ΤΟ ΣτΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ...

Να παραιτηθεί Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας διατυπώνοντας μάλιστα λόγους παρεμβάσεων έξωθεν και μη ομαλής λειτουργίας της Δικαιοσύνης, δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ στο παρελθόν.
Θυμάμαι πως στην Επταετία ο αείμνηστος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αριστόβουλος Μάνεσης στον πύρινο λόγο του προς τους φοιτητές στις 18 Ιανουαρίου 1968 με αφορμή την κατάργηση του δικαιώματοις προσφυγής των πολιτών στο Συμβούλιο της Επικρατείας είχε στραφεί κατά του καθεστώτος ζητώντας απ΄τους φοιτητές να αντισταθούν δυναμικά στη στέρηση αυτού του δικαιώματος. Ο τότε Πρόεδρος του ΣτΕ Μιχαήλ Στασινόπουλος χαρακτήριζε τις πράξεις και ενέργειες της κυβέρνησης των συνταγματαρχών παράνομες και αντισυνταγματικές και αυτό εξόργιζε τη χούντα. Αποτέλεσμα : ο Μάνεσης απολύθηκε από το πανεπιστήμιο και εξορίστηκε και ο Στασινόπουλος απολύθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας ...
(Στην εικόνα ο Αριστόβουλος Μάνεσης και ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, πρώτος Πρόεδρος Δημοκρατίας μετά τη Μεταπολίτευση)

(16.05.2018)

                                      ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΤΖΟΡΤΖ ΠΟΛΚ ? ...
                         ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

Σαν σήμερα , 15 Μαϊου 1948, εκτιμούν πως σκοτώθηκε άγνωστο πως και από ποιούς στη Θεσσαλονίκη ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ , ανταποκριτής του μεγάλου αμερικανικού ραδιοφωνικού δικτύου CBS, γεγονός που συντάραξε τότε τη χώρα και έγινε θέμα σε ολόκληρο τον κόσμο σε μία εποχή κορύφωσης του Εμφύλιου σπαραγμού στην Ελλάδα. Γιά να έχουμε μία εικόνα γιά ποιά εποχή ομιλούμε ας αναφέρουμε μερικά γεγονότα που προηγήθηκαν ...
Την 01.05.1948 δολοφονείται με χειρομβοβίδα στην πλατεία του ναού του Αγίου Γεωργίου Καρύτση στην Αθήνα ο υπουργός Δικαιοσύνης Χρήστος Λαδάς . Ο δολοφόνος και οι συνεργάτες του συνελήφθησαν και αποδείχθηκε ότι ήταν μέλη της κομμουνιστικής οργάνωσης «Στενή Αυτοάμυνα». Μετά τη δολοφονία του υπουργού επιβάλλεται από την κυβέρνηση στρατιωτικός νόμος στο λεκανοπέδιο της Αττικής γιά να ακολουθήσουν ευθύς αμέσως αθρόες εκτελέσεις Αριστερών στην Αθήνα. Στο διάστημα από 01.05.1948 ως 03.05.1948 εκτελέστηκαν 238 παλιοί μαχητές του ΕΛΑΣ που βρίσκονταν φυλακισμένοι σε διάφορες φυλακές της χώρας ενώ δεκάδες άλλοι εκτελέστηκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Μέσα σ΄αυτή την εκρηκτική πραγματικότητα φτάνει στη Θεσσαλονίκη ο Τζορτζ Πολκ με στόχο να βρεί τρόπο επικοινωνίας με τον αρχηγό του ΔΣΕ Μάρκο Βαφειάδη. Παράλληλα όμως ο Πολκ ήλθε στην Ελλάδα γιά να διαπιστώσει που κατέληγαν τα εκατομμύρια δολάρια της αμερικανικής βοήθειας που στέλνονταν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο θέμα με το οποίο δεν πολυασχολήθηκε κανείς ...
Στις 16.05.1948, ημέρα Κυριακή το πρωί, δύο Θεσσαλονικείς ψαράδες που ψάρευαν στον Θερμαϊκό κόλπο ανακαλύπτουν έντρομοι να επιπλέει στα θαλάσσια νερά, 150-200 μέτρα από τον Λευκό Πύργο, το πτώμα ενός άνδρα χειροπόδαρα δεμένο με μία σφαίρα περιστρόφου στη βάση του κρανίου. ΄Ηταν ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ, ο οποίος είχε έλθει στην πόλη της Θεσσαλονίκης για να επιχειρήσει να συναντήσει τον αρχηγό του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας» Μάρκο Βαφειάδη από τον οποίο πιθανά θα έπαιρνε συνέντευξη για τις θέσεις του στο πρόβλημα του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Ο Πολκ εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στις 10.05.1948 για να βρεθεί το πτώμα του μετά από 6 ημέρες στο Θερμαϊκό κόλπο. Παγκόσμια συγκίνηση από το γεγονός και άμεση αντίδραση των ΗΠΑ που απαιτούν πλήρη και ταχεία διελεύκανση της υπόθεσης. Στις 14.08.1948 θα συλληφθεί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο δημοσιογράφος της «Μακεδονίας» Γρηγόρης Στακτόπουλος ως ένας από τους δράστες της δολοφονίας, ο οποίος στη σνέχεια θα αποτελέσει και το «εξιλαστήριο θύμα» στην υπόθεση της δολοφονίας του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ .Στη δίκη που ακολούθησε δικάστηκαν ερήμην μαζί με τον Στακτόπουλο ως συνεργοί στη δολοφονία και δύο στελέχη του ΚΚΕ, ο Αδάμ Μουζενίδης και ο Βαγγέλης Βασβανάς και οι δύο ως "φυσικοί αυτουργοί" της δολοφονίας. Μουζενίδης και Βασβανάς καταδικάστηκαν ερήμην εις θάνατον ο δε Στακτόπουλος σε ισόβια δεσμά χωρίς να αποδειχθεί η ενοχή του. Μόνο που αποδεδειγμένα ο Αδάμ Μουζενίδης είχε σκοτωθεί ήδη από τον Απρίλιο του 1948 και ο Βαγγέλης Βασβανάς βρισκόταν αποδεδειγμένα την ημερομηνία δολοφονίας του Πολκ εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Θεσσαλονίκη...
΄Ετσι δολοφόνος του Πολκ δεν προσδιορίστηκε ποτέ ποιός ήταν και η υπόθεση έκλεισε γιά ευνόητους λόγους. Κανένας όμως δεν ασχολήθηκε ως το τέλος να δεί μήπως και τον Πολκ τον καθάρισαν αυτοί στα χέρια των οποίων κατέληγαν τα εκατομμύρια δολάρια της αμερικανικής βοήθειας που στέλνονταν εκείνο τον καιρό στην Ελλάδα ... Ούτε η κυβέρνηση, ούτε το ΚΚΕ είχαν συμφέρον να συμβεί αυτή η ανεξήγητη δολοφονία ...
(Στη φωτογραφία πρωτοσέλιδο της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ της 18.05.1948 και οι φερόμενοι ως δράστες  Γρηγόρης Στακτόπουλος, Αδάμ Μουζενίδης και Βαγγέλης Βασβανάς γιά να κλείσει όπως-όπως ο φάκελος...)

(15.05.2018)

                                             ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΓΑΖΑ ...

Με αφορμή τα αιματηρά γιά μιά ακόμα φορά γεγονότα στη Γάζα της μαρτυρικής Παλαιστίνης είναι χρήσιμο να ξέρουμε πως ξεκίνησε αυτή η ανθρωποσφαγή που συνδέεται με τη σημερινή μέρα και με την εισβολή των Εβραίων σιωνιστών στα παλαιστινιακά χωριά στις 15 Μαϊου 1948 ...
Στο σχετικό χρονικό αναφέρεται:
Στις 14 Μαϊου 1948 ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, πρόεδρος του Εθνικού Διευθυντηρίου των Εβραίων, ανακηρύσσει στο Τελ- Αβίβ το κράτος του Ισραήλ δηλώνοντας: «Κηρύσσομε την ίδρυση του Εβραϊκού Κράτους στη Γη της Επαγγελίας.Θα φέρει το όνομα «Μεντινάθ- Ισραήλ…» Παράλληλα τα μέλη του Αραβικού Συνδέσμου (Συρία, Λίβανος, Ιράκ, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία και Υεμένη) συνεδριάζουν στο Σοφάρ του Λιβάνου και διαμαρτύρονται έντονα για το γεγoνός ενώ άρχισαν να εξοπλίζονται άραβες εθελοντές για ένοπλη επέμβαση. Σαν σήμερα, στις 15.05.1948, οι Εβραίοι σιωνιστές εισβάλουν στα παλαιστινιακά χωριά με αποτέλεσμα τον βίαιο εκτοπισμό 750.000 Παλαιστινίων από τις προγονικές τους εστίες . Είναι η ημέρα η οποία από τοιυς Παλαιστίνιους ονομάστηκε «Νάκμπα» (Καταστροφή) ενώ από τους Εβραίους σιωνιστές «Ημέρα Ιστραηλινού κράτους». (Σημ. Το θέμα της διάσπασης της Παλαιστίνης και της δημιουργίας Εβραϊκού κράτους εισήχθη προς συζήτηση στον ΟΗΕ στις 29 Νοεμβρίου 1948 όπου και ελήφθη θετική απόφαση με 33 κράτη υπέρ, 10 απέσχον (μεταξύ αυτών και η Μ. Βρετανία) και 13 ψήφισαν κατά μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Πληθυσμιακή σύνθεση της Παλαιστίνης το 1947: ΄Αραβες 1.319.434, Εβραίοι 589.341 (ποσοστό 30,9%). Στις 16.05.1948 θα εκλεγεί ο Χάιμ Βάϊσμαν πρώτος πρόεδρος του Ισραήλ με πρωθυπουργό τον Μπεν Γκουριόν)

(15.05.2018)

                                         ΠΑΟΚ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ ...ΛΕΓΑΜΕ ΚΑΠΟΤΕ ! ...

Ο ΠΑΟΚ είναι μιά λαϊκή ομάδα που ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη (πρωτεύουσα των προσφύγων) το 1925 μετά τον ερχομό και εγκατάσταση εδώ χιλιάδων ξεριζωμένων από τις πανάρχαιες εστίες τους Ελλήνων προσφύγων του Πόντου, της Μικρασίας και της Ανατολικής Θράκης. ΄Ηταν η ομάδα ενός λαού που πάλεψε σκληρά να επιβιώσει κάτω από ιδιαίτερα αντίξοοες συνθήκες και που ξέρει να εκτιμά τι είναι η φτώχεια και η ανέχεια...
Αυτός ο περήφανος λαός χάρηκε χθες που η ομάδα του κέρδισε το κύπελο στο ποδόσφαιρο και δικαιολογημένα βγήκε στους δρόμους να πανηγυρίσει και να χαρεί. ΄Ομως αυτό διαφέρει από την εικόνα που είδαμε στα ΜΜΕ με τον "ιδιοκτήτη" της ομάδας καθισμένο σε καρέκλα σε γνωστό ξενυχτάδικο να του φέρνουν στίβες με άνθη με τα οποία να σκεπάζει κυριολεκτικά γνωστή τραγουδίστρια σε μία επίδειξη πλούτου, χλιδής και σπατάλης που είναι άγνωστα σ΄αυτή την ομάδα και σ΄αυτό τον κόσμο. Ας πήγαινε να αγοράσει πετρέλαιο γιά τη θέρμανση των σχολείων και να το προσφέρει γιά τη νίκη της ομάδας του στα παιδιά που έμαθαν να αγαπούν τον ΠΑΟΚ απ΄τους γονείς τους που πήγαιναν κάποτε στο γήπεδο της Τούμπας με τα πόδια γιά να δούν τον Κούδα, τον Σαράφη, τον Τερζανίδη, τον Αποστολίδη, τον Αναστασιάδη, τον Ασλανίδη, τον Παρίδη, τον Φουντουκίδη, τον Μπέλλη, τον Γούναρη, τον Στέφα ...
Ο ΠΑΟΚ, όπως και οι άλλες ομάδες της Θεσσαλονίκης, είναι δεμένος με την ιστορία αυτής της πόλης που πρέπει να σεβόμαστε ...

(14.05.2018)

ΨΗΦΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Το θέμα με το δικαίωμα των απόδημων Ελλήνων και Ελληνίδων να ψηφίζουν, όπως γίνεται σε όλα τα πολιτισμένα κράτη σήμερα, σέρνεται χρόνια τώρα και λύση με διάφορες προφάσεις δεν βρίσκουν αυτοί που κυβερνούν τη χώρα. Και αυτό δεν γίνεται τυχαία ... Αρχικά σύμφωνα με το Σύνταγμα οι ΄Ελληνες και Ελληνίδες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις (άρθρο 4) και αυτό ισχύει όχι μόνο γι΄αυτούς και αυτές που διαμένουν στην ελληνική επικράτεια αλλά γιά όλους και όλες. Στη συνέχεια το άρθρο 51 του Συντάγματος ορίζει πως παρέχεται η δυνατότητα γιά άσκηση εκλογικού δικαιώματος από εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια αλλά αυτό προϋποθέτει νόμο που να έχει ψηφιστεί από τα δύο τρίτα της Βουλής και τέτοιος νόμος ως τώρα δεν έχει φανεί στον ορίζοντα παρά τις υποσχέσεις. Ο λόγος ?... Κανείς τους δεν ξέρει πως θα ψηφίσουν οι ΄Ελληνες μιάς ακόμα Ελλάδας που βρίσκεται ... εκτός Ελλάδας καθώς οι ΄Ελληνες στον κόσμο ολόκληρο αριθμούν εκατομμύρια και αυτό τους φοβίζει αφού δεν μπορούν να τους μαντρώσουν γιά να ελέγχουν τις πολιτικές τους επιλογές. Αποτέλεσμα είναι αυτός ο ελληνισμός του εξωτερικού να απομακρύνεται κάθε μέρα και περισσότερο από τη "μητέρα πατρίδα" και παρόλο που αποτελεί ισχυρή δύναμη να μην προσφέρει όσα θα μπορούσε στη χώρα. Το θέμα έχει ασφαλώς κάποιες δυσκολίες αλλά όλοι τις ξεπέρασαν αυτές τις δυσκολίες εκτός από εμάς και αυτό γιατί απλά δεν θέλουμε να τις ξεπεράσουμε ... (΄Οχι τίποτα άλλο αλλά θα δοθεί δυνατότητα και στους νέους επιστήμονας που έφυγαν ως μετανάστες απ΄την Ελλάδα γιά να βρούν δουλειά, να ψηφίσουν στο εξωτερικό στις βουλευτικές εκλογές ευχαριστώντας την κυβέρνηση αναλόγως...)

                                            ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ! ...
Σαν σήμερα το 1958 έγιναν εκλογές στην Ελλάδα σε κλίμα μεγάλης έντασης σε όλη τη χώρα . Πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η ΕΡΕ αλλά η ΕΔΑ του Γιάννη Πασαλίδη έρχεται δεύτερη και καθίσταται Αξιωματική Αντιπολίτευση. ΄Ηταν τότε που η Αριστερά έδινε μάχες στην πρώτη γραμμή γιά όλα τα μεγάλα προβλήματα και θέματα του τόπου και του λαού! ...
Το σχετικό χρόνικο αναφέρει :
11.05.1958 Εκλογές στην Ελλάδα. Πραγματοποιούνται βουλευτικές εκλογές στη χώρα με το εκλογικό σύστημα της «υπερενισχυμένης αναλογικής» , με βάση εκλογικούς καταλόγους του 1940 και σε τεταμένο κλίμα ,κυρίως στην επαρχία, όπου αυτή τη φορά έδρασαν τρομοκρατικές ομάδες.Πρώτη αναδεικνύεται η ΕΡΕ με 41,16% των ψήφων και λόγω εκλογικού συστήματος εξέλεξε 171 βουλευτές εξασφαλίζοντας άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αντίθετα το «Κόμμα των Φιλελευθέρων» (ΚΦ) έλαβε μόλις 20,67% των ψήφων εκλέγοντας 36 μόνο βουλευτές στη Βουλή. Η ΕΔΑ, που αποτέλεσε πόλο της «αντιδεξιάς» και «αντιδυτικής» πολιτικής στην Ελλάδα, αποτέλεσε τη μεγάλη έκπληξη καθώς έλαβε 24,42% των ψήφων εκλέγοντας 79 βουλευτές στη Βουλή γιά να καταστεί «Αξιωματική αντιπολίτευση». Τα υπόλοιπα κόμμα έλαβαν: «Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική ΄Ενωσις» (ΠΑΔΕ) 10,62% και 10 έδρες και «΄Ενωσις Λαϊκών Κομμάτων» (ΕΛΚ) 2,94% και 4 έδρες. Τα υπόλοιπα κόμματα δεν εξέλεξαν βουλευτή στη Βουλή

(11.05.2018)

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ "ΑΡΠΑ- ΚΟΛΛΑ" ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ... Η σημερινή μπόρα στη Θεσσαλονίκη και ό,τι ακολούθησε, με το κέντρο της πόλης να μετατρέπεται σε λίμνη από τα νερά της βροχής (με πλημμυρισμένο ακόμα το νέο Δημαρχείο του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Λευκό Πύργο μνημείο- σύμβολο της πόλης), φέρνει και πάλι στην επικαιρότητα το παμπάλαιο θέμα της έλλειψης υποδομών σ΄αυτή την πόλη η οποία στη μεγαλύτερη έκτασή της οικοδομήθηκε κάτω από ανώμαλες οικιστικές συνθήκες χωρίς να καλύπτονται οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Αν έχετε τη δυνατότητα διαβάστε τους Νόμους που προβλέπουν τις προϋποθέσεις ένταξης οικισμού στο σχέδιο πόλης ή επέκτασης του σχεδίου και θα διαπιστώσετε πως όλα προβλέπονται κατά τον καλύτερο τρόπο από το 1923 μόνο που αυτά δεν τηρούνται στην πράξη γιατί στην Ελλάδα υπακούουν τα πάντα στην αρχή του "άρπα - κόλλα" . Είδατε να γίνονται στην πόλη έργα υποδομής τις προηγούμενες δεκαετίες ως και σήμερα ?... Τίποτα απολύτως!.. Ξέρετε γιατί ? ... Γιατί τα έργα υποδομής δεν φαίνονται και άρα δεν προτιμούνται από τις εκάστοτε εξουσίες σε αντίθεση με τα φανταχτερά που ικανοποιούν την όρασή μας , την ακουή μας, τη γεύση μας και κάποιες φορές και την τσέπη των διοργανωτών ή των εργολάβων...Αυτά.