ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ? ...

Θλιβερή είναι η διαπίστωση πως οι διανοούμενοι, οι άνθρωποι της Τέχνης και του Πολιτισμού έχουν εξαφανιστεί και δεν διατυπώνουν θέση και άποψη για τα εθνικά μας θέματα βοηθώντας το λαό μας να έχει υψηλό ηθικό και να λαμβάνει τις δέουσες αποφάσεις γιά το καλό της πατρίδας μας σε μία κρίσιμη εποχή με πολλούς κινδύνους γύρω μας. Αντίθετα όταν οι Ιταλοί του Μουσολίνι στράφηκαν τέτοιο καιρό κατά της Ελλάδας οι Πνευματικοί άνθρωποι της χώρας δραστηριοποιήθηκαν άμεσα και ανάμεσα στα άλλα αποφάσισαν ομόφωνα και έστειλαν μία επιστολή σε όλους τους διανοούμενους όλου του κόσμου διατυπώνοντας έντονη καταγγελία-έκκληση για την δόλια εισβολή της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα. Είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε το περιεχόμενο αυτής της ιστορικής επιστολής που αναφέρει:

" ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

10 Νοεμβρίου 1940

Είναι δύο εβδομάδες τώρα που μ΄ένα τελεσίγραφο, μοναδικό στα διπλωματικά χρονικά των εθνών για το περιεχόμενο, την ώρα και τον τρόπο που το παρουσίασαν, η Ιταλία κάλεσε την Ελλάδα να της παραδώσει τα εδάφη της, ν΄αρνηθεί την ελευθερία της και να κατασπιλώσει την τιμή της.

Οι ΄Ελληνες δώσαμε στην ιταμή αυτή αξίωση της φασιστικής βίας την απάντηση που επέβαλλαν τριών χιλιάδων ετών παραδόσεις, χαραγμένες βαθιά στην ψυχή μας, αλλά και γραμμένες και στην τελευταία γωνία της ιερής μας γης με το αίμα των μεγαλύτερων ηρώων της ανθρώπινης ιστορίας. Κι αυτή τη στιγμή, κοντά στο ρεύμα του Θυάμιδος και στις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και των μακεδονικών βουνών, πολεμούμε, τις περισσότερες φορές με τη λόγχη, αποφασισμένοι να νικήσουμε ή να πεθάνουμε μέχρι ενός.

Σ΄αυτόν τον άνισο, σκληρότατο, αλλά και πεισματώδη αγώνα, που κάνει το λυσσασμένο επιδρομέα να ξεσπάζει κατά των γυναικών, των γερόντων και των παιδιών, να καίει, να σκοτώνει, ν΄ακρωτηριάζει, να διαμελίζει τους πληθυσμούς στις ανοχύρωτες κι άμαχες πόλεις μας και στα ειρηνικά χωριά μας, έχουμε το αίσθημα ότι δεν υπερασπιζόμαστε δική μας μόνον υπόθεση.΄Οτι αγωνιζόμαστε για την σωτηρία όλων εκείνων των υψηλών αξιών που αποτελούν τον πνευματικό και ηθικό πολιτισμό, την πολύτιμη παρακαταθήκη που κληροδότησαν στην ανθρωπότητα οι δοξασμένοι μας πρόγονοι και που σήμερα βλέπουμε ν΄απειλούνται από το κύμα της βαρβαρότητας και της βίας.

Ακριβώς αυτό το αίσθημα εμπνέει το θάρρος σ΄εμάς τους ΄Ελληνες διανοούμενους, τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης , ν΄απευθυνθούμε στους αδελφούς μας όλου του κόσμου, για να ζητήσουμε, όχι την υλική, αλλά την ηθική βοήθειά σας.

Ζητούμε την εισφορά των ψυχών, την επανάσταση των συνειδήσεων, την εργασία, το κήρυγμα, την άμεση επίδραση, παντού όπου είναι δυνατόν, την άγρυπνη παρακολούθηση και την ενέργεια για έναν καινούργιο πνευματικό Μαραθώνα, που θ΄απαλλάξει τα δυναστευόμενα έθνη από τη φοβέρα της της πιο μαύρης σκλαβιάς που είδε ποτέ ο κόσμος.΄Οταν μία τέτοια επανάσταση συντελεστεί, η Νίκη θα στεφανώσει το μέτωπο και του τελευταίου, του πιο ταπεινού, εργάτη.

Με τη μεγάλη και σταθερή αυτή ελπίδα σας στέλνουμε τον αδελφικό μας χαιρετισμό"

--Την επιστολή υπογράφουν οι : Κ. Παλαμάς, Στ. Μελάς, Αγγ. Σικελιανός, Γ. Δροσίνης, Δ. Μητρόπουλος, Κ. Δημητριάδης, Ν. Βέης, Κ. Παρθένης, Ι. Γρυπάρης, Γ. Βλαχογιάννης, Κ. Ουράνης, Μ. Μαλακάσης, Στρ. Μυριβήλης, Γρ. Ξενόπουλος, Αλ. Φιλαδελφευς, Αρ. Καμπάνης 

 

(19.10.2018)

                                              17.10.1941 : Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΥΛΙΩΝ

Η σημερινή μέρα μας φέρνει στη μνήμη μία ακόμα θηριωδία των Γερμανών Ναζί σε βάρος του λαού μας και των μαρτυρικών χωριών ΄Ανω και Κάτω Κερδύλια στη Νιγρίτα Σερρών που δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί...
Με αιτία το θάνατο ενός Γερμανού στρατιώτη, τις πρωινές ώρες της 17ης Οκτωβρίου 1941 ισχυρές γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις περικυκλώνουν τα χωριά ΄Ανω και Κάτω Κερδύλια, εισβάλλουν στα χωριά και συγκεντρώνουν με τη βία στις θέσεις Αλώνια και Κούτρες όλους τους κατοίκους άνδρες, γυναίκες, γέρους, ασθενείς και ανήμπορους καθώς και παιδιά. Στη συνέχεια απωθούν τις γυναίκες και τα παιδιά στις γύρω χαράδρες, λεηλατούν τα χωριά, αρπάζουν όλα τα ζώα και τα μεταφέρουν εκτός των χωριών και πυρπολούν τα σπίτια με εύφλεκτη σκόνη καταστρέφοντας ακόμα και τις παράγκες ώστε να μην μείνει απολύτως τίποτα όρθιο στα δύο μαρτυρικά χωριά. Μετά από αυτά εκτελούν εν ψυχρώ 235 άνδρες και υποχρεώνουν τους γέροντες, τις γυναίκες και τα παιδιά ως 15 ετών να θάψουν τους νεκρούς. (Σημ. Με το Προεδρικό Διάταγμα 399/7-12-1998 (ΦΕΚ 277/Α/16-12-1998) η Κοινότητα Νέων Κερδυλίων που κτίστηκε στην περιοχή μετά τον πόλεμο, χαρακτηρίστηκε «Μαρτυρική» για το Ολοκαύτωμα που υπέστη την περίοδο της Κατοχής. Σήμερα στη θέση των δύο χωριών ΄Ανω και Κάτω Κερδύλια υπάρχουν μόνο κάποια ερείπια και οι εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων, των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Γεωργίου που δεν καταστράφηκαν απ΄τους κατακτητές)

(17.10.2018)

                                       ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ...

Είναι απαραίτητο στην κατάσταση που βρισκόμαστε 8 και πλέον χρόνια να βλέπουμε τακτικά που είμαστε ώστε να γνωρίζουμε το μέγεθος των προβλημάτων μας και να εκτιμούμε αν και πως μπορούμε να απαλλαγούμε απ΄αυτά. Σύμφωνα λοιπόν με στοιχεία της Eurostat για το 2017 που ανακοινώθηκαν χθες, τα οποία δύσκολα αμφισβητούνται, η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία αντιμετωπίζουν για τον πληθυσμό τους τις πιο σοβαρές συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού στην Ευρώπη με την κατάσταση μάλιστα να χειροτερεύει διαρκώς από το 2008 ως και σήμερα.
Συγκεκριμένα στην Ελλάδα το 2017 βρίσκονταν (και ασφαλώς βρίσκονται) αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 34,8% των Ελλήνων δηλαδή 3,7 εκατομ.άνθρωποι έναντι 28,1% του 2008. Αντίθετα το αντίστοιχο μέσο ποσοστό στην ΕΕ από 23,7% το 2008 έπεσε στο 20,3% το 2017 που σημαίνει πως ενώ στην Ελλάδα η κατάσταση διαρκώς επιδεινώνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη (πλην Βουλγαρίας και Ρουμανίας) η κατάσταση βελτιώνεται με ότι αυτό συνεπάγεται στον τομέα των κοινωνικών συνθηκών, στην εργασία, στον τομέα της υγείας, της πρόνοιας και της παιδείας...
Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα που οφείλουμε να γνωρίζουμε και να απαιτούμε να αλλάξει για να πορευτεί η Ελλάδα και ο λαός μας στον δρόμο της προόδου και της ανάπτυξης που δικαιούται 

(17.10.2018)

ΠΟΥ ΠΑΜΕ ? Πέρασαν οκτώ ολόκληρα χρόνια κρίσης και ζήσαμε (όσοι επιβιώσαμε τελικά), είδαμε και ακούσαμε πολλά και οδεύουμε χωρίς στην ουσία να έχει αλλάξει τίποτα προς το ένατο έτος κρίσης με τα ίδια προβλήματα και δεδομένα. Που πάμε ? ... Αν μας ικανοποιεί η πραγματικότητα που ζούμε με μια Ελλάδα ξεχαρβαλωμένη σε όλα τα επίπεδα και με τα εθνικά μας θέματα σε κρίσιμο και επικίνδυνο σημείο, με θλιβερό παρόν και απροσδιόριστο μέλλον για μας και για τα παιδιά μας, ας μείνουμε σιωπηλοί, αδρανείς και αδιάφοροι. Αν όμως θεωρούμε πως συντελείται έγκλημα σε βάρος της χώρας και του λαού μας, θα πρέπει επιτέλους να αντιδράσουμε άμεσα, οργανωμένα, δυναμικά και αποτελεσματικά. Τι περιμένουμε ? ... Να έλθει ο Τσακαλώτος να μας πει πως τον άκουσε η Λαγκάρντ με κατανόηση και πως ο Μποσκοβισί του χτύπησε την πλάτη με ικανοποίηση που η κυβέρνησή του εφαρμόζει πιστά τα τρία Μνημόνια που μας φόρτωσαν στην πλάτη ? ... ΄Αλλα περιθώρια δεν υπάρχουν. Ο καθένας μας πια ας αναλάβει τις ευθύνες του ! ...

                                       ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ...

Ο Ελληνικός Εμφύλιος 1946-49 υπήρξε κατά γενική ομολογία σκληρή και τραυματική εμπειρία για τον Ελληνικό λαό και μία μαύρη σελίδα του Ελληνικού έθνους καθώς οι μισοί ΄Ελληνες στράφηκαν εναντίον του άλλου μισού για να προκύψουν από τον αδελφοκτόνο αυτό σπαραγμό φοβερές συνέπειες που δεν πρέπει να ξεχάσουμε και να δικαιολογήσουμε ποτέ αν θέλουμε να μη επαναληφθεί ο ολέθριος αυτός διχασμός στη μικρή μας χώρα ...
Σαν σήμερα, στις 15 Οκτωβρίου 1949 η προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση ανακοινώνει με ραδιοφωνικό μήνυμα απ΄το εξωτερικό ότι ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ) τερματίζει οριστικά τις επιχειρήσεις χωρίς όμως να καταθέσει τα όπλα. Ο Εμφύλιος 1946-49 τελείωσε με τραγικό απολογισμό : 8.249 ήταν οι νεκροί, 37.757 οι τραυματίες και 2.001 οι εξαφανισθέντες στο Στρατό και 38.220 οι νεκροί και πολλοί οι τραυματίες στον ΔΣΕ των ανταρτών ενώ εκτιμάται με επίσημες στατιστικές ότι την ίδια περίοδο εκτελέστηκαν 3.033 αριστεροί πολίτες ...
΄Ηταν ο πόλεμος, αμέσως μετά τη φοβερή Κατοχή 1941-44, όπου χάθηκε κυριολεκτικά ο ανθός του λαού μας και από τις δύο πλευρές. Να μην επιτρέψουμε να ζήσει ο τόπος αυτός και ο λαός μας τα τραγικά γεγονότα του εμφύλιου σπαραγμού ποτέ στο μέλλον ...

(15.10.2018)

 

                                                            ΜΙΑ ΗΡΩΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ...

 

Στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα εκατοντάδες είναι τα ελληνικά σχολεία που ιδρύονται και λειτουργούν στην τουρκοκρατούμενη ακόμα Μακεδονία στα οποία δίδαξαν φωτισμένοι και πατριώτες δάσκαλοι που αψήφισαν τις απειλές των κομιτατζήδων και δίδαξαν στα ελληνόπουλα στις πόλεις και στα χωριά της Μακεδονίας κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες και απειλές.

Δεν ήταν όμως μόνο άντρες οι δάσκαλοι που αγωνίστηκαν με κίνδυνο της ζωής τους να προσφέρουν γνώσεις και μόρφωση στα ελληνόπουλα της Μακεδονίας . Υπήρξαν και πολλές δασκάλες που πλήρωσαν μάλιστα με τη ζωή τους τον αγώνα.

Αναμεσά τους και η 21 ετών δασκάλα Αικατερίνη Χατζηγεωργίου που βρήκε σαν σήμερα στις 14 Οκτωβρίου 1904 μαρτυρικό θάνατο μαχόμενη μαζί με 6 συναγωνιστές της γιά την ελευθερία. Η δασκάλα δίδασκε στο χωριό Γρίτσιστα (Ελληνικό) της Γευγελής παρά τις απειλές των κομιτατζήδων. Και το βράδυ της 14ης Οκτωβρίου 1904, μία μέρα μετά το θάνατο του Παύλου Μελά, ένοπλοι κομιτατζήδες πολιορκούν το σπίτι της και την ζητούν να παραδοθεί. Η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου και 6 μακεδονομάχοι που βρίσκονταν εκεί ανθίστανται ηρωικά επί πολλές ώρες ώσπου χάνουν με φρικτό τρόπο τη ζωή τους όταν οι κομιτατζήδες έβαλαν φωτιά το σπίτι και τους έκαψαν ζωντανούς ...

Δεν ήταν η μόνη δασκάλα που θυσιάστηκε αγωνιζόμενη στον Μακεδονικό Αγώνα. Ανάμεσα σε πολλές άλλες ήταν και η Λιλή Βλάχου, η Βελίκα Τράϊκου, η Φωτεινή Αλατά - Παπαδημητρίου και η Θεσσαλονικιά Αγγελική Φιλιππίδου που σκοτώθηκε στη μάχη της Αγριανής ... 

 

(14.10.2018)

Στις 13 Οκτωβρίου 1904, σαν σήμερα πριν 114 χρόνια, στην αρχή του Μακεδονικού Αγώνα, σκοτώνεται μετά από προδοσία Βούλγαρων κομιτατζήδων στο χωριό Στάτιστα (σημερινό Μελάς) σε μάχη κατά των Τούρκων ο ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς ετών 34. Είναι χαρακτηριστικό του χαρακτήρα του αγνού αυτού αγωνιστή που αποτελεί το "σύμβουλο" του Μακεδονικού Αγώνα 1904-1908,πως ήλθε να αγωνιστεί στη Μακεδονία χρησιμοποιώντας ως ψευδώνυμο το "Μίκης Ζέζας" που είναι τα ονόματα των δύο παιδιών του, του Μίκη (Μιχάλη) και της Ζέζας (Ζωής) ...
Στην εικόνα ο Παύλος Μελάς και η σύζυγός του Ναταλία (αδελφή του ΄Ιωνα Δραγούμη) με τα δύο παιδιά τους σε μέρες οικογενειακής ευτυχίας στο σπίτι τους στην Κηφισιά ...
(Το σπίτι του Μελά βρίσκεται ερείπιο και εγκαταλειμμένο στην Κηφισιά και δεν ενδιαφέρθηκε κανείς να το αναστηλώσει. Το κράτος όμως ζήτησε από την κληρονόμο και εγγονή του Παύλου Μελά Ναταλία Μελά, που ζεί σήμερα με μία σύνταξη 800 ευρώ,να πληρώσει για το δικό της σπίτι και το σπίτι του Παύλου Μελά 6.500 ευρώ για ΕΝΦΙΑ ...)

(13.10.2018)