ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ...

Το «συργιάνι»…

Μία εκπομπή που μεταδόθηκε προ ολίγου από την ΕΤ1 ομολογώ πως με συγκίνησε ιδιαίτερα καθώς έφερε στη μνήμη μου παλιές ξεχασμένες εικόνες όταν πηγαίναμε για Πάσχα στο χωριό του πατέρα μου στο κέντρο του Θεσσαλικού κάμπου όταν ακόμα δεν υπήρχαν εκεί ούτε ραδιόφωνα, ούτε τηλεοράσεις και για φωτισμό τα βράδια χρησιμοποιούσαν λάμπες με πετρέλαιο . Και όμως ότι έζησα  έχει χαραχθεί με ανεξίτηλο τρόπο στη μνήμη μου και απ΄ότι φαίνεται θα με συντροφεύει  σ΄όλη μου τη ζωή ….

Τέτοια μέρα , Δεύτερη μέρα του Πάσχα , μετά τη λειτουργία που γινόταν πάντα με μεγάλη κατάνυξη , οι γυναίκες του χωριού έστηναν έξω από την εκκλησιά έναν περίεργο κυκλικό περπατητό με μικρά βήματα πίσω-μπρος χορό πιάνοντας η μια την άλλη , χωρίς μουσικές και όργανα αλλά μόνο με το δικό τους τραγούδι . Και το περίεργο ήταν πως τα λόγια εκείνου του τραγουδιού δεν είχαν  καμιά ιδιαίτερη σχέση με το Πάσχα  αλλά περισσότερο μιλούσαν για την άνοιξη , τα λουλούδια , τα πουλιά , τα γάργαρα νερά των πηγών και τις όμορφες νεράϊδες που έβγαιναν τα βράδια στα ποτάμια και στις πηγές του κάμπου … Στο χορό, όπου υπήρχαν μόνο γυναίκες, ήταν όλες στολισμένες ανάλογα με την ηλικία τους και την οικογενειακή τους κατάσταση . Μπροστά οι μεγαλύτερες που έσερναν τον χορό σα ΄νιές και πίσω τους οι άλλες μεσήλικες παντρεμένες αλλά και χήρες . Πίσω τους οι αρραβωνιασμένες και τελευταίες οι «λογοδοσμένες»  όλες τους πανέμορφες με τις περίτεχνες στολές τους να λάμπουν αναδεικνύοντας πάντα και τις προσωπικές τους χάρες …

΄Ηταν ο χορός με το όνομα «συργιάνι» που απ΄ότι φαίνεται υπήρχε στη Θεσσαλία απ΄τα πανάρχαια χρόνια . Μάλιστα μου έκανε από τότε εντύπωση πως στο κέντρο της πλατείας υπήρχε στημένη εκεί άγνωστο από πότε , μία μαρμάρινη αρχαία στήλη με μία ανάγλυφη παράσταση ενός ολόσωμου νέου που ίσως να ήταν ο Διόνυσος σε νεαρή ηλικία …

"ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΓΥΡΙΖΕΙ " :Το είπε ο Ηρακλείδης ο Ποντικός προ 24 αιώνων

΄Εγραψα ένα άρθρο στην "ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" στις 8.2.1986 και τώρα που βλέπω τη σχετική διαφήμιση με τον Γαλιλαίο να υποφέρει και πάλι αιώνες από τότε για την ιστορική του φράση "Και όμως γυρίζει" επαναφέρω ξανά το θέμα στο προσκήνιο γιατί πέραν των άλλων το απαιτούν και οι φίλοι μου οι Πόντιοι που τους συμπαθώ ιδιαίτερα 

 Ηρακλείδης ο Ποντικός

       Σήμερα τους προερχόμενους από τον Πόντο ΄Ελληνες ονομάζουμε «Ποντίους» . Οι αρχαίοι μας όμως πρόγονοι , δεν ξέρω αν δίκαια ή άδικα , τους έλεγαν «Ποντικούς» γεγονός το οποίο είναι βέβαιο πως στις μέρες μας θα δημιουργούσε προβλήματα . Το πιο πιθανό από μία παρόμοια μετονομασία θα ήταν ασφαλώς η δημιουργία νέων ανεκδότων στην πραγματικά αστείρευτη σχετική ανθολογία των Ποντίων . Όμως το σχόλιό μας δεν είναι «ανέκδοτο» αν και θα μπορούσε να ήταν …

       Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός υπήρξε ένας μεγάλος αλλά όχι και τόσο γνωστός σήμερα φιλόσοφος και επιστήμονας που γεννήθηκε στην Ηράκλεια του Πόντου , έζησε τον 4^ο αιώνα π.Χ. και υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα . Αυτός λοιπόν ο «Ποντικός» του 4^ου π.Χ. αιώνα , σε σύγγραμμά του με τίτλο «Περί των εν ουρανώ» , απέδειξε ότι τα ουράνια σώματα και τα άστρα κινούνται με περιστροφική κίνηση πλην των «απλανών αστέρων» . Και το κυριότερο ότι η Γη δεν μένει ακίνητη αλλά περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της σε 24 περίπου ώρες , όσο δηλαδή διαρκεί ένα πλήρες ημερονύχτιο .                                                                                            Αυτά γράφηκαν και υποστηρίχθηκαν δημόσια από τον Ηρακλείδη εδώ και 24 αιώνες και δεν διαβάσαμε πουθενά ότι ασκήθηκε δίωξη εναντίον του ή ότι είχε άσχημο ένεκα αυτού τέλος ο μεγάλος ΄Ελληνας φιλόσοφος και επιστήμονας .  Μάλλον ο άνθρωπος πέθανε φυσιολογικά από γήρας με την ελπίδα ασφαλώς ότι η ανακάλυψή του , που δεν ήταν κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας , θα αποδεικνυόταν κάποτε χρήσιμη , αποκλείοντας πάντως την περίπτωση να χρησιμοποιηθεί στο γνωστό «πόλεμο των άστρων» …

      ΄Εκτοτε επήλθαν πολλές αλλαγές  και η  Ελλάδα παράκμασε . ΄Ηλθε η Ρωμαιοκρατία με τις λεγεώνες της , το κραταιό Βυζάντιο με τους φιλόδοξους αυτοκράτορές του , η Τουρκοκρατία και η μαύρη σκλαβιά των 400 χρόνων και τελικά η απελευθέρωση του νέου ελληνικού κράτους. Το ενδιαφέρον μας πια , για τους γνωστούς λόγους , δεν κατευθύνεται προς τη δική μας παράδοση αλλά επικεντρώνεται απόλυτα στις εκ Δυσμών … Εσπερίες απ΄όπου προσμένουμε να μας δοθούν «απαντήσεις» και «λύσεις» στα εκάστοτε πνευματικά και επιστημονικά προβλήματα  μας …

      Το 1980 , εδώ και 5 περίπου χρόνια και 24 ολόκληρους αιώνες από την εποχή του Ηρακλείδη του Ποντικού , το Βατικανό αποφάσισε να «ανοίξει» τον φάκελο του αιρετικού Γαλιλαίου που καταδικάστηκε από την Καθολική Εκκλησία το 1633 επειδή υποστήριξε ότι η Γη … γυρίζει γύρω από τον εαυτό της και τον ΄Ηλιο και ότι δεν μένει ακίνητη . Μέχρι τις μέρες μας η Καθολική Εκκλησία δεν πήρε ακόμη θέση στο πρόβλημα και έτσι ο Γαλιλαίος συνεχίζει και στις μέρες μας να θεωρείται ένοχος «εσχάτης προδοσίας και αιρετικός» …

           Δεν έχουμε πληροφόρηση για το τι έγινε στο Βατικανό μετά το άνοιγμα του φακέλου του Γαλιλαίου . Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν έγινε  «αναψηλάφηση» της δίκης  του Γαλιλαίου ή αν έγινε νέα δίκη απόντος του «κατηγορουμένου» λόγω θανάτου του προ τριών αιώνων . ΄Ισως να έγινε νέα δίκη του «αιρετικού» Γαλιλαίου  «κεκλεισμένων των θυρών» με την παρουσία ή όχι ακροατηρίου . Ούτε μάθαμε – στη περίπτωση που έγινε η δίκη – την ετυμηγορία των ενόρκων και την απόφαση του δικαστηρίου . Πάντως αν η όλη υπόθεση είναι ακόμα στο στάδιο της ανάκρισης θα πρότεινα να κληθεί εξ ουρανών ως μάρτυρας υπεράσπισης του Γαλιλαίου ο Ηρακλείδης ο Ποντικός . Σίγουρα θα έχει να πει πολλά ο ευφυής Πόντιος …

(«Θεσσαλονίκη» 8.2.1986)

ΜΝΗΜΗ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα αγώνων και θυσιών και αυτό ασφαλώς το μήνυμα τιμούμε όταν μάλιστα συνδυάζεται και με την Ανάσταση, μια λαϊκή γιορτή ανέκαθεν για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό . Από το 1976 όμως συνδέθηκε με τη μνήμη ενός ανθρώπου προικισμένου και ιδιαίτερα δυνατού, του αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκου Παναγούλη που έχασε τη ζωή του κατά περίεργο τρόπο εκείνο το βράδυ λίγο πριν αποκαλύψει τους φακέλους που είχε ο ίδιος μαζέψει για τα πρόσωπα που συνεργάστηκαν με τη Χούντα των συνταγματαρχών αλλά και για τη δραστηριότητα της διαβόητης ΕΣΑ και των ανθρώπων της πολλοί από τους οποίους έμειναν ατιμώρητοι μετά την πτώση του καθεστώτος . ΄Ενας αγνός πεισματάρης και θαρραλέος πολιτικός αλλά και ποιητής , ο Αλέκος Παναγούλης , που με τη δράση του έδειξε σε ολόκληρο τον κόσμο σε τι επίπεδα τόλμης και αντοχής  μπορεί να φτάσει η ελληνική ψυχή όταν αγωνίζεται για το καλό της πατρίδας και της Δημοκρατίας , έπαψε να ζεί απρόσμενα τα μεσάνυχτα της Πρωτομαγιάς του 1976 . Είναι βέβαιο αν τα στοιχεία και οι φάκελοι Παναγούλη έφταναν στη Δικαιοσύνη δεν θα είχαμε σήμερα τους νοσταλγούς της Χούντας στη Βουλή…

Να είναι αιώνια η μνήμη του.   

Μόνο επαίνους και εκδηλώσεις θαυμασμού και αφοσίωσης ...

Μετά τη χθεσινοβραδινή ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, οι κυβερνώντες σταμάτησαν την υποκρισία που ίσχυε ως τώρα να αλλάζουν το νόημα των λέξεων και να βαφτίζουν τις απολύσεις στο δημόσιο άλλοτε ως "κινητικότητα" και άλλοτε ως "αποχώρηση". Τώρα ομιλούν ευθέως "περί απολύσεων" προσδιοορίζοντας μάλιστα τον αριθμό των προς απόλυση υπαλλήλων στους 15.000 ως το τέλος του 2014 αλλά με τη δέσμευση προς την αιμοδιψή Τρόϊκα να απολυθούν 4.000 ως τον προσεχή Ιούνιο. Και όπως είναι γνωστό θα ξεκινήσουν οι απολύσεις απ΄τους "επίορκους" αλλά αυτοί δεν ξεπερνούν τους 2.000. Που θα βρεθούν ως τον Ιούνιο άλλοι τόσοι ;... Υπάρχει όμως τρόπος: Καθώς έχουν καταργηθεί, κατά παράβαση του Συντάγματος και των νόμων, οι διαδικασίες προσφυγής σε δεύτερο βαθμό στη Δικαιοσύνη, με μιά πρώτη απόφαση μπορεί να τεθεί ο καθένας εκτός υπηρεσίας φτάνει να διαπράξει ένα από τα εγκλήματα που συνήθως σε καθίζουν στο σκαμνί , όπως ας πούμε προσβολή της αξιοπρέπειας και του κύρους των αρχόντων μας, της κυβέρνησής μας , των εταίρων μας και των φιλέσπλαχνων δανειστών μας.  Συνεπώς από ΄δω και πέρα δεν θέλω ν΄ακούω κακές κουβέντες, άκαιρες κριτικές, ύβρεις και παράπονα για τον Στουρνάρα , για την Τρόϊκα και για την "τρικέφαλή" κυβέρνησή μας που τόσο νοιάζεται για μας και γιά τη χώρα. Μπορούν τα λόγια αυτά να στοιχειοθετήσουν ένα βαρύτατο κατηγορητήριο και να σε οδηγήσουν "εκτός"στο άψε-σβύσε . Μόνο επαίνους και εκδηλώσεις θαυμασμού και αφοσίωσης θέλω να ακούω.Τιποτα άλλο ...

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΑΓΝΟΕΙ ΤΟΝ ΚΊΝΔΥΝΟ ...

ΠΟΙΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ …

Τέτοιες μέρες πριν 27 χρόνια , στις 26 Απριλίου 1986, συνέβη το ολέθριο πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας και ολόκληρη η Ευρώπη αλλά και ο κόσμος πλήρωσε (και πληρώνει ακόμα) βαρύτατο τίμημα με συνέπειες και επιπτώσεις που δεν είναι δυνατόν να συγκριθούν με οποιοδήποτε όφελος από την χρήση της πυρηνικής ενέργειας από τον άνθρωπο. Η ανθρωπότητα ολόκληρη τότε αντέδρασε για τη χρήση της ραδιενέργειας για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος αλλά η οικονομική κρίση που ακολούθησε συνέτεινε καθοριστικά στο να συνεχιστεί αυτή η  απειλή κατά της ανθρωπότητας με το ψευδές αιτιολογικό ότι παρέχεται …φτηνή ενέργεια που βοηθάει την «ανάπτυξη» .

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο λειτουργούν σήμερα περισσότεροι από 170 πυρηνικοί αντιδραστήρες , 4 είναι υπό κατασκευήν και πολλοί περισσότεροι  είναι υπό κατασκευήν στο άμεσο μέλλον. Τα «πρωτεία» στον ευρωπαϊκό χώρο κατέχει σήμερα η Γαλλία με 59 αντιδραστήρες σε λειτουργία καλύπτοντας το 80% της ηλεκτροπαραγωγής της με πυρηνική ενέργεια. Ακολουθεί η Γερμανία με 17 πυρηνικούς αντιδραστήρες μεταξύ των οποίων  και αντιδραστήρες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας που έχουν κατασκευαστεί με παλιά ξεπερασμένη τεχνολογία τύπου «Τσερνόμπιλ» . Η Βρετανία έχει 19 πυρηνικούς αντιδραστήρες και έρχεται τρίτη στη σειρά στην Ευρώπη . Ακολουθεί η Ουγγαρία με 15 πυρηνικούς σταθμούς  παλιάς τεχνολογίας ενώ σχεδιάζει να κατασκευάσει ως το 2030 άλλους 11 νέους σταθμούς. Η γειτονική μας Βουλγαρία καλύπτει το 42% των αναγκών της σε ηλεκτρική ενέργεια από πυρηνική ενέργεια και πρόσφατα υποχρεώθηκε να κλείσει το επικίνδυνο πυρηνικό εργοστάσιο στο Κοζλοντούϊ . Ακολουθούν η Τσεχία με 6 σταθμούς, η Φινλανδία με 4 σταθμούς …

Είναι άξιο αναφοράς να ειπωθεί πως η τόσο «ευαίσθητη» σε παρόμοια θέματα «Ευρωπαϊκή ΄Ενωση» σφυρίζει αδιάφορα για το όλο θέμα και μόνο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ακούγεται που και που κάποια κραυγή διαμαρτυρίας την οποία όμως γρήγορα σκεπάζουν άλλες φωνές που θέλουν … «ανάπτυξη» έστω και με ραδιενέργεια …  Είναι αυτό που λέμε «Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ» …  

27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 : ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΗ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ...

ΤΟ  ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ  ΜΗΝΥΜΑ  ΤΗΣ  ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ  ΔΕΛΤΑ …

Αποφράδα ημέρα η σημερινή για την Αθήνα , την πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους , καθώς σαν σήμερα στις 27 Απριλίου 1941 τα πρώτα γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην έρημη πόλη των Αθηνών για να αρχίσει η περίοδος της μαύρης Κατοχής στην Ελλάδα. Την ημέρα που τα γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην έρημη Αθήνα, αυτοκτονεί, διαμαρτυρόμενη με δραματικό τρόπο για το γεγονός, στο σπίτι της η Πηνελόπη Δέλτα , η συγγραφέας που αγάπησε και ανέδειξε μέσα από τα έργα της διαχρονικά την Ελλάδα και τον Πολιτισμό της. Η επιθυμία που διατύπωσε η μεγάλη αυτή Ελληνίδα ήταν να ταφεί στον κήπο του σπιτιού της και να γραφεί στην ταφόπλακα του τάφου της μόνο η λέξη «ΣΙΩΠΗ» …

Το μήνυμα όμως της Πηνελόπης Δέλτα σήμερα δεν έχει την ίδια ερμηνεία με τότε . Δεν ζητάει από μας να σωπάσουμε και να υποταχθούμε αλλά μας προτρέπει να αντιδράσουμε δυναμικά στη «νέα Κατοχή» που επιχειρείται από τους ίδιους δράστες Γερμανούς «φίλους» μας που αιματοκύλισαν δύο φορές ως τώρα ολόκληρο τον κόσμο και τώρα επιχειρούν να το ξανακάνουν ξεκινώντας από την Ελλάδα …