύνεκρη μάχη που ακολούθησε έλαβαν μέρος οι περισσότερες δυνάμεις της Στρατιάς της Θεσσαλίας (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V Μεραρχία) με αποτέλεσμα τη νίκη των Ελλήνων και άτακτη υποχώρηση των Τούρκων προς Κοζάνη με μεγάλες απώλειες. Η ελληνική αυτή νίκη άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση στη συνέχεια της Μακεδονίας απ΄ τον Ελληνικό στρατό.

(09.10.2017)
·

               Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Το λιμάνι του Μούδρου γίνεται ναυτική βάση
ΤΟ ΘΩΡΗΚΤΟ " Γ. ΑΒΕΡΩΦ" ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΣΤΕΝΑ
Από χθες το ιστορικό θωρηκτό " Γ. ΑΒΕΡΩΦ ", το καμάρι αυτό του ελληνικού στόλου που κράτησε ψηλά την ελληνική σημαία από τότε που έφτασε στη Ελλάδα και εντάχθηκε στον στόλο μας ως σήμερα χωρίς ούτε μιάς μέρας διακοπή, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη γιά να λάβει μέρος στον εορτασμό της τριπλής γιορτής της πόλης. Σαν σήμερα μάλιστα στις 8 Οκτωβρίου 1912 η ναυαρχίδα αυτή του στόλου μας, μετά από επιτυχή επιχείρηση στη Λήμνο που διέταξε ο ναύαρχος Π. Κουντουριώτης, απέκτησε ορμητήριο γιά να ελέγχει τα Στενά συμβάλλοντας σημαντικά στις εξελίξεις.
Το σχετικό χρονικό της ημέρας αναφέρει ;
08.10.1912 Μικρό άγημα του Ελληνικού στόλου υπό τον ταγματάρχη Ιουλιανό Κονταράτο απελευθερώνει τη Λήμνο και υψώνει την ελληνική σημαία στο φρούριο της πόλης. Η απελευθέρωση της Λήμνου αποτέλεσε πολύτιμη επιτυχία καθώς το νησί και το σπουδαιότατο από στρατηγικής άποψης λιμάνι του Μούδρου, αποτέλεσε τη βάση του Ελληνικού στόλου που κατόρθωσε να κυριαρχήσει στο Αιγαίο περιορίζοντας τον Τουρκικό στόλο στα Στενά. Ο αρχηγός του στόλου ναύαρχος Π. Κουντουριώτης διατάζει τα ουδέτερα πλοία να αποχωρήσουν το πολύ σε 24 ώρες από τη θαλάσσια περιοχή της Λήμνου καθιστώντας το λιμάνι του Μούδρου στο νησί βάση του Ελληνικού στόλου.


(08.10.2017)