H ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1932

18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1932 : ΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ  ΓΕΓΟΝΟΣ

«Η Μις Δανία και …ημείς Δάνειον»

΄Ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο γεγονός  συνέβη σαν σήμερα στην Ελλάδα  προ 81 ετών καθώς και τότε όπως και τώρα η χώρα μας και ο λαός μας ζουν δύσκολες καταστάσεις με το παρόν και το μέλλον να είναι πλέον οδυνηρά και απαισιόδοξα από τότε…

Σαν σήμερα , στις 18 Απριλίου 1932, η κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου κηρύσσει προσωρινό χρεοστάσιο , κοινώς χρεοκοπεί , αφού η παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 έφτασε πια με καθυστέρηση δύο ετών στα τέλη του 1931 και στην Ελλάδα όπως άλλωστε αναμενόταν παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης Βενιζέλου να περιορίσει τις επιπτώσεις της στη χώρα. Η Ελλάδα στο μεταξύ αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να εγκαταλείψει το «χρυσό κανόνα» αλλά αυτό είχε ως συνέπεια να υποτιμηθεί η δραχμή κατά 55% αναγκάζοντας την κυβέρνηση για να αποκαταστήσει την ισορροπία της οικονομίας να αναστείλει την πληρωμή των χρεών της προς τους ξένους πιστωτές, να περιορίσει τις εισαγωγές στις τελείως αναγκαίες , να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες και να επαναφέρει το φόρο επί της γεωργικής παραγωγής προκαλώντας –όπως και σήμερα- μεγάλες διαμαρτυρίες στις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις . Μάλιστα οι αγρότες μετά τα μέτρα της κυβέρνησης, περιέρχονται σε δεινή κατάσταση αφού δεν μπορούν να διαθέσουν ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής τους και μάλιστα σε μειωμένες τιμές. Ακόμα το εμπόριο και η βιομηχανία υπολειτουργούν και υφίστανται και οι τομείς αυτοί άμεσα και βαρύτατα πλήγματα με αποτέλεσμα να προκύπτει μεγάλο κύμα ανεργίας. Ο αριθμός των ανέργων τους πρώτους κιόλας μήνες του 1931 φτάνει τις 237.000 ενώ ο πληθωρισμός την ίδια περίοδο εκτοξεύεται στο 30% . Συνέπεια όλων αυτών ήταν να ακολουθήσουν μεγάλες διαδηλώσεις και ταραχές κυρίως στα μεγάλα αστικά- βιομηχανικά κέντρα της χώρας στον Πειραιά , στη Θεσσαλονίκη , στο Βόλο, στην Ξάνθη , στη Νάουσα κ.α. , τις οποίες η αστυνομία αδυνατεί να αντιμετωπίσει και καλείται ο στρατός να τις διαλύσει βίαια …

Ο Βενιζέλος , για να ξεπεραστεί η κρίση , εισηγείται στη Βουλή τον σχηματισμό «Οικουμενικής» κυβέρνησης ώστε από κοινού να αντιμετωπιστούν τα σοβαρά προβλήματα που προέκυψαν στη χώρα. Η αντιπολίτευση όμως δεν συγκατατέθηκε στην πρόταση και προτίμησε να μην συμπράξει στο εγχείρημα της από κοινού διακυβέρνησης της χώρας. Ο Βενιζέλος διαπίστωνε,  με μεγάλη του λύπη,  πως ακόμα και παλιοί στενοί συνεργάτες του , μεταξύ των οποίων και ο Αλεξ. Παπαναστασίου, στρέφονταν πια εναντίον του παρά τις προσπάθειες και τους αγώνες που δόθηκαν από κοινού κατά το παρελθόν υπέρ της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα …

(Σημ. Το συνημμένο σκίτσο είναι από εφημερίδα της εποχής)

ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...

17.4.1939 : ΕΓΚΑΙΝΙΑ  ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ  ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ  ΤΟΥ  ΔΗΜΟΥ …

Σαν γεγονός με τα σημερινά δεδομένα ίσως να μην χαρακτηρίζεται ιδιαίτερο και μείζον αλλά για τότε που υπήρξε ήταν σημαντικό για την πόλη της Θεσσαλονίκης και τους κατοίκους της. Ακόμα αξίζει να αναφερθούμε σ΄αυτό γιατί μας δίδεται η ευκαιρία να πούμε δύο λόγια για έναν πνευματικό άνθρωπο που συνδέθηκε στενά με την πόλη προσφέροντας σ΄αυτή , πέρα από το πολύτιμο πνευματικό του έργο,  και τη δυνατότητα να καλύψει με τις δωρεές του κάποιες βασικές ανάγκες σε πολιτιστικές υποδομές και εγκαταστάσεις , τον ποιητή και λογοτέχνη Γιώργο Βαφόπουλο …

Σαν σήμερα λοιπόν , στις 17 Απριλίου 1939, εγκαινιάζεται επίσημα στον Β΄ όροφο του Μεγάρου της ΧΑΝΘ η λειτουργία της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης η οποία ιδρύθηκε το 1932 από το γνωστό ποιητή και λογοτέχνη Γιώργο Βαφόπουλο  ο οποίος υπηρετούσε τότε στο Δήμο Θεσσαλονίκης . Με προσωπική φροντίδα του Βαφόπουλου και κάποιων άλλων παραγόντων της πνευματικής Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκαν 2.500 αξιόλογα βιβλία, χάρτες και συλλογές και η πόλη απέκτησε Δημοτική Βιβλιοθήκη σε μία εποχή που η «φτωχομάνα» Θεσσαλονίκη δεν είχε παρά ελάχιστες παρόμοιες εγκαταστάσεις παρά τις μεγάλες και πιεστικές ανάγκες ιδιαίτερα στο χώρο της σπουδάζουσας νεολαίας. Πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης ήταν ο καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αντώνιος Σιγάλας και διευθυντής ο ποιητής Γεώργιος Σαγιαξής. Λίγες μέρες αργότερα , στις 29 Απριλίου 1939, πνευματικοί παράγοντες της Θεσσαλονίκης αλλά και ολόκληρης της Μακεδονίας, συγκεντρώθηκαν σε αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης όπου και αποφάσισαν την ίδρυση της «Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών» …

Στα χρόνια της Κατοχής το Μέγαρο της ΧΑΝΘ επιτάχθηκε από τους ναζί και η Βιβλιοθήκη αναγκάστηκε να κλείσει και να επαναλειτουργήσει και πάλι το 1945 , με φροντίδες του Βαφόπουλου, σε χώρο της οδού Αγίας Σοφίας ενώ το 1947 επανήλθε στον Β΄ όροφο της ΧΑΝΘ όπου λειτούργησε για περισσότερα από 50 συνολικά χρόνια εξυπηρετώντας χιλιάδες πολίτες και φοιτητές τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν. Η Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη λειτούργησε στο Μέγαρο της ΧΑΝΘ ως το Μάϊο του 2000 οπότε και μεταστεγάστηκε σε ιδιόκτητο κτίριο του Δήμου Θεσσαλονίκης στη διασταύρωση των οδών Εθνικής Αμύνης και Αλεξ. Σβώλου το οποίο κτίστηκε και πάλι με δωρεά του ζεύγους Βαφόπουλου που έφτασε τότε τα 120 εκατ. δρχ. 

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΗΓΕΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ...

ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΟ ΚΡΕΜΛΙΝΟ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΙ ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝ

Μια δύσκολη εποχή για τον σοσιαλισμό γενικώς υπήρξε παραμονές της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και των άλλων Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών της Ευρώπης όταν στα καθεστώτα αυτά διαπιστώθηκαν πολλά και αξεπέραστα δομικά και λειτουργικά προβλήματα που είχαν να κάνουν με την οργάνωση και λειτουργία του κράτους. Λέγεται –και δεν έχει διαψευστεί όσο ξέρω- πως τότε ανήσυχο το ΚΚΕ για τα επερχόμενα έστειλε στα τέλη του 1983 στην Μόσχα τον τότε Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Χαρίλαο Φλωράκη για να πληροφορηθεί την πραγματική κατάσταση που επικρατούσε στη Σοβιετική ΄Ενωση και να εκτιμήσει τις συνέπειές της παγκοσμίως. Ο Φλωράκης ζήτησε να δει τον ελληνικής καταγωγής  ΓΓ του ΚΚΣΕ Γιούρι Αντρόποφ , τέως αρχηγό της KGB , που είχε διαδεχθεί το 1982 τον Μπρέζνιεφ , ο οποίος,  παρότι ήταν σοβαρά άρρωστος, τον δέχθηκε και συζήτησε μάλιστα μαζί του για πολύ ώρα κατά παράβαση του κανονισμού που ίσχυε στο Κρεμλίνο. Ο Αντρόποφ ήταν ένας δυναμικός, ρηξικέλευθος και καλλιεργημένος ηγέτης που αποπειράθηκε να πραγματοποιήσει ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις στην παρακμάζουσα ήδη Σοβιετική ΄Ενωση με κύριο αντίπαλό του την πολυπλόκαμη διαφθορά που είχε διαβρώσει  τον κρατικό αλλά και τον κομματικό μηχανισμό . Η κακή όμως κατάσταση της υγείας του τον καθήλωσε στο κρεβάτι καθιστώντας τον ανίκανο να μπορέσει να αντιμετωπίσει την καλπάζουσα κρίση στη χώρα . Και όταν ο Φλωράκης, με τη γνωστή αμεσότητα που τον διέκρινε, τον ρώτησε «που πάμε» , ο δραστήριος Αντρόποφ του απάντησε :

«Σύντροφε Φλωράκη, εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα κανένας κομμουνιστής δεν επιτρέπεται να τρέφει αυταπάτες για τα μεγάλα προβλήματα του σοσιαλισμού»

Ο άνθρωπος είχε γνώση των πραγμάτων και δικαιώθηκε απολύτως αμέσως στη συνέχεια …

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ... ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ "ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ" ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ...

ΣΑΝ  ΣΗΜΕΡΑ ΒΥΘΙΣΤΗΚΕ …Η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ! …

Μία φράση που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε είναι ασφαλώς αυτή που ειπώθηκε στο εξωτερικό εδώ και λίγα χρόνια από αρμόδιο επί των Οικονομικών υπουργό της Ελλάδας ο οποίος χαρακτήρισε την …Ελληνική Οικονομία που  κλυδωνιζόταν επικίνδυνα από την οικονομική κρίση,  ως … ο «Τιτανικός που βουλιάζει». ΄Ηταν η δήλωση που αποτέλεσε και την «χαριστική βολή» στην οικονομία μας καθώς μετά την ομολογία αυτή άρχισαν να καλπάζουν τα γνωστά «σπρεντ» των ελληνικών ομολόγων με ότι αυτό συνεπάγεται για το πρόβλημα της χώρας που έλαβε στη συνέχεια δραματικές διαστάσεις …

Ο πραγματικός «Τιτανικός» , όπως είναι γνωστό, ήταν ένα βρετανικό υπερωκεάνιο που θεωρούνταν «θαύμα της ναυπηγικής» και «αβύθιστο πλοίο» , χαρακτηρισμοί βέβαια που δεν είχαν καμιά σχέση με την ανέκαθεν προβληματική και στρεβλή ελληνική οικονομία . Το καράβι αυτό στο παρθενικό του ταξίδι προς την Αμερική, συγκρούστηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό σαν σήμερα , στις 14 Απριλίου 1912, με ένα παγόβουνο και βυθίστηκε σε λίγες ώρες παρασύροντας στο θάνατο 1.500 ανθρώπους για να χαρακτηριστεί ένα από τα πιο τραγικά ναυάγια στον κόσμο  «εν καιρώ ειρήνης»…

Πάντως πέρα από το ότι η οικονομία μας βούλιαξε, όλα τα άλλα δεν είχαν καμιά σχέση με το βρετανικό υπερωκεάνιο και ένεκα αυτού ήταν μάλλον άστοχος ο χαρακτηρισμός του τέως ΄Ελληνα υπουργού Οικονομιοκών ότι η οικονομία μας ήταν … Τιτανικός που βουλιάζει !...  

ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ - ΜΥΣΤΗΡΙΟ ...

ΠΟΙΟΣ  ΣΚΟΤΩΣΕ  ΤΟΝ  ΤΖΩΡΤΖ  ΠΟΛΚ ; …

Σαν σήμερα , στις 12 Απριλίου 1949, και ενώ η Ελλάδα διένυε το τελευταίο διάστημα του αιματηρού εμφυλίου σπαραγμού, αρχίζει στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης μία δίκη η οποία δεν στόχευε τόσο στο να βρεθεί και καταδικαστεί ο ένοχος ενός εγκλήματος όσο στο να υπάρξει … κάποιος που θα ονομαστεί «ένοχος» για να κλείσει η υπόθεση και να μπει ο φάκελος στο αρχείο …

Αναφερόμαστε στη δίκη για τη δολοφονία στη Θεσσαλονίκη από αγνώστους του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζωρτζ Πολκ, ανταποκριτή του μεγάλου αμερικανικού ραδιοφωνικού δικτύου CBS, το πτώμα του οποίου βρέθηκε από δύο Θεσσαλονικείς ψαράδες να επιπλέει στη θάλασσα πλησίον του Λευκού Πύργου στις 16 Μαίου 1948 . Ο Πολκ, όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, είχε έρθει στη Θεσσαλονίκη για να επιχειρήσει τις μέρες εκείνες της μεγάλης έντασης του Εμφυλίου σπαραγμού, να συναντήσει στα βουνά τον αρχηγό του Δημοκρατικού Στρατού Μάρκο Βαφειάδη από τον οποίο θα έπαιρνε και συνέντευξη την οποία θα χρησιμοποιούσε στο αμερικανικό δίκτυο όπου εργαζόταν εξασφαλίζοντας προφανώς μία παγκόσμια δημοσιογραφική επιτυχία.

Το γεγονός της δολοφονίας του Πολκ προκάλες, όπως ήταν επόμενο, τεράστια εντύπωση σε ολόκληρο τον κόσμο και είχε σοβαρές συνέπειες στις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ οι οποίες απαιτούσαν να βρεθεί οπωσδήποτε ο δολοφόνος (ή οι δολοφόνοι) του Πολκ και να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Όμως η όλη υπόθεση σκεπάστηκε από την αρχή με πυκνό σκοτάδι μυστηρίου και δεν στοιχειοθετήθηκε ποτέ σαφές κατηγορητήριο φτάνοντας στο σημείο να θεωρηθούν «ένοχοι» τρείς αθώοι άνθρωποι (οι κομμουνιστές Μουζενίδης και Βασβανάς και ο δημοσιογράφος Γρηγόριος Στακτόπουλος που υπήρξε και ουσιαστικά το θύμα της σκευωρίας που στήθηκε από τις αστυνομικές αρχές της πόλης ώστε να εμφανιστεί «ένοχος» χωρίς μάλιστα αποδεικτικά στοιχεία για να καταδικαστεί στη συνέχεια για ένα έγκλημα  που δεν διέπραξε…

Ουσιαστικά δεν δόθηκε ποτέ απάντηση στο ερώτημα : «Ποιός σκότωσε τον Τζωρτζ Πολκ ;» , ερώτημα που συνεχίζει να αιωρείται στην πόλη αναπάντητο ως και σήμερα …