΄Εγινε γνωστό μετά από ανακοίνωση του ιδίου του Ερντογάν ότι τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν προ ολίγου στη Συρία ενώ τουρκικά F16 βομβαρδίζουν τις ημιαυτόνομες κουρδικές περιοχές της Συρίας με τους Κούρδους να καλούν τους μαχητές τους σε αγώνα μέχρις εσχάτων για την αντιμετώπιση των Τούρκων εισβολέων. Πρόκληση αποτελεί το όνομα "Πηγή της Ειρήνης" με το οποίο βάφτισαν οι Τούρκοι την επιχείρησή τους που παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο και τους Παγκόσμιους θεσμούς και κανόνες. Μία ακόμα έκρηξη πολέμου στη γειτονιά μας του οποίου πολέμου τις συνέπειες θα πληρώσουν και πάλι οι άμαχοι πληθυσμοί της περιοχής με τις ΗΠΑ να νίπτουν τας χείρας τους, τη Ρωσία να σιωπά, το ΝΑΤΟ να σφυρίζει αδιάφορα και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση να κοιμάται μακαρίως ... Να έχουμε ενότητα και ετοιμότητα γιατί οι μέρες θα είναι δύσκολες ...

                                                     ΜΟΣΧΑ : 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944

                               ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ….

Το τι συνέβη στη Μόσχα σαν σήμερα στις 9 Οκτωβρίου 1944 , ήταν ως εδώ και κάποια χρόνια σχεδόν άγνωστο και αυτό γιατί υπήρχαν πολλοί λόγοι οι οποίοι αποτελούσαν ανασταλτικό παράγοντα στο να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Επρόκειτο για την «ιστορική» (εν κρυπτώ) Συμφωνία Αγγλίας (του Τσώρτσιλ) και Σοβιετικής ΄Ενωσης (του Στάλιν) για τον διαμελισμό των Βαλκανίων παρόλο ότι ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε τελειώσει και μεγάλες γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονταν ακόμα στα Βαλκάνια . Η συνάντηση Τσώρτσιλ – Στάλιν έγινε μυστικά στη Μόσχα σαν σήμερα 9.10.1944 χωρίς μάλιστα να έχει ενημέρωση γι΄αυτό ούτε καν ο Αμερικανός πρόεδρος Ρούσβελτ ο οποίος στο στάδιο αυτό δεν είχε καμία ανάμειξη ή συμμετοχή . Όλα έγιναν από τους ΄Αγγλους και τον ίδιο τον Τσώρτσιλ ο οποίος ενδιαφερόταν φανερά και έντονα να είναι η Αγγλία στην επιρροή της οποίας θα τεθούν τα Βαλκάνια. Ειδικά μάλιστα ήθελε η Ελλάδα όχι απλά να βρισκόταν υπό βρετανική κηδεμονία αλλά να αποτελούσε ουσιαστικά προτεκτοράτο. Το ίδιο όμως για τους δικούς του λόγους και στόχους επιθυμούσε διακαώς για τα Βαλκάνια και ο Στάλιν οπότε οι δύο ηγέτες αποφάσισαν σαν σήμερα να βρεθούν δυο τους σε κάποια αίθουσα του Κρεμλίνου και να συζητήσουν μεταξύ τους… φιλικά τον τρόπο διαμελισμού των Βαλκανίων …
Οι συζητήσεις έγιναν , όπως βεβαίωσαν μεταγενέστερα υψηλόβαθμα στελέχη του Κρεμλίνου, σε πολύ καλό κλίμα και η Συμφωνία προέκυψε ταχύτατα για να καταγραφεί κυριολεκτικά σε … μισή σελίδα χαρτί από τον ίδιο τον Τσώρτσιλ , σύμφωνα με την οποία στην Ελλάδα η Βρετανία αποκτούσε μεταπολεμικά το ακαταμάχητο ποσοστό επιρροής του 90%...
Τα ποσοστά επιρροής στα οποία συμφώνησαν ο Τσώρτσιλ και ο Στάλιν στη Μόσχα στις 9 Οκτωβρίου 1944 για τα βαλκανικά κράτη διαμορφώθηκαν ως εξής :
- Η Ρουμανία παραχωρήθηκε στην επιρροή της Σοβιετικής ΄Ενωσης κατά 90%
- Η Βουλγαρία παραχωρήθηκε επίσης στην επιρροή της Σοβιετικής ΄Ενωσης κατά 75%
- Η Γιουγκοσλαβία και η Ουγγαρία διαμοιράστηκαν εξίσου μεταξύ Ρωσίας και Βρετανίας και
- Η Ελλάδα παραχωρήθηκε κατά 90% στη βρετανική επιρροή.
Στα επίσημα «Αρχεία Τσώρτσιλ» στην Αγγλία υπάρχει έγγραφο του ίδίου του Τσώρτσιλ ο οποίος αναφέρει για τη διανομή :
«… Αφού έχουμε άμεσο ενδιαφέρον για την Ελλάδα συμφωνήσαμε όπως η Σοβιετική ΄Ενωση μας παραχωρήσει αυτή τη θέση όπως έκαμε και η Μ.Βρετανία στη Σοβιετική ΄Ενωση για τη Ρουμανία» …
........
(Στην εικόνα : Τσώρτσιλ και Στάλιν στη Μόσχα 9.10.1944 )

(09.10.1944)

                                ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Θεσσαλονίκη μας έχει μακρά και συγκλονιστική ιστορία της οποίας το περιεχόμενο κατά κανόνα αγνοούμε. Θα σας αναφέρω μία πτυχή της όχι και πολύ γνωστή αν και έχει μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον ...
Στην ΄Ανω πόλη της Θεσσαλονίκης, κάτω και νοτιοδυτικά της Μονής των Βλατάδων, υπάρχει ένας μικρός ναός που λίγοι τον έχουν επισκεφθεί καθώς είναι απόλυτα ενσωματωμένος στον πολεοδομικό ιστό του παραδοσιακού οικισμού που ακόμα σε κάποιες περιοχές του συνεχίζει να διατηρεί τα χαρακτηριστικά του. Πρόκειται για το ναό του Οσίου Δαβίδ, έναν ναό μοναδικής αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας που παραμένει άγνωστος ακόμα και σε πολλούς Θεσσαλονικείς…
Ποιος ήταν όμως ο ΄Οσιος Δαβίδ και γιατί δόθηκε το όνομά του στον ναϊσκο αυτό που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων ?…
Ο ναός του Οσίου Δαβίδ στην ΄Ανω πόλη της Θεσσαλονίκης ανάγεται στα τέλη του 5ου ή στις αρχές του 6ου αιώνα και οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως ήταν καθολικό μικρού μοναστηριού με το όνομα «Μονή του Λατόμου» (πιθανά από τα λατομεία που υπήρχαν εκεί στα χρόνια του αυτοκράτορα Γαλερίου). Αργότερα, τον 9ο αιώνα, αναφέρεται ως καθολικό μοναστηριού αφιερωμένου στον «Χριστόν, Θεόν και Σωτήρα», όπου μαθήτευσε και ο μέγας Σικελός υμνογράφος Ιωσήφ.
Το όνομα «΄Οσιος Δαβίδ» δόθηκε στο ναό στα νεότερα χρόνια, μετά το 1921, όταν ο αείμνηστος καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανδρέας Ξυγγόπουλος ανακάλυψε τυχαία στην κόγχη του ιερού το μοναδικό σε όλο τον κόσμο ψηφιδωτό που παριστάνει τον Χριστό «αγένειο» κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα. Τότε αποφασίστηκε να τιμηθεί ο μοναχός Δαβίδ για την άγνωστη προσφορά του στην πόλη της Θεσσαλονίκης…
Και όντως ο ΄Οσιος Δαβίδ υπήρξε σεβάσμια για την πόλη φυσιογνωμία που έζησε τον 6ο αιώνα και μόνασε έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης όπου υπήρχαν τότε ασκηταριά και ερημητήρια. Όταν όμως, επί Ιουστινιανού, τέθηκε θέμα επιλογής της έδρας του ΄Υπαρχου του Ιλλυρικού ανάμεσα στο Σίρμιο και τη Θεσσαλονίκη (που περιλάμβανε ολόκληρη τη Βαλκανική ως την Κρήτη), οι Θεσσαλονικείς τον επέλεξαν ως εκπρόσωπό τους . Και ο ΄Οσιος Δαβίδ, που ήταν σοφός και πολύ μορφωμένος άνθρωπος, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη το 536 και κατόρθωσε με τους εμπνευσμένους λόγους του και τα ατράνταχτα επιχειρήματά του να ονομαστεί η Θεσσαλονίκη « ΄Εδρα του Ιλλυρικού» και να εξελιχθεί στην πορεία σε «Συμβασιλεύουσα» του Βυζαντίου…
Αυτούς τους ανθρώπου θα πρέπει να τους κρατήσουμε ζώντες στη μνήμη μας . Δεν είχαμε άλλωστε (και δεν έχουμε και στα χρόνια μας…) πολλούς από δαύτους που να δίνουν αγώνες γι΄αυτή την πόλη …
(Στις εικόνες ο ναϊσκος του Οσίου Δαβίδ Θεσσαλονίκης και το περίφημο ψηφιδωτό του με τον Χριστό "αγένειο")

(07.10.2019)

                                                ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ ΟΙ ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΙ …

Είδαμε χθες την πρώτη εκπομπή από την τηλεοπτική σειρά «Το Κόκκινο Ποτάμι» που αναφέρεται στο δράμα του Μικρασιατικού Ελληνισμού και στη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Τούρκους και ένα θέμα προς συζήτηση εμφανίστηκε κιόλας από την αρχή : Πως προέκυψαν οι Νεότουρκοι (ή «Γκεντζ Τουρκ») στην καταρρέουσα Οθωμανική αυτοκρατορία που έδρασαν με τόσο μίσος και δολιότητα κατά Ελλήνων και Αρμενίων μόλις κατέβαλαν την εξουσία ενώ λίγο προηγούμενα μιλούσαν για … ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ και ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ μεταξύ των λαών της αυτοκρατορίας ? …
--Με την Οθωμανική αυτοκρατορία ως «Μεγάλος ασθενής» να παρακμάζει σε όλους τους τομείς ξεσπά στις 11 Ιουλίου 1908 κίνημα στο τουρκικό κομιτάτο «΄Ενωση και Πρόοδος» της τουρκοκρατούμενης τότε Θεσσαλονίκης κατά της σουλτανικής διοίκησης της χώρας με το οποίο οι κινηματίες υπόσχονταν σε όλους τους κατοίκους, ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνότητας συνταγματικές ελευθερίες, ισότητα , δικαιοσύνη, ελευθερία, ισοτιμία μειονοτήτων και γενική αμνηστία. Κύριος στόχος –εμφανιζόταν πως ήταν – η άμεση κατάργηση της σουλτανικής απολυταρχίας και η ανακήρυξη Συντάγματος (Χουριέτ) στη χώρα και το γεγονός δημιούργησε ελπίδες και αισιοδοξία για το μέλλον σε όλους καθώς τα δύο προηγούμενα χρόνια 1906 ως 1908 υπήρξαν μεγάλα προβλήματα και δυσκολίες κυρίως στον πληθυσμό της υπαίθρου λόγω βαθιάς οικονομικής κρίσης στην παραπαίουσα αυτοκρατορία. ΄Ετσι η ευκαιρία ήταν κατάλληλη για το κίνημα των «Νέων Τούρκων» ή «Νεότουρκων» (Γκεντζ Τουρκ) -όπως ονομάστηκαν καθώς το κίνημά τους έγινε δεκτό με ικανοποίηση απ΄όλους πλην φυσικά των κύκλων της σουλτανικής Πύλης στην Κωνσταντινούπολη. Το κίνημα έτσι εκδηλώθηκε στη Θεσσαλονίκη όχι τυχαία καθώς η πόλη είχε επιλεγεί από την τουρκική διοίκηση για να αποτελέσει το υπόδειγμα του «εκσυγχρονισμού» (Τανζιμάτ) του κράτους και είχε καταστεί «κέντρο» πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων, όπως απαιτούσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής που επιδίωκαν τον διαμελισμό της αυτοκρατορίας. Όμως παράλληλα τους Νεότουρκους τους απασχολούσε (χωρίς να το δείχνουν προς το παρόν) και το ενδεχόμενο της εξέγερσης των μειονοτήτων και κυρίως των Ελλήνων στα Βαλκάνια και στον Πόντο και των Αρμενίων στις ανατολικές επαρχίες…
΄Ετσι όταν οι Νεότουρκοι με την βοήθεια όλων κατέλαβαν την εξουσία στην Πόλη, χωρίς καμιά καθυστέρηση στράφηκαν κατά Ελλήνων και Αρμενίων που αποτελούσαν τις πλέον ισχυρές και ακμάζουσες μειονότητες με πρωτοφανές μίσος και αδικαιολόγητη οργή και πάθος με στόχο την εξόντωσή τους και την πλήρη ομογενοποίηση του πληθυσμού σύμφωνα με τις υποδείξεις των Ευρωπαίων Γερμανών συμμάχων τους …

(07.10.2019)

                                               «ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΙ» ή «ΓΚΕΝΤΖ ΤΟΥΡΚ»

Η νέα τηλεοπτική σειρά «Το Κόκκινο Ποτάμι» που ξεκίνησε χθες με επιτυχία, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο βρήκε θετική ανταπόκριση σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και οπωσδήποτε στους Πόντιους και Μικρασιάτες που οι πρόγονοί τους (μαζί με τους Αρμένιους) έζησαν την φρίκη της σφαγής ,των άγριων διωγμών και διώξεων και του ξεριζωμού τους από τις πανάρχαιες εστίες τους από τους φανατικούς νεότουρκους (ή Γκεντζ Τούρκ) που εμφανίστηκαν ως «εκσυγχρονιστές» της παρηκμασμένης και καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας και αποδείχθηκαν ύπουλοι και δόλιοι εθνικιστές που ενήργησαν σε βάρος ιστορικών λαών των οποίων τη γενοκτονία και αφανισμό επιχείρησαν με σφαγές, διώξεις και γενοκτονίες…
Ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα που είναι επόμενο να αντιμετωπίσει το εγχείρημα να παρουσιαστεί στην TV το μέγα αυτό θέμα της Ποντιακής Γενοκτονίας από τους Τούρκους, χαιρετίζουμε το γεγονός και πιστεύουμε πως θα προσθέσει πολλά στη γνώση αυτού του πρωτοφανούς εγκλήματος του οποίου η Ευρώπη και ο κόσμος ολόκληρος τώρα αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τις διαστάσεις του. Είναι συνεπώς ευκαιρία να μας απασχολήσει το θέμα και να προσθέσει ο καθένας ό,τι θεωρεί χρήσιμο για την πλήρη κατανόησή του …

(07.10.2019)

«ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΛΕΦΤΗ»
Με αυτό τον τίτλο (Εγχειρίδιον του καλού κλέφτη) κυκλοφόρησε αμέσως μετά τη Χούντα στην Ελλάδα ένα χρήσιμο βιβλίο το οποίο οι πολιτικοί μας θα έπρεπε να το είχαν προμηθευτεί και μελετήσει ώστε να δράσουν με επαγγελματική ευσυνειδησία . Αντίθετα «μονοφαγάδες» καθώς είναι δεν έδρασαν καλά όλα αυτά τα χρόνια της Μεταπολίτευσης : κατέκλεψαν τη χώρα και οδήγησαν το λαό μας στην απόγνωση απλά γιατί δεν ήξεραν το επάγγελμα του κλέφτη και ενήργησαν άτσαλα και με βάρβαρο τρόπο ….
Συγγραφέας του βιβλίου ήταν ο γνωστός για παρόμοιες έρευνες και διατριβές , εκ Θεσσαλονίκης προερχόμενος , Ηλίας Πετρόπουλος , μακαρίτης πιά, που έζησε πολλά χρόνια αυτοεξόριστος στο Παρίσι , ο οποίος υπέγραψε το πνευματικό του πόνημα ως «σεσημασμένος διαρρήκτης , καθηγητής B.I.T.T. Δ. (Βασιλικού Ινστιτούτου Τέχνης και Τεχνικής των Διαρρηκτών) της Antiqua και αντιπρόεδρος της Αδελφότητος Απομάχων Διαρρηκτών της Adina , όπου βέβαια Antiqua και Adina είναι αντίστοιχα η Ελλάδα και η πρωτεύουσά της Αθήνα , το κέντρο δηλαδή δράσης των κλεπτών και διαρρηκτών όλα αυτά τα χρόνια …
Ανάμεσα σε όλα τα άλλα στο μικρό αυτό βιβλίο ο συγγραφέας αναφερόμενος στην Adina (Αθήνα) την προσδιορίζει ως «…μία πόλη με τρία εκατομμύρια –τότε- ψυχές που διαθέτει … 1274 δέντρα , 87 ανδριάντες και 782.459 ταβέρνες …» . Τα ίδια θα έγραφε βέβαια και για τη Θεσσαλονίκη , απ΄όπου ξεκίνησε, αλλά το άφησε για το επόμενο βιβλίο του που αναφερόταν στο Επταπύργιο …
Εκείνο όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι το βιβλίο του , σύμφωνα με τον ίδιο , αποτελεί «εγχειρίδιο» για να χρησιμοποιείται ως «επαγγελματικός οδηγός» από τους εν ενεργεία και τους μελλοντικούς κλέφτες αναφέροντας πολλά και χρήσιμα μυστικά του επαγγέλματος σε τεσσαράκοντα-ενα μαθήματα . Μάλιστα τονίζει πως η …κλεπτομανία , ως ερασιτεχνισμός , πρέπει να απαγορευτεί και να αναδειχθεί το επάγγελμα του γνήσιου Κλέφτη …
Αυτά και άλλα πολλά , αν τα είχαν οι δικοί μας πολιτικοί υπόψη , δεν θα έφταναν από τη μια να μας κλέβουν επί 40 τώρα χρόνια και από την άλλη να μας κατηγορούν ότι …μαζί τα φάγαμε ! ΄Επρεπε να διαβάσουν το εγχειρίδιο του Πετρόπουλου και για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, και να μη προκαλέσουν κακό σε μας αλλά και για να μη μας κάνουν τον «μάγκα» στις Βρυξέλλες και στο ΔΝΤ οι βαρόνοι της τοκογλυφίας!... Τελικά μια ζωή όλα τα κάνουμε ερασιτεχνικά σ΄αυτή τη χώρα …

(05.10.2019)

                                        ΑΡΧΑΙΑ «ΔΗΜΗΤΡΙΑ» ΚΑΙ …ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ! …

Το θέμα των αρχαιοτήτων που ήλθαν στο φως στη διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη κατά την κατασκευή του μετρό είναι δικαιολογημένα και πάλι στην επικαιρότητα καθώς υπάρχει μία μοναδική ευκαιρία να ολοκληρώσουμε την "προσωπογραφία" της Βυζαντινής Θεσσαλονίκης με τα θαυμάσια βυζαντινά της μνημεία που αποτελούν παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά...
Αξίζει συνεπώς να δούμε και τη σχέση των αρχαιοτήτων αυτών με τα αρχαία "Δημήτρια" της Θεσσαλονίκης με τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη η πόλη μας με τη μακραίωνη ιστορία της...
--Τα πολύτιμα αρχαιολογικά ευρήματα της διασταύρωσης των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου κατά τις εκσκαφές για την κατασκευή του μετρό της Θεσσαλονίκης, αποδείχθηκε με εκθέσεις ειδικών ερευνητών και επιστημόνων πως είναι τεράστιας σημασίας για την πόλη καθώς προσδιορίζουν και τεκμηριώνουν την ιστορική της υπόσταση κατά τη Βυζαντινή και όχι μόνον περίοδο . Δεν τονίστηκε όμως κατά την άποψή μας όσο θα΄πρεπε πως πέραν του ότι η αρχαία κεντρική οδός της Θεσσαλονίκης αποτελούσε προέκταση μέσα στην πόλη ενός κλάδου της Εγνατίας οδού των Ρωμαίων, ότι η οδός αυτή είναι απόλυτα συνδεδεμένη και με αυτή τη λατρεία του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου αλλά και με τις ετήσιες γιορτές «Δημήτρια» που τελούνταν τέτοια εποχή με επισημότητα και μεγαλοπρέπεια στην πόλη .
Όπως αναφέρουν γνωστοί συγγραφείς της Βυζαντινής εποχής της Θεσσαλονίκης , όπως ο Γρηγόριος ο Παλαμάς , ο Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος , ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Συμεών κ.ά. η διασταύρωση των δύο κύριων οδικών αξόνων της Βυζαντινής Θεσσαλονίκης , όπου ήλθαν στο φως οι αρχαιότητες για τις οποίες γίνεται λόγος σήμερα, που συμπίπτει με τη διασταύρωση των σημερινών οδών Εγνατίας και Βενιζέλου , συνδεόταν απόλυτα με το τελετουργικό της μεγάλης λιτανείας προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου που τελούνταν τις ημέρες της τριήμερης γιορτής του . Η μεγάλη λιτανεία , στην οποία συμμετείχε όλος ο κλήρος και οι αρχές της πόλης (όπως γίνεται και σήμερα) , ξεκινούσε την παραμονή της γιορτής του Αγίου από το ναό της Θεοτόκου «Καταφυγής» (που υπολογίζεται πως βρισκόταν δυτικά της σημερινής Αρχαίας Αγοράς) , έφτανε στη σημερινή Εγνατία οδό (πολύ πιθανά στο σημείο για το οποίο γίνεται λόγος) όπου και σταματούσε για να ψαλούν δεήσεις και να εκφωνηθούν λόγοι σχετικοί με τη ζωή και το έργο του Αγίου Δημητρίου από γνωστούς λόγιους και συγγραφείς της Θεσσαλονίκης . Γράφει σχετικά ο «νομοφύλακας» της Θεσσαλονίκης του 14ου αιώνα Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος:
«Στοά τις εστίν υπόγειος εν τω ναώ της αειπαρθένου και Θεομήτορος , ης Καταφυγή το επώνυμον, όθεν έθος εστί παλαιόν της του μεγαλομάρτυρος πανηγύρεως την αρχήν δι΄έτους ποείσθαι κακείθεν διά της λεωφόρου μεθ΄ύμνων τους προς αυτόν ανιόντας ενθάδε ταύτην ανύειν και εις τέλος άγειν την εορτήν»
Στη συνέχεια η πομπή κατευθυνόταν δια της σημερινής Εγνατίας οδού προς τον αρχαίο ναό της Αχειροποιήτου για να καταλήξει στη συνέχεια στο ναό του Αγίου Δημητρίου . ΄Ηταν η τελετή που τελούνταν σε ανάμνηση του δρόμου που ακολούθησε ο ΄Αγιος Δημήτριος όταν συνελήφθη από τους Ρωμαίους στρατιώτες να διδάσκει το Χριστιανισμό στις «υπόγειες καμάρες» της Αρχαίας Αγοράς (πιθανά σ΄αυτές που έχουν αποκαλυφθεί στο χώρο) για να οδηγηθεί στη συνέχεια εμπρός στον Μαξιμιανό Γαλέριο και να βρει τελικά μαρτυρικό θάνατο .
---Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό οι χώροι αυτοί είναι ιεροί και συνδεδεμένοι στενά με την ιστορία της πόλης αλλά και μ΄αυτόν τον πολιούχο της ΄Αγιο Δημήτριο . Συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε καν σκέψη για καταστροφή ή αποξήλωση και μεταφορά των αρχαιοτήτων από το χώρο αυτό και επανατοποθέτηση που όμως όσο επιμελημένη κι΄αν είναι θα έχει πιά αποσυνδεθεί από τον αυτούσιο χαρακτήρα των μνημείων όπως αυτά αποκαλύφθηκαν. Η πόλη και οι κάτοικοί της θα πρέπει να αισθάνονται μεγάλη ικανοποίηση που ήλθαν τα ευρήματα αυτά στο φως για να αναδείξουν και να επιβεβαιώσουν την ιστορία της Θεσσαλονίκης και την μεγάλη σημασία της γιά τον ελληνισμό διαχρονικά. Με αυτό το σκεπτικό πρέπει να εξεταστεί το όλο ζήτημα που προέκυψε με μεγάλη προσοχή και μακριά από ανούσιες αντιπαλότητες γιά να βρεθεί η πραγματικά αρμόζουσα λύση

(05.10.2019)