ΞΕΠΕΣΜΟΣ Επειδή έχουμε γνώση τι γινόταν παλιά και παρακολουθούμε τι γίνεται σήμερα που η χώρα και ο λαός μας περνούν δύσκολες μέρες, ειλικρινά μας πιάνει θλίψη και απογοήτευση βλέποντας την "ΑΥΓΗ" (επίσημο κομματικό πιά όργανο του ΣΥΡΙΖΑ ) που άλλοτε αποτελούσε το "καμάρι" μας, να ασχολείται μέρες γιορτινές με τα σούπερ μάρκετ ΜΑΣΟΥΤΗ κατακεραυνώνοντας τους υπευθύνους του καταστήματος που μετέδωσαν από τα μεγάφωνα τον Εθνικό Υμνο στο εσωτερικό του καταστήματος. Και εμφανίζουν μάλιστα το γεγονός -που άλλοτε θα έμπαινε στα "Παραπολιτικά" των εφημερίδων με τρεις σειρές κειμένου, ως πολιτικό θέμα λες και διέπραξαν οι άνθρωποι μέγα έγκλημα την ίδια ώρα που εκατοντάδες είναι τα σοβαρά θέματα με τα οποία θα μπορούσε η ΑΥΓΗ να ασχοληθεί ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο . Αυτό -και λυπάμαι πολύ που το λέω- λέγεται με μιά λέξη ΞΕΠΕΣΜΟΣ (για να μην πω τίποτα άλλο βαρύτερο) και όσο πιό γρήγορα το αντιληφθούν τόσο το καλύτερο γιά τη ιστορική εφημερίδα ...

ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ... Τα μηνύματα που έρχονται στην Ελλάδα από αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων απ΄όλο τον κόσμο με αφορμή τον γιορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 που υπήρξε και η αρχή του σύγχρονου ελληνικού κράτους, είναι ιδιαίτερα ευχάριστα και θετικά για τη χώρα μας και το λαό μας. Και είναι αυτό μία διαπίστωση που ενισχύει το ηθικό μας σε μιά δύσκολη περίοδο γιά τη χώρα μας αλλά και γιά τον κόσμο ολόκληρο. Είναι όμως θλιβερό πως κάποιοι στο εσωτερικό της χώρας αδυνατούν ή αρνούνται να το δουν προτιμώντας να βλέπουν την Ελλάδα να σκύβει το κεφάλι και να κυριαρχείται από απαισιοδοξία χωρίς ελπίδα γιά το μέλλον. Μία αντίδραση που καταγράφεται συχνά στον τόπο αυτό αποδεικνύοντας πως υπάρχουν και αυτοί που αδυνατούν να συμβάλλουν δημιουργικά στους αγώνες του λαού μας γιά ηθική και οικονομική ανόρθωση της χώρας ...

Ο ΡΩΣΣΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΣ Ποιά κατάσταση επικρατούσε στην προεπαναστατική Ελλάδα προ του 1821 και ποιες ήταν οι αιτίες που οι υπόδουλοι ΄Ελληνες στους Τούρκους τυράννους άρπαξαν τα όπλα και βγήκαν στα βουνά να αγωνιστούν για την ελευθερία περιγράφει ένα κείμενο του 1812 με τον τίτλο " Ο Ρωσσαγγλογάλλος" που δεν είναι και τόσο γνωστό. Και δεν είναι και τόσο γνωστό γιατί απλά αναφέρει όλες τις αιτίες που Ελλάδα του υπέροχου Αρχαίου Πολιτισμού οδηγήθηκε κυριολεκτικά στον αφανισμό από την σύμπραξη εχθρών και "φίλων" εναντίον της επί 400 σχεδόν χρόνια. Το ανώνυμο κείμενο " Ο Ρωσσαγγλογάλλος" ουσιαστικά είναι μία σάτιρα με κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις που περιλαμβάνει μία συνομιλία ενός ξένου περιηγητή στη σκλαβωμένη και σε κατάσταση εξαθλίωσης Ελλάδα που ονομάζεται "Ρωσσαγγλογάλλος" με ένα πρόσωπο που ονομάζεται "Φιλέλληνας" που μπορεί να είναι ένας πραγματικός φίλος της Ελλάδας ή ακόμα και ένας υπόδουλος ΄Ελληνας που όμως γνωρίζει καθώς φαίνεται καλά την ιστορία. Ο Ρωσσαγγλογάλος ρωτά τον Φιλέλληνα να μάθει (λες και δεν τις ξέρει) ποιες είναι οι βασικές αιτίες για την άθλια κατάσταση της Ελλάδας και αυτός απαντά. ΄Ομως το ερώτημα είναι υποκριτικό καθώς δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για την τύχη της... Οι 37 πρώτοι στίχοι αυτού του ιστορικού κειμένου που αν και εμφανίζεται να είναι διατυπωμένο με απλοϊκή φρασεολογία είναι στην ουσία ένα επαναστατικό κείμενο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα δέκα περίπου χρόνια προ του μεγάλου ξεσηκωμού, αναφέρουν τα ακόλουθα : ΟΛΟΙ Ειπέ μας, ω φιλέλληνα, πώς φέρτε* την σκλαβίαν και την απαρηγόρητον των Τούρκων τυραννίαν; Πώς τες ξυλιές και υβρισμούς και σιδηροδεσμίαν*, παίδων, παρθένων, γυναικών ανήκουστον φθορίαν*; Πώς δε τον καθημερινόν των συγγενών σας φόνον, τον άδικον, αναίτιον και χωρίς τινα πόνον; Δεν είσθ' εσείς απόγονοι εκείνων των Ελλήνων, των ελευθέρων, των σοφών και των φιλοπατρίδων; Και πώς εκείνοι απέθνησκον διά την ελευθερίαν, και τώρα εσείς υπόκεισθε εις τέτοιαν τυραννίαν; Και ποίον γένος, ως εσείς, εστάθη φωτισμένον εις την σοφίαν, δύναμιν, κι εις όλα ξακουσμένον; Πώς νυν εκαταστήσατε την λάμπουσαν Ελλάδα! Βαβαί! ως ένα σκέλεθρον*, ως σκοτεινήν παστάδα*! Oμίλει, φίλτατε Γραικέ, ειπέ μας την αιτίαν· μη κρύψης τίποτες ημών, λύε την απορίαν. O ΦΙΛΕΛΛΗΝ Ρωσσαγγλογάλλοι, Ελλάς, και όχι άλλη, ήτον, ως λέτε, τόσον μεγάλη. Νυν δε αθλία και αναξία, επειδή άρχει η αμαθία. Όσ' ημπορούσι να την ξυπνούσι, τούτ' εις το χείρον* την οδηγούσι. Αυτή στενάζει, τα τέκνα κράζει, στο να προκόπτουν όλα προστάζει. Και τότ' ελπίζει ότι κερδίζει· εκείν' οπού 'χει νυν την φλογίζει. Μα τις τολμήσει μ' αληθή κλίσι* σ' ελευθερίαν να την κινήση; Όστις τολμήση να την ξυπνήση πάγει στον Άδη* χωρίς τινα κρίσιν*. (Σημ. Στην εικόνα χαλκογραφία που παριστάνει την πληγωμένη Ελλάδα από τους βάρβαρους τυράννους με λυτούς της κεφαλής τους πλο0κάμους , ανυπόδητος και σχεδόν γυμνή . Από το "Σάλπισμα Πολεμιστήριον" του Κοραή (1801)

"Δι΄ αυτά πολεμήσαμε ! ..." (Μακρυγιάννης) Στο ερώτημα αν είχε ιδεολογικό - εθνικό περιεχόμενο η Επανάσταση των Ελλήνων του 1821 ,τα 200 χρόνια από την οποία γιορτάζουμε αυτή τη χρονιά, την δίνει με απλό και απροσποίητο τρόπο ένα πραγματικό γεγονός το οποίο ανέδειξε μάλιστα ο μεγάλος ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης... Το 1831 ο στρατηγός Μακρυγιάννης στο ΄Αργος όπου είχε σπίτι, συνάντησε δύο στρατιώτες που είχαν βρεί δύο αρχαία αγάλματα και ετοιμάζονταν να τα πουλήσουν σε κάποιους ξένους. Ο Μακρυγιάννης τότε επενέβη μιλώντας με απλά αλλά γεμάτα ουσία και περιεχόμενο λόγια και τους απέτρεψε από αυτή την πράξη. Στα "Απομνημονεύματά" του μάλιστα αναφέρει τα ακόλουθα για το γεγονός: " ... Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μία γυναίκα και ένα βασιλόπουλο ατόφια - φαίνονταν οι φλέβες τόση εντέλειαν είχαν. ΄Οταν χάλασαν τον Πόρο τα΄χαν πάρει κάτι στρατιώτες και στ΄΄Αργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων, χίλια τάλαρα γύρευαν. Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα, Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεκτείτε. να βγουν από την πατρίδα μας . Δι΄αυτά πολεμήσαμε !..." Τα λόγια αυτά δεν είναι λόγια αρχαιολόγου ή του Λόρδου ΜπάΙρον ή κάποιου λογιοτάτου με μεγάλη μόρφωση. Είναι λόγια ενός στρατιωτικού με καταγωγή από ένα χωριουδάκι της Φωκίδας που δεν ήξερε καλά-καλά να γράψει το όνομά του. Άποδείκνυαν όμως τη συνέχεια του Ελληνισμού και απηχούσαν τα αισθήματα και τους πόθους όλων των αγωνιζόμενων Ελλήνων που ήθελαν να βγουν από το σκοτάδι των 400 χρόνων σκλαβιάς και τυραννίας των Τούρκων αναδεικνύοντας και προστατεύοντας τον απαράμιλλο Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό τον οποίο κληροδότησαν σ΄αυτούς οι αρχαίοι πρόγονοί μας ..

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1942 : ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΕΤΕΙΟ… Ο γιορτασμός της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου 1942 στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης οργανώθηκε από το «ΕΑΜ Νέων» και μετείχαν εθελοντικά εκατοντάδες φοιτητές όλων των σχολών . Λίγες μέρες προ του εορτασμού ομάδες φοιτητών έγραψαν ανάλογα συνθήματα στους τοίχους των σπιτιών σε όλη την πόλη με τα οποία τιμούσαν την επέτειο και καλούσαν τους κατοίκους στον Αγώνα κατά των βάρβαρων εισβολέων κατακτητών. Στη συνέχεια , ανήμερα του Ευαγγελισμού , οι φοιτητές, αφού στεφάνωσαν με λουλούδια το άγαλμα του αγωνιστή του ΄21 Τάσου Καρατάσου που βρίσκεται απέναντι από το πανεπιστήμιο και τα άλλα ηρώα της πόλης, κατευθύνθηκαν κρατώντας παρά την απαγόρευση ελληνικές σημαίες στον ναό της Αγίας Σοφίας όπου τελέστηκε δοξολογία χοροστατούντος του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου . Και τότε μέσα στο ναό ακούστηκε ένα βροντερό «ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ» για να επαναληφθεί από ολόκληρο το εκκλησίασμα ενώ ο ένας αγκάλιαζε τον άλλο με την ευχή για ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !...Στη συνέχεια οι φοιτητές με τις σημαίες στα χέρια, βγήκαν έξω στους δρόμους τραγουδώντας εθνικά τραγούδια αγνοώντας τους ένοπλους Γερμανούς στρατιώτες που είχαν περικυκλώσει την περιοχή… Οι συνθήκες που βιώνει σήμερα ο Ελληνισμός είναι δύσκολες λόγω της πανδημίας που πλήττει την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Οφείλουμε όμως να τιμήσουμε την Εθνική επέτειο της Επανάστασης του 1821 που αποτελεί στην ουσία και το ξεκίνημα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Δεν έχουμε φυσικά τις δυνατότητες που θα είχαμε αν δεν υπήρχε η πανδημία αλλά πάντα υπάρχει τρόπος να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα και να γιορτάσουμε την ιστορική σημερινή ημέρα όπως αρμόζει ...

ΛΑΛΗΣΕ Ο ΚΟΥΚΟΣ … Παραμονές της Επανάστασης των Ελλήνων κατά των Τούρκων το 1821 υπήρχε ανάμεσα στο λαό και στους αρματολούς και κλέφτες η πρόληψη πως αν δεν λαλούσε ο κούκος του Ευαγγελισμού δεν ήταν καλό σημάδι για την κλεφτουριά και τους ραγιάδες . Θα έβγαινε δηλαδή σε καλό, όπως πίστευαν, αν λαλούσε ο κούκος ανήμερα του Ευαγγελισμού οπότε όλοι οι Ρωμιοί θα ήταν σίγουροι και ευτυχισμένοι ότι ο αγώνας τους θα είχε αίσιο τέλος… Για το λόγο αυτό παραμονή της γιορτής οι καπεταναίοι και οι πρόκριτοι έστελναν επίτηδες και στα κρυφά ανθρώπους τους μέσα στο λόγγο και τις ρεματιές να δουν αν θα λαλήσει ο κούκος . Και λένε πως εκείνη τη μέρα … λάλησαν όλοι οι κούκοι της Ελλάδας γιατί απλά κάποια παλικάρια που είχαν την ικανότητα να μιμούνται τον κούκο το έκαναν αυτό στα κρυφά χωρίς να τους πάρει κανείς χαμπάρι … Και αυτό γιατί απλά η Επανάσταση έπρεπε να γίνει είτε λαλούσε, είτε δεν λαλούσε ο κούκος …

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Για την Απελευθέρωση της Ελλάδας αγωνίστηκε σύμπας ο ελληνικός λαός. επώνυμοι και ανώνυμοι, πλούσιοι και φτωχοί μορφωμένοι και αγράμματοι καθώς σε όλους η ψυχή και η καρδιά τους έδειχνε τον δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν απέναντι στην Πατρίδα και το Γένος. Υπήρξαν όμως και οι άνθρωποι της εξουσίας οι οποίοι πολλές φορές κατέληξαν να γίνουν μισητοί και απόβλητοι στην κοινωνία που δοκιμαζόταν σκληρά πληρώνοντας σε αίμα βαρύτατο τίμημα ακόμα και μετά την Απελευθέρωση. Για τους πρώτους αλλά και για τους δεύτερους έγραψε στα «Απομνημονεύματα» του με το γνωστό λιτό αλλά πηγαίο τρόπο ο στρατηγός Μακρυγιάννης : «… Πατρίς, να μακαρίζης όλους τους ΄Ελληνες, ότι θυσιάστηκαν δια σένα να σ΄αναστήσουνε, να ξαναειπωθής άλλη μίαν φοράν ελεύτερη πατρίδα, οπού ήσουνα χαμένη και σβυσμένη από τον κατάλογον των εθνών. ΄Ολους αυτούς να τους μακαρίζης. ΄Όμως να θυμάσαι και να λαμπρίνης εκείνους οπού πρωτοθυσιάστηκαν εις την Αλαμάνα, πολεμώντας με τόση δύναμη Τούρκων κ΄εκείνους οπού αποφασίστηκαν και κλείστηκαν σε μίαν μαντρούλα με πλίθες, αδύνατη, εις το χάνι της Γραβιάς , κ΄εκείνους οπού λυώσανε τόση Τουρκιά και πασάδες εις τα Βασιλικά. … Και τέλος πάντων, πατρίδα, αυτείνοι κατατρέχονται από τους Εκλαμπρότατους, από τους Εξοχώτατους, από τον Κυβερνήτη σου κ΄αδελφούς του. … Εις την πατρίδα τους ξυπόλυτοι και γυμνοί διακονεύουν. Από όλα αυτά, καϊμένη πατρίδα, δεν θα σωθούν τα δεινά σου, ότι σιδερώνουν την αρετή εκείνοι οπού σε κυβερνούσαν και σε κυβερνούν, και τώρα κατατρέχουν το δίκαιον και την αλήθειαν και με ψέματα θέλουν και με σπιγούνους να σε λευτερώσουνε ‘ μήτε τώρα είσαι καλά , μήτε δια τα μέλλοντά σου με τους ανθρώπους οπού σε τριγυρίζουν, πολιτικούς, σπιγούνους, και τοιούτους αξιωματικούς» Τα έλεγε ο Μακρυγιάννης από τότε αλλά ποιος τον άκουγε ? …