Αρχιτέκτονας-Συγγραφέας

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017



                                                           ΕΔΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !..."
                                       Ο πρώτος Ραδιοφωνικός Σταθμός της Ελλάδας...

Τη σημερινή μέρα η Θεσσαλονίκη οφείλει να την αφιερώσει σε έναν άνθρωπο που κατέστησε την πόλη έδρα του πρώτου Ραδιοφωνικού Σταθμού της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης...
Σαν σήμερα , στις 17 Δεκεμβρίου 1947, έφυγε απ΄τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, ο ηλεκτρολόγος- μηχανικός Χρίστος Τσιγγιρίδης, ένας ανήσυχος και πρωτοπόρος άνθρωπος που πρώτος κατασκεύασε Ραδιοφωνικό Σταθμό στην Ελλάδα τον οποίο εγκατέστησε στην πρώτη Διεθνή ΄Εκθεση Θεσσαλονίκης του 1926 που στήθηκε μπροστά από το Γ΄Σώμα Στρατου στο χώρο του σημερινού πάρκου του Δήμου.
Ο Τσιγγιρίδης γεννήθηκε το 1877 στη Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας (σημερινό Πλόβντιφ της Βουλγαρίας) από ΄Ελληνες γονείς αλλά όταν άρχισαν οι διώξεις των Ελλήνων εκεί η οικογένειά του αναγκάστηκε να φύγει και να εγκατασταθεί στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Εκεί μπόρεσε να σπουδάσει μηχανικός Ηλεκτρικών Μηχανών γιά να αρχίσει αρχικά να ασχολείται με την κατασκευή μεγαφώνων και μεγαφωνικών εγκαταστάσεων. Αργότερα που η οικογένειά του ήλθε στην Ελλάδα (αρχικά στη Λάρισα και μετά στη Θεσσαλονίκη) αφοσιώθηκε στον άγνωστο τότε στην Ελλάδα ραδιοφωνικό τομέα με τον φιλόδοξο στόχο να στήσει Ραδιοφωνικό Σταθμό στη Θεσσαλονίκη...
Λένε πως όταν ο πρωτοπόρος ηλεκτρολόγος μηχανικός Χρίστος Τσιγγιρίδης κατασκεύασε το 1926 αρχικά στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη (στην οδό Βασ. Γεωργίου 20 , τότε Δημοκρατίας) τον πρώτο Ραδιοφωνικό Σταθμό στην Ελλάδα, είχε ... μόνο 2 ακροατές. ΄Ενας βρισκόταν στην περιοχή της πλατείας Ιπποδρομίου και ένας ήταν επάνω σε ένα αγγλικό καράβι στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης καθώς τα λεφτά που χρειάζονταν γιά να κατασκευαστεί ένας ραδιοφωνικός δέκτης ήταν γιά τα τότε δεδομένα μία μικρή περιουσία. Γρήγορα όμως το κόστος κατέβηκε και τα ραδιόφωνα που άκουγαν τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Τσιγγιρίδη έγιναν αρχικά εκατοντάδες και χιλιάδες στη συνέχεια. Μάλιστα υπάρχουν μαρτυρίες ότι τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Θεσσαλονίκης άκουγαν στο Γαλάτσι της Ρουμανίας, στο Παρίσι, στο Βελιγράδι, στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, στην Κρήτη και στην Αλεξάνδρεια....
Η Θεσσαλονίκη με τον Τσιγγιρίδη και τον Ραδιοφωνικό του Σταθμό υπήρξε έτσι γιά μιά ακόμα φορά πρωτοπόρος...
(Στις φωτογραφίες ο Χρίστος Τσιγγιρίδης και ένα διαφημιστικό έντυπο του Ραδιοφωνικού Σταθμού του)


(17.12.2017)

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Η Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα ένεκα δυσμενών εξωτερικών και εσωτερικών συνθηκών οδηγήθηκε στην χρεοκοπία για να δηλώσει -όπως λέγεται- σαν σήμερα 10 Δεκεμβρίου 1893 ο τότε πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης στη Βουλή "Κύριοι, Δυστυχώς επτωχεύσαμεν !..." Εμείς τώρα έχουμε πτωχεύσει οκτώ τώρα χρόνια και συνεχίζουμε ακάθεκτοι γιά δεκαετία και ουδείς τολμά να κάνει λόγο περί αυτού στη Βουλή για να μην συνδεθεί ο ίδιος με το θλιβερό γεγονός της χρεοκοπίας. Αντίθετα όλοι τους μιλάνε για ... έξοδο από το τούνελ, μπαίνουμε σε ασφαλές λιμάνι, περνάμε τον κάβο και άλλες παρόμοιες ανοησίες. Ο Τρικούπης τουλάχιστον είχε το ήθος, τη δύναμη και την αξιοπρέπεια να το πεί καθαρά... "ΚΥΡΙΟΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ !...


Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΓΙΑ ΤΟΝ "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ...
Αν κάποιος επιχειρήσει με καλή διάθεση να ασκήσει κριτική στο ΚΚΕ και στα όργανά του στον Περισσό, θα βγούν να τον φάνε ζωντανό τα στελέχη και οι οπαδοί του χαρακτηρίζοντας τον -στην καλύτερη περίπτωση- εκπρόσωπο της μπουρζουαζίας. Το δοκίμασα ο ίδιος και είπα να μην ασχοληθώ ξανά μαζί τους υποστηρίζοντας πως πέθανε ο Λένιν στις 21 Ιανουαρίου 1924 και πως τώρα ζούμε την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και πολλά άλλαξαν από τότε...
΄Οταν πουλήθηκε το κανάλι 902, πανελλαδικής εμβέλειας κανάλι του ΚΚΕ, έκρινα την ενέργεια εκείνη άστοχη και βλαβερή γιά τα πολιτικά πράγματα στη χώρα και άκουσα τα ... εξ αμάξης καθώς ό,τι αποφασίζει το Κόμμα είναι πάντα σωστό και δεν αμφισβητείται. Κάτι σαν το "αλάθητο" του Πάπα ας πούμε αν και στο Βατικανό τελικά αποδέχθηκαν ότι η Γη γυρίζει γύρω απ΄τον ήλιο ...
Τώρα μαθαίνω πως ο "Κυριακάτικος Ριζοσπάστης" , η ιστορική αυτή εφημερίδα που ξεκίνησε να βγαίνει το 1916 στη Θεσσαλονίκη, δεν θα βγαίνει την Κυριακή που οι περισσότεροι έχουν χρόνο να διαβάσουν και να ενημερωθούν που είμαστε και που πάμε. Ο Περισσός αποφάσισε πως δεν χρειάζεται να βγαίνει Κυριακή και ... ενσωματώθηκε στο φύλλο του Σαββάτου με τίτλο "Ριζοσπάστης του Σαββατοκύριακου" ..Δεν έχουν όμως τη διάθεση να πουν την αλήθεια, λες και αυτό θα τους βλάψει, ομολογώντας πως τα έξοδα είναι πολλά και αδυνατουν να τα αντιμετωπίσουν. Πιστεύουν πως αυτό θα θεωρηθεί δική τους αποτυχία και αποτυχία είναι απογορευμένη λέξη στον Περισσό...
Εμείς λέμε πως η διακοπή κυκλοφορίας του "Κυριακάτικου Ριζοσπάστη" είναι λάθος και αν θέλουν ας το δουν και ας το ερευνήσουν. Αν δεν θέλουν ας κάνουν ό,τι νομίζουν. Δική τους η ευθύνη... 
 
(3.12.2017)

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017


ΡΟΖΑ ΠΑΡΚΣ ... η έγχρωμη μοδίστρα που έφερε τα πάνω κάτω στην Αμερική...
Σαν σήμερα , στις 1 Δεκεμβρίου 1955, αργά το βράδυ στο Μοντγκόμερυ της Ατλάντα στις ΗΠΑ λαμβάνει χώρα ένα γεγονός που καταγράφηκε στην παγκόσμια ιστορία... Μία έγχρωμη μοδίστρα , η Ρόζα Παρκς, επέστρεφε με το λεωφορείο σπίτι της κατάκοπη από την πολύωρη εργασία της σε εργοστάσιο ενδυμάτων της πόλης. Και καθώς κάθησε σε μία θέση στο λεωφορείο ένας λευκός της ζήτησε προκλητικά να σηκωθεί γιά να ... καθήσει αυτός στη θέση της. Η Ρόζα Παρκς όμως αρνήθηκε γιά να ακολουθήσει επεισόδιο που ήταν αιτία η άτυχη μοδίστρα να οδηγηθεί βίαια στο τμήμα και στη συνέχεια στη φυλακή. Το γεγονός όμως έλαβε τεράστιες διαστάσεις και ξεκίνησε ένα κύμα διαμαρτυρίας γιά την υπεράσπισή της και παράλληλα για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων σε ολόκληρη την Αμερική. Το κίνημα που ακολούθησε είχε ως αφετηρία και έμπνευση την αντίδραση της Ρόζας Παρκς στην προκλητική απαίτηση του λευκού Αμερικάνου. ΄Ηταν πράγματι μία ενέργεια ιστορικής σημασίας όχι μόνο γιά τις ΗΠΑ αλλά γιά ολόκληρο τον κόσμο..

(01.12.2017)

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017



                                           Ο "ΓΗΡΑΙΟΣ" ΗΡΑΚΛΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ 109 ΕΤΩΝ ...

Μπορεί να υποστηρίζω τον ...ΠΑΟΚ αλλά τιμώ και τον "γηραιό" ΗΡΑΚΛΗ , την πρώτη αθλητική ελληνική ομάδα που ιδρύθηκε στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη σαν σήμερα στις 29 Νοεμβρίου 1908 με τίτλο αρχικά "Ελληνικός Γυμναστικός Σύλλογος ΗΡΑΚΛΗΣ".
Σύμφωνα με το καταστατικό του σκοπός ίδρυσης του συλλόγου ήταν "... η εις απάσας τας κοινωνικάς τάξεις διάδοσις της Γυμναστικής και η παρασκευή αθλητων" . Η δράση του όμως δεν περιοριζόταν μόνο στους αθλητές και τα μέλη του, αλλά επεκτεινόταν σε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης, σε μία μάλιστα κρίσιμη περίοδο συγκρούσεων και ανακατατάξεων στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Αμέσως μετά την ίδρυση του συλλόγου η Ελληνική Κοινότητα του παραχώρησε μία έκταση που είχε κοντά στο Λευκό Πύργο, που λεγόταν "Ξυλάδικα" (όπου σήμερα το Κεντρικό πάρκο απέναντι από την ΧΑΝΘ) προκειμένου να την διαμορφώσει σε γήπεδο κτίζοντας εκεί και γυμναστήριο. Από την αρχή όμως ο ΗΡΑΚΛΗΣ αντιμετώπισε την εχθρική στάση των Νεότουρκων που κατάλαβαν πως ο σύλλογος δεν ενδιαφερόταν μόνο για το ποδόσφαιρο και τα διάφορα αθλήματα αλλά υπηρετούσε την ανάγκη ενότητας των Ελλήνων στην πόλη ενόψει των αναμενόμενων εξελίξεων στην Βαλκανική. ΄Ετσι ανάγκασαν τον ΗΡΑΚΛΗ να διαγράψει από τον τίτλο του τη λέξη "Ελληνικός" και να γραφεί "Οθωμανικός". Φυσικά αμέσως με την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το πρώτο που έκανε ο ΗΡΑΚΛΗΣ ήταν να επαναφέρει τον ελληνικό τίτλο του...
(Σημ. Στον γ΄τόμο του βιβλίου μου "ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...εν θερμώ" στις σελ. 1878 -1928 έχω την ιστορία όλων των ομάδων και αθλητικών σωματείων της Θεσσαλονίκης όπου φυσικά πρώτος είναι ο "γηραιός" ΗΡΑΚΛΗΣ που σήμερα γίνεται 109 ετών...

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017


 
Η "ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ"
ΝΙΚΟΣ ΑΚΡΙΒΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΔΟΚΙΜΟΣ ΑΕΡΟΠΟΡΟΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΣΕ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΙΔΕΑ
 
Το τι συνέβη το 1952 με την "Δίκη των Αεροπόρων" θα πρέπει να το ξέρουμε γιατί έτσι θα μάθουμε πως και γιατί αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός υποφέρουν δεκαετίες τώρα και δεν σηκώνουν κεφάλι. Βρισκόμαστε στο 1952 και πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Νικόλαος Πλαστήρας σε άσχημη όμως κατάσταση από άποψη υγείας. Αυτό όμως δίνει τη δυνατότητα στις "σκοτεινές δυνάμεις" της χώρας, σε συνεργασία με Αμερικάνους μυστικούς πράκτορες, να προχωρήσουν στην εφαρμογή ενός σχεδίου με το οποίο θα απομακρύνονταν η κυβέρνηση Πλαστήρα και ακόμα θα τους δίνονταν άμεσα η ευκαιρία να μπουν στο στρατό και να κάνουν τις "απαραίτητες" εκκαθαρίσεις...
Στα πλαίσια αυτά στις 07.04.1952 ο εκπαιδευόμενος αεροπόρος Νίκος Ακριβογιάννης υποχρεώθηκε από τους παράγοντες αυτούς να «αποδράσει» δήθεν από τη Σχολή Αεροπορίας στο Τατόϊ με ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος τύπου «Χάρβαρντ» και να μεταβεί στην Αλβανία προκειμένου να εμφανιστεί εκεί ως «καταδιωκόμενος» αλλά στην πραγματικότητα να ασκήσει εκεί κατασκοπεία. Η επιχείρηση απέβλεπε στο να πληγεί η κυβέρνηση Πλαστήρα και να εμφανιστεί ότι υπάρχει ευρύτερη συνομωσία στην Πολεμική Αεροπορία της χώρας. Ο Ακριβογιάννης, όπως ήταν επόμενο συνελήφθη, από τους Αλβανούς, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για να εκτελεστεί ως κατάσκοπος το 1954 αφού υπέστη μύρια όσα βασανιστήρια αλλά και ψυχικές και σωματικές δοκιμασίες...
Με αιτία την "απόδραση" του Ακριβογιάννη συλλαμβάνονται 20 αεροπόροι ήρωες κατά τον Ελληλο-ιταλικό πόλεμο και παραπέμπονται σε δίκη στις 15.07.1952 ως ένοχοι «κομουνιστικής συνωμοσίας». Μεταξύ των 20 αεροπόρων της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν ο αντισμήναρχος ε.α. Θ. Μεταξάς, ο επισμηναγός Ν. Δότζογλου, οι σμηναγοί Η. Παναγουλάκης και Ε. Ζαφειρόπουλος, οι υποσμηναγοί Γ. Θειοδωρίδης και Γ. Μαδεμλής κ.ά. Η δίκη των Αεροπόρων άρχισε στις 22.08.1952 σε ατμόσφαιρα τρομοκρατίας στο Αεροδικείο της Αθήνας και συντάραξε την τότε Ελλάδα καθώς αποδεικνυόταν καθαρά από τις καταθέσεις κατηγορουμένων και μαρτύρων ότι επρόκειτο για κακοστημένη πλεκτάνη και σκευωρία με στόχο να πληγεί η κυβέρνηση Πλαστήρα . Παρόλα αυτά με απόφαση του Αεροδικείου της 17.09.1952 καταδικάστηκαν δύο από τους κατηγορούμενους στην ποινή του θανάτου (Παναγουλάκης και Θεοδωρίδης), τέσσερις σε ισόβια δεσμά, 20 χρόνια ειρκτή σε τέσσερις και 10 χρόνια σε δύο. Οι θανατικές ποινές όμως δεν εκτελέστηκαν , η δίκη επαναλήφθηκε σε δεύτερο βαθμό και σαν σήμερα στις 28 Νοεμβρίου 1953 βγήκε η οριστική απόφαση η οποία μετέτρεπε τις ποινές θανάτου σε ισόβια . Οι αδικοκαταδικασθέντες αεροπόροι αποφυλακίστηκαν τελικά το 1955 με χορήγηση αμνηστίας. Ο δόκιμος όμως αεροπόρος Νίκος Ακριβογιάννης που πλήρωσε με τη ζωή του τα σκοτεινά σχέδια των οργάνων του ΙΔΕΑ, δεν αποκαταστάθηκε ακόμα και θεωρείται 65 χρόνια
 από τότε ...φυγάς και όργανο του εχθρού!...
(Στην εικόνα ο δόκιμος αεροπόρος, θύμα της όλης σκευωρίς, Νίκος Ακριβογιάννης)
 
(28.11.2017)


 
                                                             ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ
                                              "ΣΚΛΗΡΟΣ" ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ...
 
Λίγα λόγια για τον "σκληρό" της μεγάλης οθόνης του ελληνικού κινηματογράφου Γιώργο Φούντα που έφυγε σαν σήμερα απ΄τη ζωή σε ηλικία 86 ετών. ΄Επαιξε σε 50 περίπου ταινίες αλλά στην ταινία "Στέλλα" του Μιχάλη Κακογιάννη, όπου έπαιζε μαζί με την Μελίνα Μερκούρη, έδειξε τις μεγάλες ικανότητες στην υποκριτική τέχνη που άλλωστε υπήρξαν οι λόγοι της βράβευσης του δύο φορές με το α΄βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1966 με την ταινία "Με τη λάμψη στα μάτια" και το 1967 με την ταινία "Πυρετός στην άσφαλτο"...
Περιορίζομαι σ΄αυτά τα ολίγα από την καλλιτεχνική του δράση και έρχομαι στην ανθρώπινη συμπεριφορά και δραστηριότητα...΄Οταν το 1996, με μία ομάδα φίλων του Κινηματογράφου αλλά και της Θεσσαλονίκης , προσπαθήσαμε να στήσουμε στην πόλη το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αξιοποιώντας το κινηματογραφικό υλικό που μας προσέφερε ο τότε νομάρχης Θεσσαλονίκης Κώστας Παπαδόπουλος, μετά από προσωπική δουλειά και χωρίς καμιά αμοιβή κατορθώσαμε να οργανώσουμε μία έκθεση του υλικού μας σε ένα διαμέρισμα στη γωνία των οδών Ερμού και Αριστοτέλους ιδιοκτησίας του ΟΣΕ.Φιλοδοξούσαμε τότε μαζί με το Φεστιβάλ να υπάρχει στη Θεσσαλονίκη ένας ανεξάρτητος φορέας ο οποίος θα έχει ως έργο και αποστολή να συγκεντρώσει υλικό για την ιστορία και πορεία του κινηματογράφου διεθνώς, να συγκροτήσει μία ταινιοθήκη με τις βραβευμένες ταινίες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και να ιδρυθεί μία πλήρης βιβλιοθήκη με βιβλία , δημοσιεύματα, φωτογραφίες και αφίσες κινηματογράφου από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Μάλιστα κάναμε και εγκαίνια στην πρώτη εκείνη έκθεση με το υλικό μας και καλέσαμε όλους τους παράγοντες της πόλης και ανθρώπους της Τέχνης και του Κινηματογράφου να παραστούν. Θυμάμαι ότι απ΄τον χώρο του Κινηματογράφου ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας 4-5 όλοι κι΄όλοι που παρέστησαν και ανάμεσά τους ο Γιώργος Φούντας που ξεκίνησε με δικά του έξοδα απ΄την Αθήνα και ήλθε στη Θεσσαλονίκη να παραστεί στο γεγονός. Εκεί τον γνωρίσαμε από κοντά. ΄Ηταν όπως στις ταινίες του ντόμπρος και λιγομίλητος αλλά είχε καρδιά μικρού παιδιού...
(Σημ.Γιά την ιστορία αναφέρω πως το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ως ανεξάρτητο και αυτοδιοίκητο φορέα, το έκλεισε ο άθλιος Πάγκαλος γιατί απαιτούσε 200.000 ευρώ ετησίως για την λειτουργία του...)
 
(28.11.2017)