ΟΙ "ΖΩΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ" ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ...
Αυτή η ανακοίνωση της αστυνομίας ότι αύριο θα διασπάσει το ενιαίο της συγκέντρωσης με ζώνες (δήθεν) ασφαλείας στο συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος, πολύ με προβληματίζει καθώς μου θύμισε μιά παρόμοια ενέργεια και πάλι της αστυνομίας κατά τη διάρκεια της χούντας το 1968...
Βρισκόμουν στην πλατεία Συντάγματος με χιλιάδες λαού την ημέρα της κηδείας του Γεωργίου Παπανδρέου στις 6 Νοεμβρίου 1968 που θα γινόταν απ΄το ναό της Μητρόπολης.΄Ηταν ευκαιρία να ξεσπάσει ο λαός κατά της χούντας και γρήγορα το "Πότε θα κάνει ξαστερια" του Ξυλούρη μετατράπηκε σε "1-1-4" , "Κάτω η χούντα" και "Δημοκρατία- Δημοκρατία !"...
Αυτά δεν άρεσαν προφανώς καθόλου στη χούντα και στην αστυνομία καθώς υπήρχε πιθανότητα να μετατραπεί η συγκέντρωση σε οργισμένη διαδήλωση κατά του στρατιωτικού καθεστώτος με απρόβλεπτες εξελίξεις. Και τότε έγινε αυτό που ίσως θελήσουν να κάνουν αύριο. Με το αιτιολογικό ότι έπρεπε να υπάρχουν "ζώνες ασφαλείας" κατατεμάχισαν σιγά-σιγά και μεθοδικά το ενιαίο της εκδήλωσης σε σημείο που να δημιουργήσουν "τετράγωνα" 50 ανθρώπων. Και όταν αυτό επετεύχθη άρχισαν να πέφτουν βροχή τα γκλοπς στα κεφάλια όσων τολμούσαν να φωνάξουν κάποιο σύνθημα προχωρώντας και σε συλλήψεις....
Μην τολμήσουν να κάνουν τα ίδια αύριο ... Το ξέρουμε το μάθημα !...

(03.02.2018)

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΏΝ...
ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΣΕ ΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ...

Η Ιστορία καταγράφει τα πάντα, θετικά, αρνητικά, όμορφα, άσχημα , αισιόδοξα και αποκρουστικά...
Οι άνθρωποι και όχι η Ιστορία είναι αυτοί που σκεπάζουν πολλές φορές σκόπιμα με τα πέπλα της λήθης ό,τι τους ενοχλεί ή δεν τους συμφέρει να καταγραφεί στις σελίδες της γιά διάφορους λόγους γιά να διασωθεί γιά πάντα στο μέλλον...
΄Ενα παρόμοιο γεγονός είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό και συνέβη σαν σήμερα στις 30 Ιανουαρίου 1945 στη Βαλτική Θάλασσα ενώ ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος όδευε προς τη λήξη του ...
Σαν σήμερα λοιπόν το 1945 τορπιλίζεται και βυθίζεται ανοικτά του Ντάντσιχ το γερμανικό υπερωκεάνιο "Βίλχελμ Γκούστλοφ" που μετέφερε κυρίως Γερμανούς πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές και πάνω από 9.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στα παγωμένα νερά της Βαλτικής...
Επρόκειτο γιά την πλέον θανατηφόρα θαλάσσια τραγωδία όλων των εποχών...
Λέγεται όμως πως σκόπιμα δεν γίνεται λόγος γιά το συγκλονιστικό αυτό γεγονός. Και ο λόγος είναι ότι ενώ εμφανιζόταν το πλοίο ως πλωτό νοσοκομείο που μετέφερε τραυματίες πολέμου, νοσηλευτικό προσωπικό και άμαχους πρόσφυγες, έκρυβε ένα μεγάλο μυστικό : ΄Ηταν το πλοίο που μετέφερε στα αμπάρια του τον αμύθητο θησαυρό του Χίτλερ αποτελούμενο από εκατοντάδες ράβδους χρυσού, τεράστιες ποσότητες ασημιού, πολύτιμους λίθους και έργα τέχνης μεγάλης αξίας που άρπαξαν οι ναζί από τις κατεχόμενες χώρες...
΄Ισως όλα αυτά να είναι υπερβολικά πάντως ακόμα και σήμερα η περιοχή βρίσκεται διαρκώς υπό έλεγχο γιά άγνωστους λόγους...

(30.01.2018)

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ... Τι ομολόγησε προ ολίγου ο πρωθυπουργός μας με το "διάγγελμά" του γιά το "Σκοπιανό" πρόβλημα ? ... ΄Οτι παραχώρησε στην άλλη πλευρά τον όρο "Μακεδονία" με χρονικό ή γεωγραφικό προσδιορισμό χωρίς να μας δοθεί μάλιστα απολύτως τίποτα... Καταλήγοντας δε χαρακτήρισε το γεγονός ότι αποτελεί τη ... μοναδική εθνική πολιτική... Την απάντηση στην ενέργειά του αυτή θα την πάρει σύντομα από τον ίδιο τον Ελληνικό λαό!...

                                                         27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΟΥ 1944
                                      ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΣΤΟ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ
Σαν σήμερα , στις 27 Ιανουαρίου 1944, ύστερά από αντεπίθεση των σοβιετικών στρατευμάτων υπό τον στρατηγό Ζούκοφ, τελειώνει η πολιορκία του Λένινγκραντ στη Ρωσία από τους Γερμανούς μετά από 872 μέρες κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκαν ή πέθαναν στην ηρωϊκη πόλη τουλάχιστον 650.000 άνθρωποι.
Στο Λένιγκραντ πολέμησαν στο πλευρό των Ρώσων και πολλοί ΄Ελληνες και ανάμεσά τους και ο Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ (Μιχαήλ Θεοδώρου Κυριακίδης) με καταγωγή από την Τραπεζούντα του Πόντου, αξιωματικός τότε του Κόκκινου Στρατού ο οποίος παρασημοφορήθηκε στη συνέχεια για την αγωνιστικότητα και την τόλμη που επέδειξε στη μακρά πολιορκία της ηρωικής πόλης.
(Σημ.Τον βίο και την προσφορά του Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ στο Μεγάλο Πόλεμο της Ρωσίας κατά των Γερμανών περιγράφω στο βιβλίο μου "Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ" , ΄Εκδ. ΔΙΟΠΤΡΑ).
--Στην εικόνα ο ελληνικής καταγωγής Ρώσος στρατηγός Γκεόργκι Κωνσταντίνοβιτς Ζούκοφ, επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων στην επιχείρηση "ISKRA" για την ηρωική άμυνα του Λένινγκραντ και την εκδίωξη τελικά των Γερμανών εισβολέων σαν σήμερα στις 27 Ιανουαρίου 1944.

(27.01.2018)

                                       ΟΤΑΝ Ο ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΕΓΙΝΕ ... ΦΙΛΟΤΕΧΝΟΣ !...

Μιά και μιλάμε για γλυπτά και αγάλματα σε κοινόχρηστους χώρους θα αναφέρω μιά μικρή ιστορία από την χουντική περίοδο που έχει ενδιαφέρον καθώς συνδέεται με το όλο θέμα...
Υπηρετούσα τότε στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Θεσσαλονίκης και μιά μέρα με ειδοποιούν να συνοδεύσω τον δήμαρχο σε μία περιήγηση στην πόλη που ζήτησε να κάνει ο Παττακός (υπουργός Εσωτερικών της Χούντας) που μόλις είχε αφιχθεί για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την ... πρόοδο που συνετελέσθη στη Θεσσαλονίκη μετά την εθνοσωτήριο Επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967...
Περνώντας η πομπή των μαύρων αυτοκινήτων έξω από την ΄Εκθεση , στη δυτική είσοδο της οδού Εγνατίας, μας σταματά ο Παττακός στο γνωστό μοντέρνο γλυπτό του Ζογγολόπουλου ύψους 18 μ. κατασκευασμένο επίτηδες από σίδερο κορ-τεν που σκουριάζει επιφανειακά και απευθυνόμενος στο δήμαρχο του λέει:
-- Τι είναι αυτή η σαχλαμάρα δήμαρχε ?
Ο δήμαρχος κατάπιε τη γλώσσα του και δεν ήξερε τι να πεί...
-- ΄Ακου να δεις, συνεχίζει ο Παττακός. Αν θέλεις να το κρατήσεις να το βάψεις. Δεν βλέπεις που σκούριασε ?... Την άλλη φορά που θα έλθω - συνεχίζει με σαρδώνειο γαμόγελο- θέλω να το δω βαμμένο και μάλιστα στα εθνικά μας χρώματα...
(Είδα κι΄έπαθα στη συνέχεια να πείσω το δήμαρχο να μην ικανοποιήσουμε τις καλλιτεχνικές ορέξεις του Παττακού κι΄έτσι το γλυπτό αλλά και η Θεσσαλονίκη σώθηκαν από βέβαιο εξευτελισμό ...

(20.01.2018)

                                                   Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ...
Η ιστορική άγνοια πραγματικά σκοτώνει εκτός και αν προλάβουμε να μάθουμε την αλήθεια και να ... σωθουμε.
Θα αναφέρω ένα συμβάν που έζησα ο ίδιος εδώ και κάποιες δεκαετίες στο Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης όταν άρχισα να εργάζομαι στο Δήμο ως αρμόδιος για θέματα αρχιτεκτονικά και πολεοδομίας...
΄Ενα βράδυ σε ένα Δημοτικό συμβούλιο, το οποίο παρακολουθούσα ως υπηρεσιακός παράγοντας, συνέβη το εξής απρόοπτο. Μία επιτροπή δημοτών από την περιοχή Επταπυργίου της ΄Ανω πόλης κατέθεσε ένα υπόμνημα και ήλθε να το υποστηρίξει και διά ζώσης με έντονο μάλιστα τρόπο. Το αίτημα ήταν να επέμβει άμεσα ο Δήμος και να αλλάξει το όνομα της "ΟΔΟΥ Ν. ΣΚΛΑΒΟΥ" που υπήρχε στη γειτονιά τους καθώς το όνομα "σκλάβος" δεν μπορούσαν να το δεχθούν με τίποτα καθώς τους θύμιζε την ... τουρκοκρατία!... Ποιός ήταν όμως ο τιμώμενος "Ν. Σκλάβος" δεν ήξερε κανείς ...
Μετά από έντονες διαμαρτυρίες των συνδημοτών μας και ενός παπά που τους υποστήριζε επικαλούμενος τους ΄Αγιους Ανάργυρους της εκκλησίας της γειτονιάς τους, η συζήτηση πέρασε σε τελείως άλλη ατμόσφαιρα όταν έγινε λόγος ποιός ήταν ο Νικόλαος Σκλάβος ... ΄Ηταν ο τολμηρός Κεφαλλονίτης πλοίαρχος ο οποίος ανέσυρε με κίνδυνο της ζωής του από τον Κεράτιο κόλπο της Κωνσταντινούπολης το άψυχο σώμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ που εκτέλεσαν με απαγχονισμό οι Τούρκοι ως αντίποινα γιά τον ξεσηκωμό των Ελλήνων στις 10 Απριλίου 1821 και αφού το έσυραν στους δρόμους της πόλης το πέταξαν στην θάλασσα... ΄Οπως είναι γνωστό ο Σκλάβος το μετέφερε στην Οδησσό όπου ο Ρώσος τσάρος και οι Ρώσοι κάτοικοι μαζί με τους ΄Ελληνες που ζούσαν εκεί το υποδέχθηκαν με θλίψη αλλά και με μεγάλες τιμές ... Και όταν ειπώθηκαν αυτά οι συνδημότες μας με πρώτο τον παπά ζήτησαν συγνώμη και αποχώρησαν από το Δημοτικό συμβούλιο με σκυμμένο το κεφάλι από ντροπή...

(19.01.2018)

ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ... ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ? Ο περήφανος λαός μας που αγαπάει το "σπίτι" του που λέγεται Ελλάδα και το υπερασπίζεται χωρίς να έχει βλέψεις γιά το "σπίτι" κανενός, μέσα στη Γερμανική Κατοχή ξεσηκώθηκε αγνοώντας τις απειλές και τα πολυβόλα των κατακτητών όταν μεθοδεύονταν από τον κατακτητή να ενταχθεί η Μακεδονία στη "βουλγαρική ζώνη" . Είναι μιά πράξη θαυμασμού που την επικαλούμεθα κάθε φορά που χρειάζεται γιά να δείξουμε ποιός είναι αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός...Ας θυμηθούμε τι έγινε στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη χώρα στις 10 Ιουλίου 1943 : 10.07.1943 Μεγάλη και μαχητική διαδήλωση και απεργία στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη για την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία . Το ίδιο επαναλαμβάνεται στο Κιλκίς , Λαγκαδά, ΄Εδεσσα, Βέροια, Αριδέα, Γιαννιτσά, Κοζάνη, Βόλο, Καρδίτσα κ.α. Η ημέρα εισόδου του Βουλγαρικού στρατού στη Θεσσαλονίκη αποφασίστηκε απ΄τους κατοίκους να κηρυχθεί ως «ημέρα πένθους» , να μην ανοίξουν τα μαγαζιά και να μην κυκλοφορήσει κανείς στους δρόμους της πόλης για 16 ώρες… Αυτά κάναμε το 1943 και θα μείνουμε τώρα απαθείς και αδιάφοροι με τους Σκοπιανούς να θέλουν να τους εκχωρηθεί το όνομα της Μακεδονίας και ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας μας γιά να αποκτήσουν οντότητα κράτους και έθνους ? ... Δεν θα είναι καλά αυτοί που το πιστεύουν...