Ο ΠΑΠΑΧΟΛΕΒΑΣ ή "ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ" ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ Σαν σήμερα στις 16 Ιουλίου 2001 έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών ο ιερέας και αντιστασιακός Δημήτριος Χολέβας γνωστός ως "Παπαχολέβας" αλλά και ως "Παπαφλέσσας" κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής 1941-44 με πλούσιο βιογραφικό και μεγάλη δράση ως μέλος του ΕΛΑΣ στην Εθνική Αντίσταση ... Επειδή κάποιες φορές "ψευτοαριστεροί" σήμερα γενικεύουν κάποια αρνητικά στοιχεία και γεγονότα με στόχο να αναδειχθούν μόνο οι ίδιοι ως "γνήσιοι" εκπρόσωποι της Αριστεράς και της Προόδου, είναι απολύτως αναγκαίο να αναφέρουμε μερικά στοιχεία από το βιογραφικό αυτού του ήρωα που προσέφερε τα πάντα στον αγώνα να σωθεί και να σταθεί όρθια η Ελλάδα σε δύσκολους καιρούς ... Ο Δημήτριος Χολέβας γεννήθηκε στο χωριό Τσούκα της Φθιώτιδας το 1907 και μεγάλωσε στη Μακρακώμη. Σπούδασε φιλολογία, ιστορία και αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 1938 χειροτονήθηκε ιερέας στη Λαμία. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής 1941-44 προσχώρησε το 1942 στην Εθνική Αντίσταση και οργανώθηκε στον ΕΑΜ και στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ με ψευδώνυμο "Παπαφλέσσας". Αργότερα αναδείχθηκε Εθνοσύμβουλος στην ΠΕΕΑ και το 1943, μέσα στην Κατοχή, οργάνωσε με επιτυχία Συνέδριο ιερέων στην Σπερχειάδα Φθιώτιδας και συγκρότησε την Παγκληρική ΄Ενωση Ορθόδοξου Κλήρου με 4.000 μέλη απ΄όλη την Ελλάδα. Μετά τον πόλεμο ο Παπαχολέβας δικάστηκε και καταδικάστηκε για την δράση του από το Συνοδικό Δικαστήριο σε τριετή αργία για να διορισθεί το 1948 ως καθηγητής γυμνασίου στο Λαύριο ενώ για ένα διάστημα εξορίστηκε στην Ικαρία και αργότερα διώχθηκε και από τη χούντα των συνταγματαρχών... Ο γνωστός φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης Σπύρος Μελετζής, που αποτύπωσε άριστα τον αγώνα του λαού μας κατά τη διάρκεια της Κατοχής 1941-44, ανάμεσα στις μοναδικές φωτογραφίες του έβγαλε και τον Παπαχολέβα ή "Παπαφλέσσα" αναφερόμενος στη μεγάλη προσφορά του κλήρου και των φλογισμένων ράσων στην Εθνική Αντίσταση ...

1944 : ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ... Μία ακόμα βάρβαρη πράξη των Γερμανών συνέβη σαν σήμερα σαν σήμερα 13 Ιουλίου 1944 στη Ρόδο που δεν πρέπει να ξεχαστεί Ο Γερμανός στρατιωτικός διοικητής των Δωδεκανήσων στρατηγός Ούλριχ Κλίμαν (Ulrich Kleemann) διατάζει να συγκεντρωθούν όλοι οι Εβραίοι της Ρόδου (περίπου 1.700) άτομα τους οποίους στη συνέχεια τους προωθεί στα Στρατόπεδα της Κεντρικής Ευρώπης. Από αυτούς θα επιζήσουν τελικά μόνο 160 άτομα ... Ο στρατηγός Ούλριχ Κλίμαν ΄ήταν αυτός που τον Σεπτέμβριο του 1943 με 7.500 στρατό κατέλαβε με [πιχείρηση "αστραπή" τη Ρόδο πριν προλάβουν να επέμβουν οι Σύμμαχοι και εξόντωσε κατ΄εντολή του ιδίου του Χίτλερ την ιταλική φρουρά όταν οι Ιταλοί συμμάχησαν με τους Συμμάχους στην Ιταλία ... Στην εικόνα ο αιμοδιψής Γερμανός στρατηγός Ούλριχ Κλίμαν ...

Ιστορίες Δημιουργία δημοσίευσης Δημοσιεύσεις στις Ενημερώσεις Απόστολος Παπαγιαννόπουλος Μόλις τώρα · Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΩΝΙΤΗ Υπάρχουν (ευτυχώς) άνθρωποι των οποίων η μνήμη πρέπει να διατηρηθεί ζώσα για πάντα καθώς το έργο και η προσφορά τους στο χώρο του πολιτισμού υπήρξε ανεκτίμητη. ΄Ενας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο φιλόλογος καθηγητής στο ΑΠΘ Δημήτρης Μαρωνίτης που έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή στις 12.07.2016 σε ηλικία 87 ετών. Ο Μαρωνίτης υπήρξε διακεκριμένος έλληνας φιλόλογος, πανεπιστημιακός δάσκαλος, μεταφραστής αρχαίων συγγραφέων, κριτικός λογοτεχνίας και δοκιμιογράφος και ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνεται η μετάφραση και μελέτη της "Ιλιάδας" και της "Οδύσσειας". Στη διάρκεια της δικτατορίας παύθηκε από καθηγητής στο ΑΠΘ για την αντιστασιακή του δράση, συνελήφθη το 1973 τρεις φορές και φυλακίστηκε για μεγάλο διάστημα στο ΕΑΤ-ΕΣΑ όπου κατόρθωσε να γράψει κρυφά σε φθαρμένες χαρτοπετσέτες ένα σημαντικό κείμενο - κατάθεση ψυχής με τίτλο "Μαύρη Γαλήνη" ..

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΤΟΥ 1970 ΠΩΣ Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ ΜΕ 4-1 ΕΓΙΝΕ "ΣΥΝΘΗΜΑ" ... Το ποδόσφαιρο όπως είναι γνωστό έδωσε μία "διέξοδο" στους ΄Ελληνες κατά τη διάρκεια της επταετίας των Συνταγματαρχών. Η χούντα έκανε ό,τι μπορούσε να απομακρύνει το λαό από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε βάζοντας το ποδόσφαιρο στις άμεσες προτεραιότητες και από την άλλη ο λαός και όχι μόνο οι ποδοσφαιρόφιλοι εύρισκαν σ΄αυτό μιά διέξοδο προσπαθώντας να εκφραστούν μέσω αυτού μιά και άλλες δυνατότητες δεν υπήρχαν. Η διεξαγωγή μάλιστα του 9ου Μουντιάλ του 1970 που διεξήχθη στο Μεξικό από τις 31 Μαϊου ως τις 21 Ιουνίου 1970 και θεωρείται ίσως το καλύτερο που έγινε ως τώρα , απέσπασε τους πάντες στην Ελλάδα αναγκάζοντας τη χούντα να επιτρέψει συνάθροιση πολλών πολιτών και μάλιστα βραδινές ώρες γιά να το παρακολουθήσουν από την τηλεόραση σε διάφορα ζαχαροπλαστεία και καφενεία μιά δεν είχαν όλοι τότε τηλεόραση ενώ παράλληλα τους δίνονταν η ευκαιρία να ανταλλάξουν πληροφορίες γιά την κατάσταση στην Ελλάδα ... Θυμάμαι η παρέα μας μαζεύτηκε σε γνωστό ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης στο τέρμα της οδού Αγίας Σοφίας στην παλιά παραλία γιά να δεί τον τελικό στις 21 Ιουνίου του 1970 το βράδυ όλοι με διάθεση να βρούμε την ευκαιρία να φωνάξουμε, να χειροκροτήσουμε και να ξεδώσουμε λίγο παρόλο που είχαν πυκνώσει οι περιπολίες της αστυνομίας που ανησυχούσε μη συμβούν επεισόδια που κανείς δεν ήξερε που μπορούσαν να καταλήξουν... Ο τελικός μεταξύ Βραζιλίας (του Πελέ και του Ζαϊρζίνιο) και Ιταλίας έγινε στο στάδιο Αζτέκα της πόλης του Μεξικού ενώπιον 107.000 φιλάθλων που δημιούργησαν πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα ενθουσιασμού τόσο σ΄αυτούς που βρίσκονταν στο στάδιο όσο και σ΄αυτούς που παρακολουθούσαν τον αγώνα από την τηλεόραση μεταξύ των οποίων είμασταν και μείς. Ο αγώνες τελείωσε με νίκη της φοβερής Βραζιλίας και με σκόρ 4 - 1 . Μόλις τελείωσε ο αγώνας όλη η παρέα (καμιά εικοσαριά περίπου) βγήκαμε στο δρόμο μεσάνυχτα κραυγάζοντας το σκορ του αγώνα. Μόνο που το λέγαμε κάπως διαφορετικά γεγονός που έκανε τους αστυνομικούς διστακτικούς να μας συλλάβουν . Δεν λέγαμε ' ΄Ενα τέσερα" αλλά " ΄Ενα-ένα τέσσερα" που ήταν το σύνθημα προ της χούντας όταν ο λαός ξεσηκώθηκε για την παραβίαση του άρθρου 114 του Συντάγματος που αναφερόταν στη Δημοκρατία και το Σύνταγμα ...

ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ , Η ΜΕΓΑΛΗ ΗΡΩΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Η σημερινή μέρα 11η Ιουλίου μας δίνει την ευκαιρία να αναφερθούμε στη μεγάλη Ελληνίδα ηρωίδα της Εθνικής Αντίστασης Λέλα Καραγιάννη που υπήρξε αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης "Μπουμπουλίνα" που προσέφερε μεγάλο έργο στην Αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών κατά τη διάρκεια της Κατοχής 1941-44 και ολοκλήρωσε την προσφορά της με την εκτέλεσή της από τους κατακτητές μόλις ένα μήνα πριν αυτοί εγκαταλείψουν την Ελλάδα ... Το σχετικό χρονικό αναφέρει : 11.07.1944 Συλλαμβάνεται με τα 5 από τα 7 παιδιά της μετά από προδοσία από ;άνδρες της Ειδικής Ασφάλειας στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στην Αθήνα όπου νοσηλευόταν και παραδίδεται στους Γερμανούς που την αναζητούσαν η ιδρύτρια και αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμποολίνα» Λέλα Καραγιάννη. Η ηρωίδα οδηγήθηκε στο Ανακριτικό Τμήμα της οδού Μέρλιν όπου παρά τα απάνθρωπα βασανιστήρια δεν έδωσε στους κατακτητές καμία πληροφορία για πρόσωπα και οργανώσεις της Αντίστασης. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν και στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου όπου μεταφέρθηκε από τα «SS» χωρίς και πάλι κανένα αποτέλεσμα για να εκτελεστεί τελικά με άλλες 6 γυναίκες και 40 άνδρες στο Βοτανικό Κήπο στο Δαφνί στις 8 Σεπτεμβρίου 1944 μαζί με 47 ΄Ελληνες και Ελληνίδες της Αντίστασης κυρίως μέλη της αντιστασιακής- κατασκοπευτικής οργάνωσης «Υβόννη» του Ιωάννη Πελτέκη η οποία εξαρθρώθηκε από τους Ναζί και αυτή μετά από προδοσία. Η μεγάλη ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη γεννήθηκε το 1898 στο χωριό Λίμνη της Εύβοιας και η μητέρα της Σοφία Μπούμποθλη καταγόταν από τις Σπέτσες και ήταν συγγενής της μεγάλης ηρωίδας του 1821 Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Για το λόγο αυτό η Λέλα Καραγιάννη ονόμασε την οργάνωσή της "Μπουμπουλίνα" μετατρέποντας το σπίτι της στην Αθήνα σε αρχηγείο. Η προσφορά της "Μπουμπουλίνας" κατά την Κατοχή ήταν τεράστια στον τομέα της κατασκοπίας, στις δολιοφθορές κατά των κατακτητών και στην απόδραση ΄Αγγλων στρατιωτικών που εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου. (Σημ.Η Ελλάδα μετά τον πόλεμο στις 18.06.2020 με Προεδρικό Διάταγμα απένειμε μετά θάνατον στην Ελληνίδα αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης 1941 – 1944, αρχηγό της οργάνωσης Πληροφοριών και Δολιοφθοράς «Μπουμπουλίνα», Λέλα Καραγιάννη για τον απαράμιλλο ηρωισμό της, την αυτοθυσία και την αφοσίωση που επέδειξε προς το Ελληνικό ΄Εθνος τα οποία την κατέστησαν στη μνήμη όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων ως Εθνικό Ιδεώδες, το βαθμό του Ταγματάρχου επί Τιμής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του Νόμου 3883/2010)

ΑΛΛΟ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΑΛΛΟ ... Χθες συνέβη ένα γεγονός που ερμηνεύει καλά την άποψη πως άλλο αθλητισμός και άλλο ... ποδόσφαιρο. Με επίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης της Ιαπωνίας γνωστοποιήθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο που θα αρχίσουν σε λίγο θα γίνουν ενώπιον κενών καθισμάτων καθώς η διάδοση του κορωνοϊού ανάγκασε τη κυβέρνηση να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Οι αγώνες όμως μεταξύ των αθλητών θα πραγματοποιηθούν κανονικά με τη συμμετοχή όλων των αθλητών όλων των χωρών που συμμετέχουν αλλά δεν θα υπάρχουν θεατές στα καθίσματα των κερκίδων των σταδίων. Το γεγονός παρόλο ότι δυσαρέστησε πολλούς φίλους του αθλητισμού έγινε αποδεκτό καθώς οι πάντες αναγνώρισαν τους κινδύνους που υπάρχουν από τη συγκέντρωση τόσο μεγάλου αριθμού φιλάθλων ... Αντίθετα -όπως όλοι είδαμε- στον ημιτελικό του EURO 2020 που έγινε στο Λονδίνο δεκάδες χιλιάδες ποδοσφαιρόφιλοι σε κατάσταση εκρηκτική παρακολούθησαν τον αγώνα χωρίς μάσκες και χωρίς αποστάσεις δημιουργώντας κατάλληλες συνθήκες υπερμετάδοσης του ιού γεγονός που θα γίνει φανερό στις ημέρες που θα ακολουθήσουν μετά τον τελικό και πάλι στο Λονδίνο την προσεχή Κυριακή ... Το πως αντιμετωπίστηκε η ίδια απειλή στους Ολυμπιακούς και στο EURO προσδιορίζει και τη μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ αθλητισμού και ποδοσφαίρου. ΄Οχι τίποτα άλλα αλλά για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους παρόλο που αυτό θα στεναχωρήσει κάποιους ...

ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ... ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΙ ΡΟΛΟ ΕΧΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ? ... Το θέμα διατήρησης ή όχι στον τόπο τους των μοναδικών αρχαιολογικών ευρημάτων στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη όπου προβλέπεται να δημιουργηθεί στάση του υπό κατασκευή μετρό, είναι καθαρά επιστημονικό και μόνο η επιστήμη μπορεί να αποφανθεί τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Κανένα λόγο στην ουσία του θέματος δεν έχει η δικαιοσύνη η οποία ελέγχει μόνο την ισχύ και την εφαρμογή των νόμων στο πρόβλημα. Τι θα πεί δηλαδή η δικαιοσύνη όταν η επιστήμη έχει αποκλειστικά το λόγο για τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος ? ... Κατόπιν αυτού το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έχει λόγο στην ουσία του θέματος αλλά ίσως μόνο για να ελέγξει αν τηρήθηκαν τα συμπεράσματα της επιστήμης. Ας προσέξουν συνεπώς αυτοί που διαχειρίζονται την επίλυση του προβλήματος καθώς αν υπάρξουν καταστροφές αρχαιοτήτων οι ευθύνες τους θα είναι τεράστιες και θα πρέπει να λογοδοτήσουν ...