Η ΥΠΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΟΤΣΑΡΗ Με αφορμή το γιορτασμό των 200 χρόνων από την ένδοξη και ηρωική Επανάσταση των Ελλήνων κατά των Τούρκων τυράννων το 1821 είναι ευκαιρία παράλληλα με τα μεγάλα γεγονότα να γνωρίσουμε και αυτά της καθημερινής ζωής των αγωνιζόμενων γιά Ελευθερία επώνυμων και ανώνυμων Ελλήνων της εποχής. ΄Ενα από αυτά τα γεγονότα είναι αυτό που διασώθηκε ως τις μέρες μας ως "Η υποθήκη του Μάρκου Μπότσαρη" που αναδεικνύει τα προτερήματα και τις αξίες του υπερήφανου λαού μας ιδιαίτερα τις κρίσιμες ώρες της σύγχρονης ιστορίας μας ... Η ΥΠΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΟΤΣΑΡΗ … Πολλά είναι τα γεγονότα από τον Απελευθερωτικό Αγώνα των Ελλήνων του ΄21 που θα ήταν καλό και χρήσιμο να τα γνωρίζουμε. ΄Ενα από αυτά τα μικροσυμβάντα με διαχρονικό όμως περιεχόμενο και πολλά και χρήσιμα μηνύματα είναι το ακόλουθο : Όταν η γυναίκα και τα παιδιά του Μάρκου Μπότσαρη χρειάστηκε να μετακινηθούν για λόγους ασφαλείας στην Αγκώνα της Ιταλίας καθώς απειλούνταν καθημερινά η ζωή τους από τους τύραννους διώκτες του μεγάλου αγωνιστή , ο Μάρκος Μπότσαρης , ευρισκόμενος τότε στο Μεσολόγγι, τους ξεπροβόδησε ως το καϊκι και ΄κει χάϊδεψε στοργικά το γιό στο κεφάλι και του είπε : --«Δημήτρη μου , εύχομαι να χαρείς μια μέρα τη λευτεριά που όμως θα την πληρώσεις με τον αίμα του πατέρα σου …» Και λίγη ώρα πριν σαλπάρει το καϊκι λέει στη γυναίκα του : --«Χρύσω , σου αφήνω τα παιδιά στα χέρια σου και στην ευλογία του Θεού. Αν η πατρίδα λευτερωθεί θα ζήσουν ευτυχισμένα. Αν όμως ο τόπος μας δε σταθεί ακόμα τυχερός, στην ξενιτιά που θα είσαστε , να μάθεις τα παιδιά μας ν΄αγαπάνε το χώμα που τα γέννησε , να μισούν τους τυράννους και να ζουν με την ελπίδα πως μια μέρα θ΄αγωνιστούν για τη λευτεριά του Γένους…» ΄Ηταν η υποθήκη του Μάρκου στα παιδιά του που τα έβλεπε για στερνή φορά … Αυτοί ήταν που ελευθέρωσαν τότε την Ελλάδα την οποία οφείλουμε να αγαπούμε και να προστατεύουμε απο εχθρούς και "φίλους"… (Σημ. ΄Οπως ο μεγάλος αγωνιστής προέβλεψε, λίγο αργότερα ο Μάρκος Μπότσαρης τραυματίστηκε θανάσιμα σε μάχη με τους Τούρκους στο Κεφαλόβρυσο της Ευρυτανίας γιά να πεθάνει στιη συνέχεια στις 9 Αυγούστου 1823)

20 ΜΑΡΤΙΟΥ 1947 : ΔΟΛΟΦΟΝΕΙΤΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΒΓΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ? Στη αρχή του δεύτερου χρόνου του αιματηρού Εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα (1946-49) ένα φοβερό και συνταρακτικό γεγονός λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη όταν σαν σήμερα , στις 20 Μαρτίου 1947, δολοφονείται στο κέντρο της πόλης ο Γιάννης Ζέβγος , σημαίνον στέλεχος του ΚΚΕ με προοδευτικές θέσεις και απόψεις για καίρια θέματα του κόμματος. Στη Θεσσαλονίκη εκείνη την περίοδο βρισκόταν η Ειδική Επιτροπή UNSCOB του ΟΗΕ για να μελετήσει επιτοπίως την κατάσταση που επικρατούσε στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας μετά καταγγελίες ότι οι γειτονικές χώρες ενίσχυαν με οπλισμό τον στρατό των ανταρτών παρεμβαίνοντας μάλιστα υπέρ αυτών στον ελληνικό Εμφύλιο. Και ο Ζέβγος είχε σταλεί στη Θεσσαλονίκη από την ΚΕ του ΕΑΜ με αποστολή να ενημερώσει με στοιχεία, ντοκουμέντα και μαρτυρίες την Επιτροπή του ΟΗΕ αφού προηγούμενα με αλλεπάλληλα διαβήματα και καταγγελίες είχε περιγράψει το τι συνέβαινε τότε στην Ελλάδα της αδελφοκτόνου εμφυλιοπολεμικής δοκιμασίας. Λίγες μάλιστα μέρες προηγούμενα ο Ζέβγος , δημοσιογράφος και ιστορικός συγγραφέας καθώς ήταν αλλά και γνωστός μετριοπαθής και ρεαλιστής στις θέσεις και απόψεις του , είχε δημοσιεύσει στην Αριστερή εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Αγωνιστής» κύριο άρθρο με τίτλο «ΟΧΙ άλλο αίμα» με το οποίο υπερασπιζόταν την ανάγκη ειρηνικής και δημοκρατικής διεξόδου απο την εμφύλια διαμάχη αναφέροντας μεταξύ άλλων: «…Γι΄αυτό το καθήκον μας είναι να επιβληθεί πλατιά και ουσιαστική δημοκρατία, να απομονωθεί η αντεθνική ολιγαρχία, να συνενωθούν οι δημοκρατικές δυνάμεις και να πραγματοποιηθεί το σύνθημα του κόμματος : Ενότητα- τάξη- ησυχία –δουλειά – ανοικοδόμηση – πολιτισμός για το λαϊκοδημοκρατικό μετασχηματισμό της χώρας και την παραπέρα ανάπτυξη προς τον σοσιαλισμό» Ο Γιάννης Ζέβγος δολοφονήθηκε από ένα πραγματικά σκοτεινό πρόσωπο ονόματι «Χρήστος Βλάχος» , που πυροβόλησε πισώπλατα το θύμα από απόσταση μόλις δύο μέτρων προκαλώντας το θανατό του στο πεζοδρόμιο της οδού Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης έξω από το γνωστό εστιατόριο «Ελβετικόν» όπου είχε όπως κάθε ημέρα γευματίσει . Ως κίνητρο ο δολοφόνος ανέφερε στην Αστυνομία ότι ήταν … αγανακτισμένος για όσα ο ίδιος είχε υποστεί από τους αριστερούς και για τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στην πατρίδα… Οι αρχές της Θεσσαλονίκης απαγόρευσαν με αστυνομική διαταγή την κηδεία του Ζέβγου ο οποίος τελικά κηδεύτηκε σε ατμόσφαιρα τρομοκρατίας παρουσία μόνο λίγων ατόμων και κάτω από αυστηρά μέτρα. Ο δολοφόνος του Ζέβγου Χρήστος Βλάχος, δικάστηκε για την πράξη του από το Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης στις 22.10.1948 και ουσιαστικά απαλλάχθηκε. Λίγο αργότερα μάλιστα φυγαδεύτηκε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο Μπουένος ΄Αιρες της Αργεντινής που τότε αποτελούσε «καταφύγιο» για τους φασίστες και κακοποιούς απ΄όλο τον κόσμο … (Σημ. Στις εικόνες ο Γιάννης Ζέβγος και το ξενοδοχείο "Αστόρια" που διέμενε (γωνία Τσιμισκή και Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης) συνδεδεμένο με σημαντικά γεγονότα της εποχής όπως η φυγή στο Εξωτερικό του Ζαχαριάδη, δολοφονία Τζορτζ Πολκ το 1948 κ.ά.)

ΕΝΑΣ ΜΝΗΜΕΙΩΔΗΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ…. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα στερνά του πέρασε από ένα Γυμνάσιο της Αθήνας και τόσο συγκινήθηκε από τα θερμά λόγια των δασκάλων προς τους μαθητές για την πατρίδα που ζήτησε να μιλήσει κι΄αυτός στα παιδιά για την πατρίδα και για την ευθύνη που έχουν αυτοί που παρέλαβαν ελεύθερη την Ελλάδα και κατέχουν την εξουσία . Η επιθυμία του ικανοποιήθηκε και ο Γέρος του Μωριά μίλησε στην Πνύκα στις 8 Οκτωβρίου 1838 στους μαθητές και σ΄άλλους που τόμαθαν και έσπευσαν εκεί γιατί το σχολείο δεν είχε κατάλληλο χώρο για τόσο κόσμο. Ο λόγος του υπήρξε μνημειώδης και διαχρονικός και καλό είναι να τον βρούμε και να τον διαβάσουμε όλοι μας σήμερα που ο τόπος μας περνάει τόσο δύσκολες ώρες. Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια του για την Επανάσταση και γιατί ο λαός μας αποφάσισε τότε να ξεσηκωθεί κατά των τυράννων. Να ένα μικρό απόσπασμα : « Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση» Τα λόγια του Κολοκοτρώνη είναι διαχρονικά. Η Ελλάδα περιμένει από μας να εκπληρώσουμε το καθήκον μας απέναντί της …

Ο ΚΛΗΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΄21 Είναι ευκαιρία με τον γιορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του ' 21 κατά των Τούρκων τυράννων να μάθουμε πως αντέδρασαν απλοί άνθρωποι στον ξεσηκωμό και η ιστορία που αναφέρω 'εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ... ΕΝΑΣ ΑΓΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΠΑΠΑΣ ΤΟ 1821 … Μία ιστορία από τον Αγώνα των Ελλήνων το 1821 , δυστυχώς όχι και τόσο γνωστή παρόλο που δείχνει και αποδεικνύει πολλά, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και νομίζω το ίδιο θα ισχύσει και για σας και γι΄αυτό την αναφέρω: Στη διήμερη μάχη στα Βέρβενα της Αρκαδίας (20-21 Μαίου 1821) μαζί με τους άλλους πολεμιστές πολέμησε τους Τούρκους και ένας παπάς, ο παπα-Πολυζώης Κουτουμάνος από τη Σίτσοβα Μεσσηνίας .Αργότερα , το 1825, ο αγνός αυτός αγωνιστής έστειλε ένα γράμμα στο τότε «Υπουργείο της Θρησκείας» ζητώντας να μάθει αν μετά από τη συμμετοχή του στη μάχη όπου «ιδίοις χερσίν εφόνευσε Τούρκους» είχε το δικαίωμα να λειτουργήσει σε ναό . Γράφει ο παπα-Πολυζώης στο γράμμα του : «Διά ταπεινής αναφοράς, αναφέρομαι προς αυτό το έξοχον Υπουργείον. Ευρεθείς εις Βέρβενα εν καιρώ οπού οι εχθροί εισόδευσαν και εδιάλυσαν το στρατόπεδον, εκλείσθηκα μέσα εις τον πύργον ομού με άλλους δώδεκα στρατιώτας και εκεί έφθασα καγώ ως κλεισμένος, να θανατώσω Τούρκους, επάνω εις τον πόλεμον. Ως ιερεύς, εις το εξής πλέον δεν ετόλμησα να λειτουργήσω. Επειδή όμως και άλλοι με λέγουν πως δεν βλάπτομαι εκ τούτου, άλλοι δε ότι βλάπτομαι, εγώ ερωτώ το έξοχον Υπουργείον τούτο, και αν οι θείοι και ιεροί κανόνες μοί εμποδίζουν, να μοι το δώση εγγράφως να απέχω εις το να υπηρετώ των θείων Μυστηρίων. ΄Όχι και δεν εμποδίζομαι, πάλιν, παρακαλώ θερμώς δια να μοί το δώση εγγράφως. Μένω με όλον το ανήκον σέβας Τη 1 Δεκεμβρίου 1825 εν Ναυπλίω ο ταπεινός δούλος σας παπα-Πολυζώης Κουτουμάνος»

ΘΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ? … Στις μέρες μας, παρόλο που η «πληροφορία» ιδιαίτερα στο χώρο της ιστορικής έρευνας, είναι καταιγιστική συμβαίνουν κάποια περίεργα και ύποπτα γεγονότα που πρέπει να προσέξουμε πολύ στις μέρες ανακατατάξεων και ρευστότητας που επικρατούν στον κόσμο καθώς μεθοδικά και ύπουλα διαστρεβλώνεται από κάποιους η πραγματικότητα αγνοώντας την ιστορική μνήμη προκειμένου να επιτύχουν τα δόλια σχέδιά τους… Γνωρίζουμε καλά τι συνέβη γύρω στα 1830 που η Ελλάδα μετά από σκλαβιά και τυραννία 400 χρόνων αλλά και αγώνες και θυσίες που ακολούθησαν έβγαινε από τη λήθη και συγκροτούσε το σύγχρονο Ελληνικό κράτος. Σε εκείνες όμως ακριβώς τις δύσκολες μέρες εμφανίστηκε από το πουθενά ο Γερμανο-αυστριακός «περιηγητής», «δημοσιογράφος», «ιστορικός» και πολιτικός Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ με τη γνωστή «θεωρία» του ότι η σύγχρονη Ελλάδα και οι σύγχρονοι ΄Ελληνες δεν έχουν καμία σχέση με την αρχαία Ελλάδα και τους τότε ΄Ελληνες που δημιούργησαν τον υπέροχο και ανεπανάληπτο Ελληνικό Πολιτισμό αλλά ήταν ένα κράμα Σλάβων και Αλβανών που κατά τον μεσαίωνα εγκαταστάθηκαν στον ελλαδικό χώρο. Φυσικά με οργή αντέδρσαν οι πάντες και η θεωρία Φαλμεράυερ κατέρρευσε άφησε πίσω της «σκιές» τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν έκτοτε συχνά οι εχθροί μας … Τώρα πάει να γίνει μία παρόμοια κίνηση που πρέπει να προσέξουμε πολύ. Με την χρηματοδότηση κυρίως του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών και σε συνεργασία με το Ιστορικού Τμήμα Ελληνικού Πανεπιστημίου θεσπίστηκε ερευνητικό Πρόγραμμα με τίτλο «MOG/ Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα» με στόχο να αναμορφωθεί με «νέα ματιά» η Εθνική Αντίσταση και η Κατοχή 1941-44 στην Ελλάδα όπου δεν θα εξετάζονται τα ιστορικά γεγονότα με βάση την ιστορική μνήμη και τα ιστορικά δεδομένα και ντοκουμέντα αλλά με βάση τις προσωπικές προφορικές απόψεις και εκτιμήσεις δύο επιτροπών, μιάς ελληνικής και μιάς γερμανικής. ΄Ετσι θύτες και θύματα θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, θα συζητούν και θα αναμορφώνουν την πραγματική Ιστορία αθωώνοντας προφανώς τους Ναζί κατακτητές από τα φρικτά εγκλήματά τους σε βάρος της χώρας μας και του λαού μας. Το υλικό μάλιστα που θα προκύψει θα αποτελέσει τη βάση διδασκαλίας στα σχολεία μας της ιστορικής αυτής περιόδου παρόλο που που έχει ήδη καταγραφεί με κάθε λεπτομέρεια από διακεκριμένους ΄Ελληνες και ξένους ιστορικούς ερευνητές προκαλώντας τον θαυμασμό σε ολόκληρο τον κόσμο. Η είδηση της έναρξης στα μουλωχτά αυτού του Προγράμματος πληροφορούμεθα πως ξεσήκωσε έντονες διαμαρτυρίες στην Πανελλήνια ΄Ενωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, στο Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στα Ιστορικά Τμήματα των άλλων Ελληνικών Πανεπιστημίων και στις Ελληνικές Κοινότητες Ανοβέρου και Φρανκφούρτης που ζητούν με υπομνήματά τους να αποσυρθεί αυτό το Πρόγραμμα και σε καμιά περίπτωση να μην ενταχθεί στη διδασκαλία της Ιστορίας μας στα ελληνικά σχολεία. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε. Περιμένουμε όμως να δούμε αν θα υπάρξουν αντιδράσεις και από ποιους …

ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ? ... Εν όψει της Διάσκεψης Κορυφής της ΕΕ στα τέλη του μήνα όπου θα τεθεί και πάλι το θέμα των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας για συνεχή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία του Ερντογάν (που το παίζει "σουλτάνος") σπεύδει να συμμετάσχει στις Διερευνητικές Επαφές του 62ου γύρου της Αθήνας με θέμα την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με φανερούς στόχους να δείξει στην Ευρώπη ότι είναι χώρα που σέβεται τις διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες και αγαπά την ειρήνη, συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ των κρατών και λαών ... ΄Ολα όμως αυτά φαίνονται υποκριτικά και απατηλά καθώς η στάση και συμπεριφορά της Τουρκίας απέδειξε από το παρελθόν αλλά και στη συνέχεια ότι πίσω από τα λόγια της αλλά και τις συνθήκες που υπογράφει κρύβονται σκοτεινά σχέδια και ύπουλες βλέψεις σε βάρος της χώρας μας... Κατά σύμπτωση σαν σήμερα το 1964 συνέβη ένα γεγονός που τα επιβεβαιώνει όλα αυτά και δεν θα πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. καθώς σαν σήμερα στις 16 Μαρτίου 1964 η Τουρκία καταγγέλλει μονομερώς το Ελληνο-τουρκικό Σύμφωνο της 30ης Οκτωβρίου 1930 με το οποίο οι δύο μεγάλοι ηγέτες των χωρών τους Βενιζέλος και Κεμάλ μεταξύ άλλων ρύθμιζαν με οριστικό τρόπο το θέμα της διαμονής περίπου 12.000 Ελλήνων στην Τουρκία ... Είναι να τους εμπιστεύεται κανείς ? ... (Στη φωτογραφία Βενιζέλος και Κεμάλ κρατώντας αγκαζέ ο ένας τη σύζυγο του άλλου σε δεξίωση στην ΄Αγκυρα αμέσως μετά την υπογραφή του ιστορικού Ελληνοτουρκικού Συμφώνου της 30ης Οκτωβρίου 1930)

ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ... Οι ναζί-φασίστες κατακτητές δεν κατέστρεψαν μόνο την Ελλάδα και έστειλαν στον άλλο κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της αλλά μας υποχρέωσαν να πληρώνουμε ... τα έξοδα Κατοχής λες και τους ζητήσαμε εμείς να έλθουν και να κάτσουν στο σβέρκο μας. Ακόμα - χωρίς να μας ρωτήσουν - σαν σήμερα στις 14 Μαρτίου 1942 αποφάσισαν να τους δανείσουμε ένα τεράστιο ποσό την ίδια ώρα που οι ΄Ελληνες και Ελληνίδες πέθαιναν στους δρόμους από πείνα. Αξίζει να γνωρίζουμε τι έγινε σαν σήμερα το φρικτό για μας 1942 πέρα από όλα τα άλλα για να μην ξεχάσουμε να απαιτούμε την επιστροφή των χρημάτων που άρπαξαν υποχρεωτικά από την τσέπη μας ... 14.03.1942 Δαπάνες και Αναγκαστικό Δάνειο Κατοχής. Γερμανία και Ιταλία αποφασίζουν μετά από ειδική Συνδιάσκεψη στη Ρώμη στην οποία έλαβαν μέρος οι πληρεξούσιοι στην Αθήνα της Γερμανίας ΄Αλτενμπουργκ και της Ιταλίας Γκίτζι, η Ελλάδα να καλύπτει τις δαπάνες του στρατού Κατοχής μέχρι του ποσού του 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμών μηνιαίως ενώ η πέραν αυτού του ποσού δαπάνη θα αναγνωρίζεται ως δάνειο της Ελλάδας προς την Γερμανία και Ιταλία (Αναγκαστικό Δάνειο Κατοχής). Η συμφωνία ανακοινώθηκε στην Ελλάδα μετά από εννέα μέρες με την 160η /23.03.1942 ρηματική ανακοίνωση του Γ΄ Ράιχ που προέβλεπε την αποπληρωμή του δανείου «εν καιρώ». Με τον ίδιο τρόπο ανήγγειλε τη συμφωνία και ο Ιταλός πληρεξούσιος με το σημείωμα Ν.04/6406/461/23.03.1942. Με τη σειρά του ο τότε κατοχικός υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας έδωσε εντολή στην Τράπεζα της Ελλάδας να συμμορφωθεί προς τη ρηματική διακοίνωση των πληρεξουσίων των κατακτητών με το έγγραφο ΕΠ 409/02.04.1942. Η συμφωνία ανέφερε: --Η Ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2) –Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δάνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3) –Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων από Γερμανία και Ιταλία θα γίνουν αργότερα (άρθρο 4) –Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 01.01.1942 (άρθρο 5) Ακόμα η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές αλλά οι δραχμές αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που απαιτούσαν οι Γερμανοί από την Τράπεζα της Ελλάδος η οποία υποχρεωνόταν «…όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού ποσόν 25 εκατ. μάρκων» Ο αδηφάγος όμως πληθωρισμός εξανέμισε γρήγορα το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. με αποτέλεσμα η συμφωνία να τροποποιηθεί από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 «κοινή συναινέση» οπότε το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. έγινε 8 δισ. δρχ. με την παρατήρηση ότι θα αναπροσαρμόζεται με κινητή τιμαριθμική κλίμακα με βάση την αξία αγαθών που κατονομάζονται. Η άτοκος αποπληρωμή του δανείου σταματά την 01.04.1943 και από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας με την Γερμανία , μετά από εντολή του Χίτλερ, να αρχίσει την εξόφλησή του από το 1943. (Σημ.Το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί ένα ξεχωριστό θέμα και δεν έχει σχέση με τις πολεμικές επανορθώσεις που διεκδικεί η Ελλάδα από τη λεηλασία των προσωπικών περιουσιών, την αποζημίωση λόγω Ολοκαυτωμάτων, εκτελέσεων, καταστροφών δημοσίων υποδομών και διαφόρων εγκαταστάσεων κατά τη διάρκεια της Κατοχής 1941-1944. Ο καθηγητής Α. Αγγελόπουλος υπολόγισε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το απαιτητό κεφάλαιο στα 3.000.000.000 δολάρια). (Σημ. στην εικόνα αναμνηστική φωτογραφία της 14.3.1942 με τους δύο πληρεξούσιους Γερμανίας (΄Αλτενμπουργκ) και Ιταλίας (Γκίτζι) στη Ρώμη όπου αποφάσισαν να τους ... δανείσουμε υποχρεωτικά)