15.11.1922: ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΟ ΓΟΥΔΗ ...

 Μία θλιβερή επέτειος συνδέεται με τη σημερινή ημέρα την οποία ο απανταχού ελληνισμός αποφεύγει συχνά να αναφέρει γιατί φέρνει στη μνήμη θλιβερές στιγμές της νεότερης ιστορίας μας συνδεδεμένες με το μεγάλο εθνικό δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής του ΄22. Σαν σήμερα, στις 15 Νοεμβρίου 1922, μόλις 2,5 μήνες μετά τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, οδηγήθηκαν στο Γουδή και εκτελέστηκαν ως προδότες οι υπεύθυνοι της Μικρασιατικής Καταστροφής αφού την προηγούμενη ημέρα εκδόθηκε από το ΄Εκτακτο Στρατοδικείο της Αθήνας η καταδικαστική απόφαση σε βάρος τους. ΄Ενα σύντομο χρονικό για τη σημερινή θλιβερή επέτειο:

15.11.1922  Η απόφαση του ΄Εκτακτου Στρατοδικείου της Αθήνας για την υπόθεση των ΄Εξ κατηγορουμένων για τη Μικρασιατική Καταστροφή, ανακοινώθηκε από τον πρόεδρό του στρατηγό Οθωναίο τις πρωινές ώρες της 15/ 28 Νοεμβρίου  και ήταν αναμενόμενη καθώς όλοι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν από το δικαστήριο ένοχοι. Στην ετυμηγορία του το δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Εν ονόματι του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Β΄το ΄Εκτακτον Στρατοδικείον συσκεφθέν κατά νόμον , κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιον Χατζανέστην , Δημήτριον Γούναρην, Νικόλαον Στράτον, Πέτρον Πρωτοπαπαδάκην, Γεώργιον Μπαλτατζήν και Νικόλαον Θεοτόκην εις την ποινήν του θανάτου . Τους δε Μιχαήλ Γούδαν και Ξενοφώντα Στρατηγόν εις την ποινήν των ισοβίων δεσμών. Διατάσσει την στρατιωτικήν καθαίρεσιν των Γεωργίου Χατζανέστη, αρχιστρατήγου, Ξενοφώντος Στρατηγού, υποστρατήγου και Μιχαήλ Γούδα, υποναυάρχου και επιβάλλει αυτούς τα έξοδα και τέλη. Επιδικάζει παμψηφεί χρηματικήν αποζημίωσιν υπέρ του Δημοσίου κατά του Δ.Γούναρη δραχμών 200 χιλιάδων , Ν.Στράτου δραχμών 335 χιλιάδων, Γ.Μπαλτατζή και Ν. Θεοτόκη δραχμών 1 εκατομμυρίου και Μ.Γούδα δραχμών 200 χιλιάδων.                                                                                                      Εκρίθη, απεφασίσθη και εδημοσιεύθη εν Αθήναις τη 15η Νοεμβρίου 1922.                                                                                                                                 ο Πρόεδρος Α. Οθωναίος    ο Γραμματέας Ιωάννης Πεπόνης»                                                                                                   Η απόφαση του στρατοδικείου ανακοινώθηκε στους καταδικασθέντες  στις 9 π.μ. στις Φυλακές Αβέρωφ όπου κρατούνταν. Στους μελλοθανάτους δόθηκε προθεσμία 2 ωρών να αποχαιρετήσουν τους δικούς τους και στη συνέχεια οδηγήθηκαν στο Γουδή για να εκτελεστούν. Πριν την εκτέλεση προηγήθηκε η ταπεινωτική καθαίρεση του Χατζανέστη  από κατώτερους αξιωματικούς . Αμέσως μετά , στις 11.30΄της 15ης/ 28ης Νοεμβρίου 1922, υπό την εποπτεία του φρούραρχου της εκτέλεσης και μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη ταγματάρχη  Λ.Σπαή , έγινε η εκτέλεση χωρίς κανείς από τους μελλοθάνατους  να δεχθεί να του δέσουν τα μάτια . Τα πτώματά τους μεταφέρθηκαν κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στο Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας όπου και ενταφιάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες

Ζήσαμε με αγωνία, φόβο και οργή εκείνες τις μέρες του Πολυτεχνείου και μέσα από τη θλίψη και οδύνη που έφερε η βίαιη καταστολή των εκδηλώσεων αναθερμάνθηκε η προσδοκία της απελευθέρωσης μας απ΄τα δεσμά της χούντας... Σήμερα 41 χρόνια από τότε οι αναμνήσεις συνεχίζουν να είναι ζωντανές αλλά τη θέρμη που προκάλεσαν τότε τα γεγονότα διαπιστώνω πως αντικατέστησε μία θλίψη και απογοήτευση που δεν μπορώ να προσδιορίσω καθαρά από που ακριβώς προέρχεται. Πάντως όχι απ΄αυτούς που τότε εναντιώθηκαν μέ θάρρος και τόλμη στη χούντα των συνταγματαρχών...

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

                                    Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ...
Υπάρχει μία μεγάλη απάτη σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που ασχολούνται μαζί της μιά και αυτό δεν είναι θέμα που μετράει στα ΜΜΕ και στο λεγόμενο "παγκόσμιο σύστημα" που κυβερνάει τον κόσμο. Και η απάτη αυτή έχει να κάνει με την ψευδή εικόνα που διαμορφώθηκε ότι η ανθρωπότητα κατά τον 21ο αιώνα που διανύουμε έφτασε στην κορυφή της κλίμακας σε ότι αφορά στη μόρφωση και καλλιέργεια αλλά και στις λεγόμενες ανθρώπινες σχέσεις...
Πολλά όμως είναι τα παραδείγματα που αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.  ΄Ενα από αυτά είναι ασφαλώς η αναβίωση των θρησκευτικών πολέμων και ο αποκεφαλισμός των "απίστων" απ΄τους τζιχαντιστές μπρος στην κάμερα μάλιστα της τηλεόρασης...
Τώρα διαβάζω και ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στη Μαυριτανία της Αφρικής ας πούμε, όπου η δουλεία καταργήθηκε τυπικά μόλις το 1981, συνεχίζουν να υπάρχουν εν έτει 2014 άνδρες, γυναίκες και παιδιά σκλάβοι που δεν γνώρισαν ποτέ την ελευθερία και ανήκουν κυριολεκτικά  ως "αντικείμενα" σε πλούσιους..."ανοιχτόχρωμους" Μαυριτανούς...
Τα διαβάζεις όλα αυτά και λες πως τα βήματα που κάναμε και κάνουμε στον Πολιτισμό και στην Εξέλιξη δεν ήταν και δεν είναι ι προς τα΄μπρος αλλά προς τα΄πίσω...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ , Η φωνή και το ήθος της Αριστεράς

                                                 ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΣΑΛΙΔΗ
(Απο το "΄Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τη Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό)
Φίλες και Φίλοι,
Την ερχόμενη Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014, ώρα 21.00. θα μεταδοθεί απο την Τηλεόραση της Βουλής με αφορμή τα 40 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ένα ιστορικό αφιέρωμα στο μεγάλο ΄Ελληνα πολιτικό, αγωνιστή και άνθρωπο Γιάννη Πασαλίδη που συνέδεσε το όνομά του και τους αγώνες του με τη Δημοκρατία αλλά και με την ύπαρξη και δράση της Αριστεράς στην Ελλάδα σε ιδιαίτερα δύσκολες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας μας. Η ζωή και το έργο του πραγματικά υπήρξαν μοναδικά και ασφαλώς θα πρέπει να γίνουν γνωστά καθώς τα μηνύματα που προκύπτουν,ιδιαίτερα σήμερα που η χώρα και ο λαός μας υποφέρουν, είναι διαχρονικά και επίκαιρα . Πέρα απ΄αυτά για ολόκληρο τον προσφυγικό κόσμο και για τους Θεσσαλονικείς θα διατηρούνται για τον πολιτικό, τον αγωνιστή και τον άνθρωπο Πασαλίδη μνήμες που δεν πρόκειται ποτέ να ξεθωριάσουν
΄Ενα σύντομο ιστορικό για το Γιάννη Πασαλίδη που δίκαια ονομάστηκε "Η φωνή και το ήθος της Αριστεράς" :

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ
Πολυσπουδασμένος γιατρός σε Τιφλίδα, Τασκένδη, Μόσχα, Βερολίνο, μενσεβίκος βουλευτής στη Δούμα της Γεωργίας το 1917 και Υπουργός Εξωτερικών της χώρας, καταφεύγει το 1923 στη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Πασαλίδης (1880-1968), και αναπτύσσει πολιτική και φιλανθρωπική δράση κυρίως ανάμεσα στους πρόσφυγες. Συνειδητός σοσιαλιστής, εκλέγεται βουλευτής το 1923 συνεργαζόμενος με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου και πρωτοστατεί στην ανακήρυξη της αβασίλευτης. Συντάσσεται με το Παλλαϊκό Μέτωπο το 1936, ενώ επί κατοχής εντάσσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα που έχει ιδρύσει εν τω μεταξύ στο ΕΑΜ. Διαφοροποιείται στα Δεκεμβριανά και στον Εμφύλιο. Δεν συμμετέχει το 1950 στον Δημοκρατικό Συναγερμό, μέσω του οποίου εκφράζεται το ΚΚΕ, αλλά πρωτοστατεί το 1951 στην ίδρυση της ΕΔΑ ισορροπώντας και ακροβατώντας έως τη Δικτατορία ανάμεσα στη νόμιμη έκφραση της ελληνικής Αριστεράς και τους παράνομους μηχανισμούς, που επιμένει να διατηρεί η ηγεσία του ΚΚΕ που εδρεύει στο εξωτερικό. Η πραότητα του χαρακτήρα του, η δημοκρατική διάθεσή του, η ουμανιστική κουλτούρα του, και η ηπιότητα του λόγου του νομιμοποιούν ουσιαστικά την Αριστερά στο πολιτικό παίγνιο της χώρας με κορυφαίο επίτευγμά του –στο βαθμό που του αναλογεί− την ανάδειξη της ΕΔΑ στις εκλογές του 1958, ως αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι συνταγματάρχες τον θέτουν σε κατ’ οίκον περιορισμό όπου και πεθαίνει.
(Στην εκπομπή ομιλούν: Ο εγγονός του κ. Γιάννης Νισύριος, δικηγόρος-συγγραφέας, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μανώλης Γλέζος, η κα Ιωάννα Παπαθανασίου διευθύντρια ερευνών ΕΚΚΕ και ΑΣΚΙ, ο πανεπιστημιακός κ. Μιχάλης Λυμπεράτος και ο ιστορικός ερευνητής κ. Απόστολος Παπαγιαννόπουλος).
Την Κυριακή 16 Νοεμβρίου στις 21:00 από την Τηλεόραση της Βουλής

ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ Ο ΜΑΝΕΣΗΣ ...

 Αυτό που έγινε σήμερα έξω από τη Νομική Σχολή στην Αθήνα με άγρια επίθεση των ΜΑΤ κατά των φοιτητών που επιχείρησαν να μπουν στην Σχολή τους για να γιορτάσουν την επέτειο του Πολυτεχνείου του 1973, έφερε στη μνήμη μου τον ιστορικό λόγο του καθηγητή Αριστόβουλου Μάνεση στους μαθητές του μόλις η Χούντα το 1967 κατέλαβε την εξουσία στην Ελλάδα παραβιάζοντας βάρβαρα το Σύνταγμα , τη Δημοκρατία και τους θεσμούς. Ανάμεσα στα άλλα ο Μάνεσης είχε τότε πεί:
"...Υπάρχουν στη ζωή -την ατομική και κοινωνική- στιγμές που πρέπει κανείς να πεί το μεγάλο ναί ή το μεγάλο όχι. Σε τέτοιες στιγμές, σαν τις τωρινές, το ουσιώδες είναι, πιστέψτε με , να προστατεύσει κανείς τον εαυτό του όχι απο τη δίωξη αλλά από τον εξευτελισμό. Να περισώσει την αξιοπρέπειά του ως ανθρώπου, ως πολίτη, ως επιστήμονα. Και είναι να περιφρουρήσει επίσης το κύρος της πανεπιστημιακής έδρας που έχει την τιμή να κατέχει, ιδίως όταν πρόκειται για την έδρα του Συνταγματικού Δικαίου, η οποία- ως έδρα της πολιτικής Ελευθερίας - είναι φυσικό, εφόσον βρίσκεται στο ύψος της, να δέρνεται από τις πολιτικές καταιγίδες..."
Τα λόγια του προφανώς απευθύνονταν και προς τους διδασκόμενους αλλά και προς τους διδάσκοντες...

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ..."ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ...

Θλιβερά τα γεγονότα και απαράδεκτες οι βιαιότητες των ΜΑΤ κατά των φοιτητών που επιχείρησαν σήμερα να γιορτάσουν την επέτειο του Πολυτεχνείου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα...
Το άσυλο που ίσχυε παλιά δεν επέτρεπε την είσοδο αστυνομικών στα πανεπιστήμια. Το νέο "άσυλο" της χρεοκοπίας και της παρακμής δεν επιτρέπει την είσοδο των φοιτητών στα πανεπιστήμια .
Το σύνθημα "ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" είναι και πάλι επίκαιρο και αποκτά ουσία και περιεχόμενο στην καταρρέουσα Ελλάδα της χρεοκοπίας και της παρακμής αρχών, αξιών και θεσμών ...

Διάβασα κάπου και σας μεταφέρω τα λόγια του καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια Ρόμπερτ Πάξτον που μίλησε για το φασισμό που αναβιώνει επικίνδυνα σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο ερώτημα αν πρέπει να ανησυχούμε από το φαινόμενο ο καθηγητής απάντησε ως εξής: " ... Ναί ...΄Οχι απαραίτητα για το αν έρθει ο φασισμός στην εξουσία, αλλά διότι - όπου ξυπνάνε ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός- κάποιοι δείχνουν πρόθυμοι να πάρουν μαζί του πρωινό..." Νομίζω πως δίνουν απαντήσεις τα λόγια του και σε θέματα και προβλήματα δικά μας ...