Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ , ΣΤΙΓΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ..

.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης δολοφονήθηκε απο το "παρακράτος" στις 22.5.1963 επειδή υπερασπιζόταν την Ειρήνη σε μία κρίσιμη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου στον κόσμο .

 Στο παραπεμπτικό βούλευμα με το οποίο ο τότε εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας παρέπεμψε σε δίκη 31 άτομα ως συνενόχους στο έγλημα , μεταξύ άλλων αναφέρει πως αν φτάσουμε στο σημείο να ερεθιζώμεθα και να αγανακτούμε με την ιερή λέξη της "Ειρήνης" τότε κινδυνεύουν να υποστούν συνέπεις οι διάκονοι και οι ιερείς των εκκλησιών που αναπέμπουν δεήσεις , τα γνωστά με το όνομα "Ειρηνικά" ... 

Χαϊκού για ένα Τρίκυκλο κι έναν Άνθρωπο*

Mε ένα τρίκυκλο
έφυγες για τ’ όνειρο
της Ιστορίας

κι ας ήταν Μάης
κόκκινος από έρωτα
και προδοσία

Τώρα μας κοιτάς
πίσω απ’ τα φυλλώματα
και χαμογελάς

ΙΑΣΩΝ ΛΕΙΔΙΝΟΣ
(μάης '12)

*(βράδυ 22 Μαΐου 1963, δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη)

ΜΝΗΜΗ ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΥ ...

Αν η πόλη της Θεσσαλονίκης , που φέτος υποτίθεται πως γιορτάζει τα 100 χρόνια του Ελεύθερου βίου της , τιμούσε την ιστορία της και τους ανθρώπους που την ανέδειξαν και τους ανέδειξε, δεν θα περνούσε -φέτος τουλάχιστον- η σημερινή ημέρα με πλήρη απραγία απο αυτούς που ο λαός της πόλης επέλεξε να την υπηρετούν .

 Μία αναφορά στη μνήμη τους θα μπορούσε τουλάχιστον να γίνεται αντί να ... κτίζουμε με χάρτινα νούφαρα τον Λευκό Πύργο στην πλατεία Αριστοτέλους . Και αναφέρουμε στη μνήμη του μεγάλου σκηνοθέτη του Θεάτρου Σωκράτη Καραντινό , πρώτου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας το 1961 , που έφυγε απο τη ζωή την 1η Ιουνίου 1979 αφήνοντας πίσω του το ΚΘΒΕ η ίδρυση αλλά και η οργάνωση του οποίου αποτέλεσε ανέκαθεν έναν διακαή πόθο της Θεσσαλονίκης και ολόκληρης της Ελλάδας .

΄Οταν στις 3 Φεβρουαρίου 1961 ιδρύθηκε το Κρατικό Θέατρο στη Θεσσαλονίκη ανατέθηκε η Γενική Διεύθυνσή του στο γνωστό σκηνοθέτη και ως τότε διευθυντή της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου της Αθήνας Σωκράτη Καραντινό ενώ πρόεδρός του αναδείχθηκε ο πεζογράφος - δοκιμιογράφος και θεατρρικός συγγραφέας της λεγόμενης "γενιάς του ΄30" Γιώργος Θεοτοκάς .

΄Ηταν η είδηση - θυμάμαι - που χαιρετίστηκε με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση απο τους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους της πόλης , της Βόρειας Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της χώρας καθώς η ίδρυση του ΚΘΒΕ άνοιγε νέες δυνατότητες και προοπτικές στο χώρο . Και αυτό επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια με τον καλύτερο τρόπο...
(Σημ . Την ανάρτηση αφιερώνω στον καλό φίλο Γιώργο Χατζημιχάλη , που είχε τόσα προσφέρει στο ΚΘΒΕ και έφυγε απο τη ζωή απρόσμενα εδώ και λίγες μέρες)

΄Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως ενεργεί παγίως η Αγγλία στην εξωτερική της πολιτική είναι ένα γεγονός που συνέβη σαν σήμερα στις 29 Μαϊου 1945 όταν η Ελλάδα , μετά τη συμφωνία Τσώρτσιλ - Στάλιν στη Μόσχα είχε ουσιαστικά καταστεί μετά τον Πόλεμο αγγλικό προτεκτοράτο. Καθώς προηγήθηκαν τα αιματηρά "Δεκεμβριανά" γεγονότα στην Αθήνα όπου μετείχαν ενεργά και στρατεύματα του Σκόμπι , οι ΄Αγγλοι φροντίζουν να κλιμακώσουν τα προβλήματα στη χώρα μας μεταφέροντας οι ίδιοι επειγόντως και με ειδικό αεροπλάνο της RAF στην Ελλάδα το κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη απο το ναζιστικό στρατόπεδο του Νταχάου όπου είχε φυλακιστεί κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής στη χώρα μας .

 Ο Ζαχαριάδης αμέσως μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αναλαμβάνει και τυπικά την ηγεσία του ΚΚΕ κατά την 12η Ολομέλεια της ΚΕ του κόμματος στην Αθήνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 25 και 27 Ιουνίου 1945 όπου και αποφασίστηκε μετά απο εισήγησή του η οργάνωση "Μαζικής Λαϊκής Αυτοάμυνας" σε αντιστάθμισμα της τρομοκρατικής δράσης που εκδηλώθηκε τότε εναντίον της Αριστεράς στην Ελλάδα . 

Σε λίγο θα ξεκινήσει κανονικά η προετοιμασία για τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο όπου η Αγγλία - υποτίθεται - πως υπερασπίστηκε τους δημοκρατικούς θεσμούς στη χώρα υποδαυλίζοντας όμως σε κάθε περίπτωση τις αντιθέσεις και τις αντιπαλότητες στην Ελλάδα .

΄Ομως παρά τις διακηρύξεις της η Αγγλία ήταν αυτή που για άγνωστους λόγους έσπευσει να φέρει -και μάλιστα με ειδικό αεροπλάνο της RAF- τον Ζαχαριάδη απο τη Γερμανία στην Ελλάδα ... Είναι μία πράξη της αγγλικής διπλωματίας η οποία δεν βρήκε ως σήμερα την ερμηνεία της

΄΄ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ΄΄ ανάμεσα σε φίλους

Σας ευχαριστώ απο καρδιάς όλες και όλους που με τιμήσατε με την παρουσία σας .στην πρώτη παρουσίαση του νέου μου βιβλίου:

΄΄Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ΄΄ Η αληθινή Ιστορία του Μιχαήλ Θεοδόριβοτς Κυριάκοβ, που έγινε, ανάμεσα σε πολλούς φίλους στον ΙΑΝΟ της Θεσσαλονίκης

Λυπάμαι μόνο που λόγω περιορισμένου χρόνου που είχαμε δεν μπόρεσα να μιλήσω μαζί σας όπως ήθελα . 

Πιστεύω να μας δοθεί σύντομα κάποια άλλη ευκαιρία να τα πούμε και πάλι από κοντά με μεγαλύτερη άνεση ...

 Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας για το βιβλίο.

Πρόσκληση στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου: ΄΄Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ΄΄

Αγαπητοί φίλοι με μεγάλη χαρά σας περιμένω την Πέμπτη 17 Μαϊου στον ΙΑΝΟ της Θεσσαλονίκης όπου θα γίνει η πρώτη παρουσίαση του νέου μου βιβλίου που αφηγείται την  πραγματική ιστορία του Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ" και  κυκλοφορεί απο τις Εκδόσεις "ΔΙΟΠΤΡΑ" .

 Στην εκδήλωση θα μιλήσει ο oμότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Γλώσσας του Α.Π.Θ. κ. Χρίστος Τσολάκης και ο πρόεδρος του Σωματείου "Παναγία Σουμελά" κ. Γιώργος Ταναμανίδης καθώς και ο υποφαινόμενος που θα αναφερθεί κυρίως στους λόγους που επέδρασαν στο να γράψω αυτό το βιβλίο που αναφέρεται στον Ποντιακό Ελληνισμό στην τέως Σοβιετική ΄Ενωση .

 Η δημοσιογράφος και φίλη μου  κ. Νατάσα Μποζίνη θα συντονίσει την εκδήλωση και θα διαβάσει και κάποια αποσπάσματα απο το βιβλίο .
 Η Νατάσα , που πάντα με βοηθάει με τις γνώσεις της , οργάνωσε και την παραγωγή ενός μικρού σποτ για το περιεχόμενο του βιβλίου, με μουσική του επίσης αγαπημένου φίλου Μιχάλη Αβραμίδη,  που μου άρεσε ιδιαίτερα και σας το παρουσιάζω :

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Η πρώτη παρουσίαση του Βιβλίου θα γίνει την Πέμπτη 17 Μαίου και ώρα 19.00 στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ Αριστοτέλους 7 στη Θεσσαλονίκη.

Το βιβλίο παρουσιάζουν:

Ο ομότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Γλώσσας του Α.Π.Θ. Χρίστος Τσολάκης

και ο πρόεδρος του Σωματείου Παναγία Σουμελά, Γιώργος Τανιμανίδης.

Αποσπάσματα του βιβλίου διαβάζει ο συγγραφέας.

Την εκδήλωση συντονίζει η Νατάσσα Μποζίνη.


Το βιβλίο παρουσιάζει τη διαδρομή του Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ, που γεννήθηκε στο Καρς της Μικράς Ασίας το 1915, έζησε την Οκτωβριανή Επανάσταση και τη συγκρότηση της Σοβιετικής Ένωσης, αγωνίστηκε μαζί με τους άλλους Πόντιους για την επιβίωση στα βουνά του Καυκάσου και αναδείχθηκε χάρη στις ικανότητες και το σθένος του σε υψηλά αξιώματα, στη δεύτερη πατρίδα του φτάνοντας να γίνει και υφυπουργός στη Σοβιετική ΄Ενωση
Διακρίθηκε με υψηλές τιμές και μετάλλια, πολέμησε εθελοντής κατά των Γερμανών στην πολιορκία του Λένιγκραντ και ετάφη με κρατική δαπάνη σε κοιμητήριο επισήμων προσώπων στη Μόσχα.
Μέσα από τη δική του ζωή που αποτελεί τον κορμό αυτής της ιστορίας, ο συγγραφέας αναφέρεται στο έπος του Ποντιακού Ελληνισμού στη Σοβιετική Ένωση ως την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ των νέων Αργοναυτών πίσω στη Μητέρα Ελλάδα…



Στρατιωτική ταυτότητα του Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ όταν εντάχθηκε το 1940 στον Κόκκινο Στρατό ως αξιωματικός του Πυροβολικού και στάλθηκε στο Λένινγκραντζάντας


Με σπάνια ντοκουμέντα ΄΄φωτογραφίζονται ΄΄
Η Μικρασιατική Καταστροφή του ’22, ο ξεριζωμός του Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού απ’ τις προγονικές του εστίες και οι συνεχείς δοκιμασίες και περιπέτειες των Μικρασιατών προσφύγων σε ολόκληρο τον κόσμο, αποτέλεσαν ένα σύγχρονο ελληνικό έπος του οποίου το περιεχόμενο και οι διαστάσεις, για διάφορους λόγους και αιτίες, συνεχίζουν να αγνοούνται από τους Έλληνες σήμερα.




Ο Μιχαήλ Κυριάκοβ , αντιπρόεδρος της περιφέρειας Βόλογκντα και προϊστάμενος των βιομηχανιών ξυλείας της περιοχής , σε τοπική γιορτή της πόλης (στο μέσο της εικόνας ) περί το 1962 .

Ειδικά για τους Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που μετά την Καταστροφή του ’22 κατευθύνθηκαν προς την τότε Σοβιετική Ένωση, ακόμα και σήμερα είναι περιορισμένες οι ιστορικές αναφορές και πληροφορίες.



 Ελληνική Επιτροπή εκπροσώπων Ελ Κοινοτήτων του Πόντου σε στο Αικατερινοντάρ (σημερινό Κρασνοντάρ) της Ν Ρωσίας για συζήτηση θεμάτων ελληνικού πληθυσμού της περιοχής .

Ένα βιβλίο που έρχεται να προσφέρει νέες πληροφορίες και πηγές σε όσους αγαπούν και ερευνούν την ιστορία

Ο Συγγραφέας Απόστολος Παπαγιαννόπουλος

http://apapagianopoulos.blogspot.com/

 Γεννήθηκε στην Καρδίτσα, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη . Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης και επί 35 χρόνια υπήρξε διευθυντής στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Θεσσαλονίκης αρμόδιος για αρχιτεκτονικά , πολεοδομικά , αναπτυξιακά και περιβαλλοντικά θέματα .
Ασχολήθηκε με την ιστορία της Θεσσαλονίκης , της Μακεδονίας και της Σύγχρονης Ελλάδας , με την μελέτη και ανάδειξη ιστορικών μνημείων και τόπων καθώς και με την αξιοποίηση της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς .

Yπήρξε κατ΄επανάληψη μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης και οργάνωσε πολλές εκδηλώσεις γύρω από κοινωνικά και ιστορικά θέματα ενώ εκπροσώπησε το Δήμο Θεσσαλονίκης σε ανάλογα ελληνικά και διεθνή συνέδρια ως εισηγητής. Υπήρξε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ – Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας) .
Επίσης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA) και του Ελληνικού Τμήματος του ICOMOS της UNESCO για την προστασία της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς και των Μνημείων. Εκπροσώπησε τον Δήμο Θεσσαλονίκης στο Συμβούλιο Περιβάλλοντος του Υπουργείου Β. Ελλάδος καθώς και στον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης ενώ μετείχε στις Επιτροπές που συγκροτήθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού για την ανάδειξη και προστασία της Αρχαίας Αγοράς , των Βυζαντινών Τειχών , του Επταπυργίου και του Τόξου του Γαλερίου στη Θεσσαλονίκη.
Στα χρόνια 1998 ως το 2003 υπήρξε πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ενώ στα χρόνια 2002 και 2003 υπήρξε Σύμβουλος για Πολιτιστικά Θέματα στο Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ).

 Έγραψε τα παρακάτω βιβλία :
• «Ρωσοαγγλογάλλος- Οι δυνάστες του Ελληνικού λαού στην προεπαναστατική Ελλάδα» , Εκδ. Ρέκος (1981)
• «Ιστορία της Θεσσαλονίκης», Εκδ. Ρέκος (1982 , 1997)
• «Τα μνημεία της Θεσσαλονίκης», Εκδ. Ρέκος (1983)
• «Θεσσαλονίκη : 2300 χρόνια», Εκδ. Δ.Θ. (Επιμ.) , (1985)
• «Τα παιδιά του Δευκαλίωνα – Η Ελλάδα της προκλασικής εποχής» , Εκδ. Ρέκος (1988)
• «Κατοχή – Εθνική Αντίσταση – Εμφύλιος»,Εκδ. Αλέξανδρος (1994)
• « ΄Αγιον ΄Ορος – Επιχείρηση ΄Αντώνιος Μπουλάτοβιτς» , (ιστορικό μυθιστόρημα) Εκδ. Ελληνικά Γράμματα (2000)
• «Το πέρασμα του Λαιμού» , (ιστορικό μυθιστόρημα), Εκδ.Παρατηρητής (2003)
• «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ …εν θερμώ- Ο συγκλονιστικός 20ος αιώνας της πόλης», (τρίτομο) , Εκδ. Μαλλιάρης – Παιδεία (2009)
• «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ – Η πραγματική ιστορία του Μιχαήλ Θεοδόροβιτς Κυριάκοβ» , (ιστορικό μυθιστόρημα). Εκδ. Διόπτρα (2012)

ΤΟ ΤΡΑΜ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ...

Αυτές τις μέρες των διερευνητικών εντολών , όπου οι πολιτικοί μας ηγέτες θα προσπαθήσουν να αποδείξουν τις ικανότητές τους στα δύσκολα , θα ήθελα να απέχω απο κάθε είδους πολιτικολογία και να παρακολουθώ απλά τις εξελίξεις .

Είναι μία αναγκαία ενέργεια που αποσκοπεί στην αποτοξίνωση του οργανισμού και ιοδιαίτερα του εγκεφάλου για να μπορώ στη συνέχεια να διακρίνω που υπάρχει φως αν στο άμεσο μέλλον χρειαστεί ... 
Στα πλαίσια αυτά σκέφθηκα να σας θυμίσω ένα γεγονός που συνδέεται με τη σημερινή ημέρα ημερολογιακά ασφαλώς και μόνον . 

Σαν σήμερα λοιπόν , στις 7 Μαϊου 1954 , εδώ δηλαδή και 58 χρόνια , πραγματοποιείται η τελευταία διαδρομή του τραμ στη Θεσσαλονίκη ύστερα απο 47 ολόκληρα χρόνια λειτουργίας (1907-1954) για να αναλάβει στη συνέχεια τις αστικές συγκοινωνίες ο ΟΑΣΘ .
 Κάποιοι τότε βγήκαν δημόσια και χειροκρότησαν με ενθουσιασμό το γεγονός λες και η πόλη απαλλάχθηκε απο ένα βάρος που την κρατούσε σε υπανάπτυξη και παρακμή . Σιγά - σιγά όμως άλλαξαν οι γνώμες των περισσοτέρων και άρχισαν να νοσταλγούν εκείνη την εποχή όχι απλά απο ρομαντική διάθεση αλλά απο πεποίθηση ότι το τραμ ήταν φιλικό προς τον άνθρωπο περισσότερο απ΄όλα τα άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς ... 

Το ζήλωμα των γραμμών του τραμ συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια και το 1957 ξηλώθηκαν και οι τελευταίες γραμμές στην οδό Εγνατίας . Συγχρόνως το ξήλωμα επεκτάθηκε και στα παλιά αρχοντικά της Θεσσαλονίκης . ΄Επρεπε να εξαφανιοστεί το παρελθόν και η ιστορία μας με κάθε τρόπο και μέσο ... Ποιός μπορούσε τότε να αντισταθεί στην ... πρόοδο ; ...

Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΡΟΞΕΝΩΝ ...

΄Ελεγα να μην αναφερθώ στο γεγονός αλλά άλλαξα γνώμη γιατί διαπίστωσα πως δεν είναι καθόλου αστεία αυτά που ακούστηκαν πως ο Δήμος μας ετοιμάζεται να προσθέσει στις πινακίδες ονοματοθεσίας οδών και πλατειών της ιστορικής μας πόλης Θεσσαλονίκης και τα ονόματα που είχαν δώσει οι Τούρκοι κατά την περίοδο της σκοτεινής τουρκοκρατίας .

 ΄Ενα γεγονός που δεν θα πρέπει να ξεχαστεί στη διαδικασία αυτή , που φαίνεται πως ξεκίνησε για να μπεί και η ιστορία των Τούρκων στην καθημερινή μας ζωή , πιστεύω πως πρέπει να είναι και η ... σφαγή των Προξένων της Γαλλίας και Γερμανίας Jules Moulin και Ερρίκου Abbot στη Θεσσαλονίκη έξω απο το Διοικητήριο σαν σήμερα στις 6 Μαϊου 1876 

. Δυτικά του Διοικητηρίουι , εκεί που υπήρχε και το "Σαατλή τζαμί" όπου εσφαγιάστηκαν οι Πρόξενοι απο τους φανατισμένους Τούρκους , υπάρχει μιά μικρή οδός με το όνομα "οδός Προξένων" .
 Κανείς όμως δεν ξέρει που αναφέρεται η οδός και πως εκεί έλαβε χώρα ένα απο τα πλέον αποτρόπαια εγκλήματα στην Ευρώπη του 19 ου αιώνα . Πιστεύω πως ο Δήμος , που τόσο επιθυμεί να μας θυμίζει και την τουρκική κατοχή ακόμα και το έτος που γιορτάζουμε την Απελευθέρωση απο τους Τούρκους , να φροντίσει να προστεθούν στην πινακίδα της οδού τα απαραίτητα στοιχεία για την ενημέρωση των δημοτών αναγράφοντας : " ΟΔΟΣ ΠΡΟΞΕΝΩΝ ΓΑΛΛΙΑΣκαι ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ , ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΤΟ 1876" 
 ... Αλλά και στον ιστορικό οικογενειακό τάφο της οικογένειας Abbot, που υπάρχει στον κεντρικό διάδρομο των Κοιμητηρίων της Ευαγγελίστριας θα έπρεπε να τοποθετηθεί μία ανάλογη μαρμάρινη στήλη ... (Σημ . Στο θέμα θα επανέλθουμε ...)

ΕΙΝΑΙ "ΑΠΕΡΓΙΑ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ... ΙΣΤΟΡΙΑ

Εργατική Πρωτομαγιά σήμερα και η ίδια η ανθισμένη φύση μας υποδεικνύει το δρόμο και την ελπίδα για ένα νέο δίκαιο και όμορφο κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι θα έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις απολαμβάνοντας τα αγαθά και τις χαρές της ζωής .

 Ο αγώνας προς αυτό το στόχο είναι μακρύς και επίπονος και τα βιώματα που ζούμε σήμερα πείθουν πως ακόμα υπάρχει πολύς και δύσκολος δρόμος μπροστά μας ... 

Καλό είναι να ξέρουμε όμως πως ξεκίνησε ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς και που απέβλεπε για να επαληθεύουμε συνεχώς την σωστή πορεία μας τώρα και στο μέλλον ...

Το 1864 , οι ηγέτες των μεγάλων βρετανικών συνδικάτων ίδρυσαν στο Λονδίνο την πρώτη "Διεθνή ΄Ενωση Εργατών" (First International Workers' Association), οργάνωση που έμεινε έκτοτε γνωστή ως "Πρώτη Διεθνής" . Γραμματέας της οργάνωσης αυτής ήταν ο νεαρός τότε Γερμανός φιλόσοφος- οικονομολόγος και πολιτικός Καρλ Μαρξ ο οποίος απο τη θέση αυτή υπερασπίστηκε με πάθος τις απόψεις του . Τα μέλη και οιι οπαδοί όμως της οργάνωσγς κυνηγήθηκαν απηνώς απο τις αστυνομίες όλων των ευρωπαϊκών χωρών ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της "Παρισινής Κομούνας" την οποία ο Θιέρσος κατέπνιξε στο αίμα εκτελώντας πάνω απο 20.000 "κομουνάρους" .

 Αποτέλεσμα ήταν το 1876 να διαλυθεί η "Πρώτη Διεθνής" και να ιδρυθεί μία άλλη παρόμοια οργάνωση στο Παρίσι το 1889 με το όνομα "Β΄(Σοσιαλιστική) Διεθνής" η οποία και καθιέρωσε την 1η Μαίου κάθε έτους ως ημέρα εορτασμού της "Σοσιαλιστικής Διεθνούς" οργανώνοντας παράλληλα γραφεία σε άλλες χώρες .

 Ανάμεσα στις πόλεις που επιλέχθηκαν τότε για τη δημιουργία γραφείου της οργάνωσης ήταν και η Θεσσαλονίκη όπου λίγο αργότερα ιδρύθηκε το 1909 η γνωστή Εργατική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία "Φεντερασιόν" (Ομοσπονδία) με επικεφαλής τον γνωστό σοσιαλιστή της εποχής Αβραάμ Μπεναρόγια που υπήρξε ένας απο τους θεμελιωτές του σοσιαλιστικού Κινήματος στην Ελλάδα .
 
Την Πρωτομαγιά μάλιστα του 1909 , η "Φεντερασιόν" της Θεσσαλονίκης , σύμφωνα με τα κηρύγματα της "Β΄(Σοσιαλιστικής) Διεθνούς" θα γιορτάσει την πρώτη Εργατική Πρωτομαγιά πραγματοποιώντας στην πόλη πορεία εργατών που ανέμιζαν κόκκινες σημαίες ...