ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ "ΜΑΞ ΜΕΡΤΕΝ" ...΄
 

Ενα μεγάλο σκάνδαλο ξεσπά στην Ελλάδα σαν σήμερα 28 Σεπτεμβρίου 1960 που έμεινε να λέγεται "Σκάνδαλο Μαξ Μέρτεν" ...
28.09.1960 Σκάνδαλο Μαξ Μέρτεν. Μέγα σκάνδαλο ξεσπά στην Ελλάδα μετά από συνέντευξη του Γερμανού εγκληματία πολέμου Μαξ Μέρτεν στη γερμανική εφημερίδα «Ηχώ του Αμβούργου» και στο περιοδικό «Σπίγγελ» όπου ο καταδικασθείς και απελαθείς από την Ελλάδα Μέρτεν (γνωστός και ως ο "Δήμιος της Θεσσαλονίκης") ανέφερε πως ο τότε ΄Ελληνας πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησής του Δ. Μακρής και η σύζυγός του Δοξούλα Μακρή, υπήρξαν «έμμισθοι πληροφοριοδότες» των γερμανικών αρχών Κατοχής. Σάλος στην Ελλάδα αλλά και οργή και αγανάκτηση από την κυβέρνηση. (Σημ. Στις 10 Νοεμβρίου 1961 ο Μαξ Μέρτεν καταδικάστηκε ερήμην από τα Ελληνικά Δικαστήρια σε 4ετή φυλάκιση και 70.000 δρχ. πρόστιμο ως ένοχος συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος υπουργών της κυβέρνησης ενώ παρόμοιες ποινές επιβλήθηκαν και στα δύο γερμανικά έντυπα που χρησιμοποίησαν τις καταγγελίες του).
(Στη φωτογραφία αριστερά ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και δεξιά ο Γερμανός εγκληματίας Πολέμου Μαξ Μέρτεν ο οποίος συνελήφθη στην Αθήνα, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση αλλά απελάθηκε από την Ελλάδα στην τότε Δυτική Γερμανία μετά από παρέμβαση της Βόννης)

 

(28.09.2019)

ΟΙ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ «ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΩΝ» ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΛΙΓΟ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ …

Αν κατευθυνθεί κανείς  από το Ασβεστοχώρι προς τον Χορτιάτη , στα δεξιά του δρόμου σε μια περιοχή που ονομάζεται «Εξοχή» , θα συναντήσει μία ταπεινή πινακίδα χωρίς τίποτα το πομπώδες στην μορφή της , που αναφέρει σεμνά και χωρίς έμφαση τα ονόματα 17 αθώων πολιτών κατοίκων του Ασβεστοχωρίου που εκτελέστηκαν εκεί εν ψυχρώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τους Γερμανούς κατακτητές και τους «Σουμπερταίους» ταγματασφαλίτες (άνδρες του αιμοβόρου λοχία των «SS» Φριτς Σούμπερτ) ως αντίποινα χωρίς άλλη κατηγορία ή αιτία .

Το φρικτό αυτό γεγονός , ενδεικτικό και αυτό του τρόπου που αντιλαμβάνονταν οι Γερμανοί κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους τον πόλεμο , συνέβη σαν σήμερα στις 26 Σεπτεμβρίου 1944 ενώ πολλές γερμανικές μονάδες είχαν ήδη αρχίσει να αποχωρούν από τη Θεσσαλονίκη κάτω από τις συνεχείς πιέσεις των Ελλήνων ανταρτών της Εθνικής Αντίστασης . Εκείνη την ημέρα μία ομάδα Ελλήνων ανταρτών , προκειμένου να εξασφαλίσει φάρμακα για τους τραυματίες και ασθενείς πατριώτες της Αντίστασης που κινδύνευαν να πεθάνουν φιλοξενούμενοι σε διάφορα υπόγεια και καταφύγια της πόλης , επιτίθενται στο Σανατόριο του Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης . Επακολουθεί κανονική συμπλοκή με τη γερμανική φρουρά κατά την οποία σκοτώθηκε ένας Γερμανός γιατρός και τραυματίστηκε ένας Γερμανός στρατιώτης . Αμέσως όμως μετά τη μάχη ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις των Γερμανών κατακτητών , συνεπικουρούμενες από «ταγματασφαλίτες» του λοχία των «SS» Σούμπερτ , αφού περικύκλωσαν το Ασβεστοχώρι , ξεσπούν με μανία στον άμαχο πληθυσμό του χωριού . Συλλαμβάνουν 17 από τους άνδρες του Ασβεστοχωρίου , τους οποίους οι καταδότες κατηγόρησαν ότι είχαν σχέση με την Εθνική Αντίσταση , και τους αναγκάζουν βίαια χτυπώντας τους άγρια με τα όπλα , να σκάψουν στην περιοχή «Εξοχών» έναν μεγάλο λάκκο όπου και τους έθαψαν αφού τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ …

Λίγες μέρες αργότερα το δράμα συνεχίζεται στη μαρτυρική Θεσσαλονίκη της Κατοχής . Στις31 Σεπτεμβρίου 1944 , «ταγματασφαλίτες» του φοβερού Δάγκουλα εφορμούν χωρίς αιτία στον φτωχό οικισμό της Νέας Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης όπου συλλαμβάνουν και εκτελούν 14 αθώους πολίτες στο λατομείο της περιοχής οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν φτωχοί αγρότες και πρόσφυγες , κάτοικοι του συνοικισμού …

(26.09.2019)

                                                 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1937
                                                ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΡΗΞΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ...
                             ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ...

Όταν ο Ιωάννης Μεταξάς , σε συνεργασία με τα ανάκτορα και τον τότε βασιλιά Γεώργιο Β΄, επέβαλε δικτατορία στη χώρα στις 4 Αυγούστου 1936 , η Ελλάδα εισήλθε στο σύστημα των ολοκληρωτικών καθεστώτων που κυριαρχούσαν τότε στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Τα κόμματα στη Βουλή καταργήθηκαν ως περιττά (και ενοχλητικά) και ο δικτάτορας άρχισε να κυβερνά μόνος όπως συμβαίνει πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις. Από τις πρώτες του φροντίδες ήταν να χωρίσει τους πολίτες σε δύο κατηγορίες : στους «εθνικόφρονες» που έσπευσαν να υπηρετήσουν το καθεστώς (όπως συμβαίνει πάντα από τους ανθρώπους αυτούς) και στους «αντεθνικώς δρώντες» που εναντιώθηκαν από την πρώτη στιγμή στη στυγνή δικτατορία . Όπως ήταν επόμενο στη δεύτερη κατηγορία τοποθετήθηκαν αμέσως και χωρίς καμιά καθυστέρηση ή προβληματισμό όλοι οι άνθρωποι του Πνεύματος , της Παιδείας και του Πολιτισμού και κυρίως αυτοί που είχαν λόγο και αρμοδιότητα για την παιδεία και την εκπαίδευση , δηλαδή οι δάσκαλοι , οι καθηγητές των Γυμνασίων και οι καθηγητές των δύο τότε Πανεπιστημίων μας , της Αθήνας και κυρίως της Θεσσαλονίκης που αποτέλεσε και «κέντρο» ριζικής μεταρρύθμισης της παιδείας και προώθησης του Δημοτικισμού . Εναντίον μάλιστα των διανοουμένων το καθεστώς Μεταξά εφάρμοσε σκληρές διώξεις και ο … πάγος με το ρετσινόλαδο πήγαινε σύννεφο όταν συλλαμβανόταν από την Ασφάλεια κάποιος επώνυμος εκπαιδευτικός «αντεθνικώς δρων» ενώ η απομάκρυνση από τη θέση του ήταν κανόνας και καθημερινή τακτική για το καθεστώς . Την ίδια τύχη είχε και ο Αλέξανδρος Δελμούζος , ο μεγάλος αυτός παιδαγωγός , ο οραματιστής εκπαιδευτικός και μεταρρυθμιστής στον τομέα της παιδείας , ένας από την ιστορική «τριάδα» Γληνός – Τριανταφυλλίδης – Δελμούζος που έδωσαν το 1929 λύση στο χρόνιο γλωσσικό πρόβλημα της χώρας καθιερώνοντας την Δημοτική γλώσσα στην Ελλάδα . Ο Δελμούζος υπήρξε καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1928 και ήταν αυτός που ίδρυσε το περίφημο «Πειραματικό Σχολείο» του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΠΣΠΘ) στα χρόνια 1933-1934.
Ο Μεταξάς , παρόλο που υποκριτικά εκφραζόταν δημόσια υπέρ της δημοτικής γλώσσας, στρέφεται κατά των μεταρρυθμιστών και με τον τότε υπουργό Παιδείας Κ.Γεωργακόπουλο κατασυκοφαντεί την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση και τους μεταρρυθμιστές , μεταξύ των οποίων και τον Αλέξανδρο Δελμούζο ,χαρακτηρίζοντάς τους όλους «υπονομευτές της θρησκείας , της πατρίδος και της οικογένειας» . Και όπως ήταν επόμενο ο Αλέξανδρος Δελμούζος , που ήλθε σε έντονη ρήξη με τον Γεωργακόπουλο , σαν σήμερα στις 25 Σεπτεμβρίου 1937 , υποβάλλει παραίτηση από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αλλά και από τη θέση του επόπτη του Πειραματικού Σχολείου Θεσσαλονίκης …
(Την παρούσα ανάρτηση αφιερώνω στον συνεχιστή του έργου του Αλέξανδρου Δελμούζου και των άλλων μεταρρυθμιστών παιδαγωγών , καθηγητή Γλωσσολογίας και αξέχαστο φίλο Χρήστο Τσολάκη που έφυγε απρόσμενα από τη ζωή …)

(25.09.2019)

ΑΥΤΟ-ΑΘΩΩΝΟΝΤΑΙ ! ... Από το πρωί θριαμβολογούν και πάλι οι Συριζαίοι. Η αιτία ?... Ο Μητσοτάκης στο χθεσινό λόγο του για το κλίμα στον ΟΗΕ ανέφερε πως ... η τραγωδία στο Μάτι ήταν συνέπεια της κλιματικής αλλαγής !...Με τον τρόπο αυτό ... αυτο- αθωώνονται (κατά την εκτίμησή τους) για τον φρικτό θάνατο 102 συνανθρώπων μας που κάηκαν σαν λαμπάδες σε πυρκαγιά μισή ώρα από την Αθήνα. Ποια κατηγορία βαραίνει όμως την πρώην κυβέρνηση ? ... Κανείς δεν είπε ότι την φοβερή, φονική και καταστροφική πυρκαγιά την έβαλε η πρώην κυβέρνηση, ούτε ότι η κλιματική αλλαγή δεν είχε συμμετοχή στην τραγωδία που ακολούθησε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι ευθύνες της τραγωδίας χρεώνονται στη ... φύση. Χρεώνονται σ΄αυτούς που είχαν την ευθύνη να την αντιμετωπίσουν με κάθε τρόπο ώστε να μην υπάρξουν σε καμιά περίπτωση τουλάχιστον ανθρώπινα θύματα. Και όμως παριστάνουν τους αθώους λες και η δικαιοσύνη αποφάνθηκε για το γεγονός ...

                 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944 : ΤΟ «ΜΠΛΟΚΟ» ΤΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ …

Οδυνηρής μνήμης και η σημερινή ημέρα για τη Θεσσαλονίκη καθώς συνδέεται με ένα ακόμα έγκλημα των συνεργατών των Γερμανών κατακτητών στην Ελλάδα κατά την Κατοχή , ένα μόλις μήνα προ της Απελευθέρωσης της πόλης …

Ενώ οι Γερμανοί κατακτητές ετοιμάζονταν να αποχωρήσουν από την πόλη της Θεσσαλονίκης , οι «ταγματασφαλίτες» συνεργάτες τους αισθανόμενοι ότι επέρχεται και αυτών το τέλος , συμπεριφέρονται με πρωτοφανή μανία , αγριότητα και βαναυσότητα κατά αθώων άοπλων πολιτών προκειμένου να εκφοβίσουν τον πληθυσμό για να διευκολύνουν την απρόσκοπτη αποχώρηση των κατακτητών οι οποίοι ήδη άρχισαν να εκκενώνουν την πόλη . Στα πλαίσια αυτά , σαν σήμερα στις 24 Σεπτεμβρίου 1944 , άνδρες του φοβερού και τρομερού «ταγματασφαλίτη» Αντώνιου Δάγκουλα, πραγματοποιούν ξαφνικό «μπλόκο» στην περιοχή της Τούμπας της Θεσσαλονίκης όπου συλλαμβάνουν 7 αθώους πολίτες και τους εκτελούν δημόσια προς εκφοβισμό των υπολοίπων κατοίκων της περιοχής που αποτελούσε άλλωστε γνωστό κέντρο αντίστασης κατά των κατακτητών …

Ο Αντώνιος Δάγκουλας , βοηθούμενος από τους «εθνικοσοσιαλιστές» της οργάνωσης ΕΕΕ της Θεσσαλονίκης , οργάνωσε δικό του «σώμα» «ταγματασφαλιτών» το οποίο εντάχθηκε στην Γερμανική Ασφάλεια S.D. (Sicherkeits Dienest) με το όνομα «Εθνική Ελληνική Ασφάλεια Πόλεως Θεσσαλονίκης» με αρχηγείο στο ξενοδοχείο «Νέα Νίκη» στη συμβολή των οδών Φράγκων και Λέοντος Σοφού . Τα φοβερά κρατητήρια της οργάνωσης ήταν στην τότε οδό Αθηνών (νυν Αλ.Παπαναστασίου) αριθ. 29. Οι άνδρες του φοβερού Δάγκουλα , γνωστοί και ως «Δαγκουλαίοι» , έφταναν τους 100 , ήταν ντυμένοι με γκρίζες στολές και έφεραν περιβραχιόνιο με νεκροκεφαλή …

(24.09.2019)

                           Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΤΟΥ 1917…

Στις 5/17 Αυγούστου 1917 (παραμονή του Σωτήρος) συνέβη η λεγόμενη «πυρκαγιά του αιώνα» που είχε ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού τομέα της Θεσσαλονίκης να καταστραφεί γεγονός που καταγράφηκε στα πλέον σημαντικά γεγονότα εκείνης της περιόδου και πέραν της Ελλάδας. Το τι ακολούθησε είναι περίπου γνωστά σε όλους αλλά ένα ερώτημα συνεχίζει να παραμένει από τότε αναπάντητο: ΄Ηταν «καταστροφή» η μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης ή αποτέλεσε «ευλογία» για την πορεία της στη συνέχεια στο χρόνο; …
Για να προσεγγίσουμε αυτό το δίλημμα θα πρέπει να γνωρίζουμε οπωσδήποτε ποιά ήταν η Θεσσαλονίκη που χάθηκε για να την συγκρίνουμε με αυτή που προέκυψε και υπάρχει ως τις μέρες μας. Και ο μεγάλος βυζαντινολόγος και μελετητής των χριστιανικών μνημείων της Θεσσαλονίκης Κάρολος Ντηλ μας βοηθάει σημαντικά περιγράφοντας την πόλη προ της πυρκαγιάς του 1917. Να τι γράφει σε ένα βιβλίο του αφιερωμένο στην πόλη μας της οποίας την ιστορία γνώριζε μέσα από τα μνημεία της :
«΄Ηταν μια αληθινή ανατολική πόλη. Πίσω από τη δυτική και σύγχρονη όψη που της παρείχαν το μήκος της θάλασσας, οι ωραίες ευρωπαϊκές κατοικίες, αραδιασμένες στις πλατειές προκυμαίες του λιμανιού, η πόλη διαρρυθμισμένη αμφιθεατρικά στις τελευταίες πλαγιές του όρους Χορτιάτη, εμφανιζόταν στεφανωμένη από πύργους τζαμιών και τρούλους, περικυκλωμένη από ψηλά οδοντωτά οχυρώματα που κυριαρχούσε ο μεγάλος όγκος της παλιάς βυζαντινής- βενετσιάνικης ακρόπολης. Στο μεγάλο δρόμο του Βαρδάρη που, παράλληλος προς τη θάλασσα, διέσχιζε τη Θεσσαλονίκη από τα δυτικά προς τα ανατολικά, διασταυρωνόταν ένα πολυσύνθετο δίκτυο δρομίσκων σκαρφαλώνοντας το λόφο, που τα καταστήματα της αγοράς ομόρφαιναν με τα πολύχρωμα εκθέματά τους, όπου παλιά τουρκικά σπίτια, με ξύλινες ετοιμόρροπες προσόψεις, με ξύλινα περιφράγματα σε παράθυρα διακριτικά διάτρητα , έκαναν να ξαναζούν τα μακρινά ενθύμια και η πανάρχαια χάρη του Ισλάμ. Τερπνές μικρές πλατείες, σκεπασμένες με σκιά από μεγάλα δέντρα και δροσερές από τον κελαρισμό του νερού της κοντινής πηγής άνοιγαν γύρω από κάποιο τζαμί, του οποίου οι ψηλοί βυζαντινοί τρούλοι υπενθύμιζαν την αρχαία ελληνική προέλευση…»
Γράφηκαν πολλά γύρω από το θέμα και η αναφορά τους απαιτεί μεγάλο χώρο και χρόνο ώστε να μπορούμε να διατυπώσουμε τελική άποψη. Ας μείνουμε σήμερα μόνο στην ύπαρξη αυτού του αναπάντητου ερωτήματος γύρω από την μετέπειτα εικόνα και πορεία της πόλης μας στον χώρο και στον χρόνο ως τις μέρες μας …

(23.09.2019)

                          ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1915 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...

Γιά να έχουμε καλύτερη εικόνα γιά την 22α Σεπτεμβρίου 1915 στη Θεσσαλονίκη ας την περιγράψουμε με βάση δεδομένα....
Είναι απόγευμα και οι Θεσσαλονικείς σύμφωνα με τη συνήθειά τους έχουν κατέβει και αμέριμνοι βολτάρουν κατά μήκος της παλιάς παραλίας απολαμβάνοντας έναν δροσερό Βαρδάρη και τον όμορφο Θερμαϊκό που εκτείνεται πεντακάθαρος ως τις απέναντι ακτές. Και ξαφνικά, χωρίς κανένας να γνωρίζει το παραμικρό, δεκάδες πολεμικά πλοία των Συμμάχων της "Ανταντ" αρχίζουν το ένα μετά το άλλο να διασχίζουν τον κόλπο και να δένουν στην προβλήτα του λιμανιού. ΄Ολα αυτά τα έβλεπαν οι Θεσσαλονικείς με ανοιχτό το στόμα αδυνατούντες να τα ερμηνεύσουν. ΄Ηταν μία "ειρηνική" εισβολή των Συμμάχων στην "ουδέτερη" Ελλάδα που πεισματικά αρνούνταν να βγει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων της "Αντάντ" ερωτοτροπώντας όμως με τον Κάϊζερ της Γερμανίας την αδελφή του οποίου Σοφία είχε παντρευτεί ο βασιλιάς Κωνσταντίνος ...
Το τι ακολούθησε έχει καταγραφεί στην Ιστορία και όσο και αν είναι περίεργο αποτέλεσε την αρχή μιας ενδιαφέρουσας, ανέλπιστης και περίεργης από πολλές απόψεις περιόδου της Ιστορίας μας ...
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ «ΕΥΜΑΡΕΙΑ» ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ ΚΑΙΡΟ … ΠΟΛΕΜΟΥ !
Στην πραγματικά συγκλονιστική ιστορία του 20ου αιώνα της Θεσσαλονίκης περιλαμβάνεται και αυτό το πρωτόγνωρο και πρωτοφανές γεγονός : Να γνωρίσει η πόλη μεγάλη οικονομική «ευμάρεια» σε περίοδο μάλιστα … πολέμου που επέφερε τεράστια κέρδη στους καταστηματάρχες και επαγγελματίες της Θεσσαλονίκης την ίδια εποχή που ολόκληρη η Ευρώπη δοκιμαζόταν σκληρά από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και αυτό ξεκίνησε με την ξαφνική και απρόβλεπτη αποβίβαση στην πόλη δεκάδων χιλιάδων Αγγλο-γάλλων στρατιωτών που συγκροτούσαν την τότε Στρατιά της Ανατολής των συμμαχικών δυνάμεων της «Αντάντ» …
Αυτό συνέβη σαν σήμερα , στις 22 Σεπτεμβρίου 1915 , ένα χρόνο μετά την κήρυξη του πολυαίμακτου Α΄Παγκοσμίου Πολέμου , όταν στρατεύματα Αγγλο-γάλλων αποβιβάστηκαν ξαφνικά και χωρίς καμιά προειδοποίηση στην παραλία της Θεσσαλονίκης παραβιάζοντας κατά προκλητικό τρόπο την «ουδετερότητα» της Ελλάδας η οποία επέμενε με εντολή των ανακτόρων της Αθήνας να μην μετέχει ενεργά ως τότε στην παγκόσμια σύρραξη . Αρχηγός των γαλλικών δυνάμεων που αποβιβάστηκαν στην πόλη ήταν ο Γάλλος στρατηγός Μωρίς (Μαυρίκιος) Σαρράϊγ ενώ των Βρετανών ο στρατηγός σερ Μπράϋαν Μαχόν . ΄Ηταν τα συμμαχικά στρατεύματα που συγκρότησαν το λεγόμενο «Μακεδονικό Μέτωπο» του πολέμου με κέντρο τη Θεσσαλονίκη στην ηγεσία του οποίου τοποθετήθηκε ο Σαρράϊγ , ένας τολμηρός , φιλόδοξος αλλά και αδιάλλακτος άνθρωπος επιρρεπής στην πολιτική, που στην ουσία αυτοανακηρύχθηκε … ύπατος αρμοστής στη Θεσσαλονίκη αναλαμβάνοντας όλες τις εξουσίες στην πόλη . Τα στρατεύματα αυτά για μεγάλο χρονικά διάστημα έμειναν άπραγα και χωρίς καμιά στρατιωτική δραστηριότητα σκάβοντας απλά λαγούμια περιμετρικά της πόλης για να αμυνθούν σε πιθανή επίθεση των Γερμανο-βουλγάρων …
Όμως η Θεσσαλονίκη την ίδια περίοδο γνώρισε μεγάλη οικονομική ευμάρεια και ανάπτυξη που δεν γνώρισε ποτέ ως τότε στην ιστορία της. Περίπου 150.000 Αγγλο-γάλλοι στρατιώτες (90.000 Βρετανοί και 60.000 Γάλλοι) έφτασαν στην πόλη αρχικά για να ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες και άλλα στρατεύματα Ιταλών , Νεοζηλανδών , Αυστραλών, Αλγερινών , Μαροκινών , Σενεγαλέζων ακόμα και Ρώσων αργότερα. ΄Ολοι αυτοί , καθώς δεν είχαν να κάνουν τίποτα το σοβαρό , ξεχύνονταν καθημερινά στην πόλη για να ξεπεράσουν την απραγία και τη νωθρότητά τους , να διασκεδάσουν την πλήξη τους αλλά και για να γνωρίσουν από κοντά το μυστήριο που έκρυβε η … Ανατολή όπου θεωρούσαν πως ανήκε η Θεσσαλονίκη . Όλα τότε τα καταστήματα της πόλης γνώρισαν μεγάλη οικονομική ακμή και ανάπτυξη , όπως τα ξενοδοχεία , οι Λέσχες ,τα Κινηματοθέατρα , οι μπυραρίες και τα αναψυκτήρια , τα εστιατόρια , τα καφενεία , τα εμπορικά καταστήματα , τα ραφεία αλλά και οι …πολυάριθμοι οίκοι ανοχής στο Βαρδάρη όπου οι δρόμοι ήταν κυριολεκτικά αδιάβατοι από τους ξένους στρατιώτες που αναζητούσαν εκεί τον αισθησιακό «παράδεισο» που είχαν δημιουργήσει στο νου τους όταν αποβιβάζονταν στην πόλη …
΄Ηταν τότε και για μεγάλο διάστημα από άποψη οικονομική η καλύτερη εποχή για τη Θεσσαλονίκη που εύστοχα ονομάστηκε …Πορτ- Σάϊδ των Βαλκανίων ! …

(22.09.2019)