9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1961: ΣΥΝΔΕΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΕΟΚ

                                       ΕΥΤΥΧΊΑ ή ΟΛΕΘΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ? ...
 
Οι επέτειοι δίνουν την ευκαιρία να θυμηθούμε κάποια σημαντικά γεγονότα, να τα αξιολόγήσουμε και πάλι, να δούμε κάτω από ποίες συνθήκες συνέβησαν και το πιό σημαντικό να διαπιστώσουμε αν είχαν θετικές ή αρνητικές τελικά συνέπειες στη ζωή μας. ΄Ενα τέτοιο γεγονός μας θυμίζει η σημερινή μέρα καθώς σαν σήμερα, στις 9 Ιουλίου 1961, υπογράφεται στην Αθήνα (επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή) η Συμφωνία Σύνδεσης της Ελλάδας με την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) με την οποία προβλέπεται πλήρης ένταξη το 1984, παρά τις σφοδρές αντιρρήσεις και αντιδράσεις της τότε αντιπολίτευσης και πολλών ειδικών επιστημονικών φορέων και προσώπων. ΄Ομως παρά ταύτα και παρά τις αντικειμενικές αδυναμίες της Ελλάδας η κυβέρνηση Καραμανλή δεν ανέστειλε τις αποφάσεις της και ύστερα από πολλές επαφές και συναντήσεις με εμπειρογνώμονες της ΕΟΚ (και επίσκεψη ειδικά για το σκοπό αυτό στην Αθήνα του αντικαγκελαρίου και υπουρφού Οικονομικών της τότε Δυτικής Γερμανίας Λούντβιχ ΄Ερχαρντ), υπογηράφεται η Σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ σαν σήμερα το 1961 στην αίθουσα τροπαίων της Βουλής στην Αθήνα. Εξ΄ονόματος της ΕΟΚ τη Συμφωνία υπέγραψαν ο υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου Πολ Ανρί Σπάακ, ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ, ο υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου της Ιταλίας Εμίλιο Κολόμπο, ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου και υπουργός Εξωτερικών Ευγένιος Σάους, ο υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας Χ. βαν Χούτεν και ο Γερμανός πρέσβης στην Αθήνα. Εκ μέρους του Συμβουλίου της ΕΟΚ τη Συμφωνία υπέγραψαν ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών της Δ. Γερμανίας Λούντβιχ ΄Ερχαρντ παρόντων του προέδρου της Κομισιόν Βάλτερ Χάλστάιν και του ειδικού διαπραγματευτή της ΕΟΚ Ζαν Ρέι...
Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας και στο επίσημο γεύμα που ακολούθησε ειπώθηκαν με στόμφο πολλά και διάφορα...Μεταξύ αυτών ο ΄Ερχαρντ (της Γερμανίας) είπε:
"...Βλέπομεν την χώραν σας, ως το λίκνον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Πως θα ήτο δυνατόν να συλλάβουμεν μίαν Ευρωπαϊκήν Κοινότητα άνευ της Ελλάδος ?..."
Είναι χαρακτηριστικό πως όλες οι ελληνικές εφημερίδες, πλην της "Αυγής", πανηγύρισαν για την υπογραφή της Συμφωνίας Σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ ενώ με ικανοποίηση δέχθηκε τη Συμφρωνία και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Από τα κόμματα μόνο η ΕΔΑ καταδίκασε τη Συμφωνία με ανακοίνωσή της ως "...νέαν αντεθνικήν ενέργειαν της κυβερνήσεως της υποτέλειας, ολεθρίαν δια το παρόν και το μέλλον του τόπου, ένα νέον βήμα υποδουλώσεως εις τους ξένους ιμπεριαλιστές"...
Σήμερα μισό περίπου αιώνα από τότε, με την Ελλάδα πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης (που διαδέχθηκε την ΕΟΚ) και μέλος της Ευρωζώνης των -υποτίθεται- ισχυρών οικονομικά μελών της , βρίσκεται υπό διάλυση και σε πτώχευση με το 30% του ενεργού πληθυσμού της σε ανεργία , με 2 εκατ. υποαπασχολούμενος, με 200.000 νέους ΄Ελληνες επιστήμονες μετανάστες στο εξωτερικό, με εκατοντάδες χιλιάδες καταστήματα, εργαστήρια, βιοτεχνίες και βιομηχανίες με λουκέτο και με ένα δημόσιο χρέος να εγγίζει τα 400 δισ, ευρώ...
--Τελικά τι ήταν για μας η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση που την διαδέχθηκε ? ... Ευτυχία ή όλεθρος και καταστροφή ?...

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΄89

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΄89...
Ο "ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ"- ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Τη σημερινή μέρα , 8 Ιουλίου 1989, θα πρέπει να μην την ξεχάσουμε ποτέ εμείς οι νεοέλληνες γιατί σαν σήμερα έλαβε χώρα για πρώτη φορά "Ιστορικός συμβιβασμός" της Δεξιάς με την Αριστερά στην Ελλάδα που όμως τελικά αποδείχθηκε ...ανιστόρητος καθώς προέκυψαν τελείως αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που υποτίθεται αποτέλεσαν την αιτία να καταλήξουν σε "συγκυβέρνηση" η Δεξιά και η Αριστερά σε μία χώρα όπου οι ιδεολογικές και ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των δύο πολιτικών χώρων ήταν και είναι τεράστιες και αγεφύρωτες...Εκτός και αν τελικά δεν είναι τεράστιες και αγεφύρωτες...
΄Ενα μικρό χρονικό για εκείνη τη μέρα και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε:
08.07.1989 «Ιστορικός συμβιβασμός» στην Ελλάδα. Μετά τον «ιστορικό συμβιβασμό» Δεξιάς και Αριστεράς στην Ελλάδα, συγκροτείται και ορκίζεται κυβέρνηση (συγκυβέρνηση) υπό τον πλωτάρχη ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού και βουλευτή της ΝΔ Τζανή Τζαννετάκη ο οποίος και αναλαμβάνει και το …υπουργείο Τουρισμού. Από τον χώρο της Αριστεράς μετέχουν: Ν. Κωνσταντόπουλος (Εσωτερικών) και Φ. Κουβέλης (Δικαιοσύνης)

ΚΕΡΕΝΣΚΙ

                                              1917 : Ο ΚΕΡΕΝΣΚΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...
 
Η ανώμαλη κατάσταση που επικράτησε κατά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα και στη συνέχεια ο εθνικός Διχασμός, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο Μεσοπόλεμος, ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Εμφύλιος και ο Ψυχρός Πόλεμος που ακολούθησε, δεν επέτρεψαν στους ΄Ελληνες να έχουν την αναγκαία και αντικειμενική πληροφόρηση των ιστορικών συμβάντων στον κόσμο. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο ελληνικός λαός να πληροφορηθεί για τα γεγονότα αυτά πολλές δεκαετίες αργότερα και μάλιστα χωρίς την πληρότητα που απαιτείται. Το ίδιο συνέβη και με τα επαναστατικά κινήματα στην τσαρική Ρωσία στις αρχέες του 20ου αιώνα που κατέληξαν το 1917 στην ιστορική Οκτωβριανή Επανάσταση. Στα πλαίσια αυτά ένα σημαντικό γεγονός που επηρέασε πολύ τις εξελίξεις συνέβη σαν σήμερα το 1917 μόλις δύο μήνες πριν ξεσπάσει η Επανάσταση των μπολσεβίκων...

07.07.1917 Ο σοσιαλδημοκράτης ηγέτης Αλέξανδρος Κερένσκι σχηματίζει προσωρινή κυβέρνηση στη Ρωσία μετά την εκθρόνιση του τσάρου Νικολάου Β΄της Ρωσίας . Ο τσάρος και η οικογένειά του απομακρύνονται από τα Χειμερινά ανάκτορα της Πετρούπολης και μεταφέρονται σε περιοχή της βόρειας Ρωσίας φρουρούμενοι

ΜΑΤΑΛΑ

Μιά που έγινε σήμερα λόγος για το "ιστορικό" Γούντστοκ του 1969 ήλθε στη μνήμη μου ένα ασήμαντο γιά άλλους αλλά για μένα συγκινητικό συμβάν της ζωής μου και σας το κοινοποιώ...
Στην εποχή της αθωότητας των "χίπις" και των "παιδιών των λουλουδιών" τα Μάταλα της Κρήτης γνώρισαν μεγάλες δόξες και εκατοντάδες νέοι και νέες (κυρίως ξένοι) ήλθαν τότε στη νησί και εγκαταστάθηκαν στις γνωστές σπηλιές δίπλα στην όμορφη παραλία ζώντας μία ήσυχη ζωή με τραγούδια που συνόδευε πάντα μία κιθάρα περιορίζοντας τις υλικές ανάγκες τους στο ελάχιστο δυνατό χωρίς αυτό να περιορίζει την ευτυχία τους...Τα διάβαζα όλα αυτά τότε και ειλικρινά μου γεννήθηκε η επιθυμία να πάω στα Μάταλα και να γνωρίσω έστω και για λίγο αυτή την πραγματικότητα. Δεν τα κατάφερα όμως καθώς έσπευσε η χούντα και έδιωξε βίαια τους χίπις και περιέφραξε τις περίφημες σπηλιές όπου διέμεναν για να μείνουν μόνο οι αναμνήσεις από τα Μάταλα εκείνης της εποχής...
΄Οτι δεν κατάφερα να κάνω τότε το πραγματοποίησα ένα καλοκαίρι τρείς περίπου δεκαετίες αργότερα. Φυσικά δεν βρήκα τίποτα από τις παλιές δόξες και κατέφυγα σε μιά από τις ψαροταβέρνες που βρίσκονται ακριβώς απέναντι απ΄τις σπηλιές και με τη φαντασία μου προσπάθησα να ζωντανέψω τα Μάταλα των χίπις της δεκαετίας του ΄60...
΄Ενα γεγονός όμως με βοήθησε σημαντικά αν και δεν μου προκάλεσε χαρά παρά θλίψη...Μία όμορφη ξένη γυναίκα μεγάλης σχετικά  ηλικίας, με τα ξανθά μαλλιά της νάχουν ήδη πάρει το άσπρο χρώμα του πανδαμάτορα χρόνου και με κάποιες ρυτίδες νάχουν σχηματιστεί γύρω από τα όμορφα μάτια της, ευγενέστατη στους τρόπους και στη συμπεριφορά, ντυμένη με φανερή σεμνότητα τα πολύχρωμα ρούχα των χίπις όπως παλιά, ήλθε και κάθισε μόνη στο διπλανό τραπέζι και αφού έβγαλε τα τσιγάρα της και άναψε ένα έστρεψε το βλέμμα της προς τις σπηλιές και έμεινε έτσι ώρες προφανώς φέρνοντας στη μνήμη της μία όμορφη περίοδο της ζωής της που όμως πέρασε δια παντός...
Με αυτά τα αισθήματα και εντυπώσεις έφυγα από τα Μάταλα ομολογώ πολύ προβληματισμένος.

ΓΟΥΝΤΣΤΟΚ 1969 ... ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΜΑΥΡΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ ...

Το καλοκαίρι του 1969, με τη χούντα να ελέγχει εδώ στην Ελλάδα ακόμα και την προσωπική μας ζωή και με τον Παττακό να απελαύνει από τη χώρα ως ανεπιθύμητους τους ...μακρυμάλληδες τουρίστες, συνέβη το "Γούντστοκ" που άφησε εποχή. ΄Ενα μικρό χρονικό για να το θυμηθούμε εμείς οι παλιοί και για να το γνωρίσουν οι νεότεροι:
16.08.1969 Πραγματοποιείται σε φάρμα έκτασης 2.400 στρεμμάτων στο Μπέθελ της Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ το ιστορικό τετραήμερο μουσικό φεστιβάλ του «Γούντστοκ» (16-18.08.1969) με τη συμμετοχή περίπου 500.000 θεατών οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκαν στο κίνημα των «χίπις» . Παρά μάλιστα τις μεγάλες ανάγκες του πλήθους των ακροατών και την καταρακτώδη βροχή, το φεστιβάλ σημείωσε μοναδική επιτυχία με μουσικές δημιουργίες των Ρίτσι Χάβενς, Τζέφερσον Ερπλέϊν, Γκρέϊτφουλ Ντεντ, Κρόσμπι, Στιλς, Νας Γιανγκ, Κρέντενς Κλιαργουότερ Ρεβάιβαλ, Χου, Δε Μπαντ, Τζάνις Τζόπλιν και Τζιμ Χέντριξ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1897 ...

                                 ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥΣ "ΣΙΝΕΦΙΛ" ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

Ας αλλάξουμε και λίγο ατμόσφαιρα και θέμα γιατί όλα αυτά που βλέπουμε και ζούμε καθημερινά μας προκαλούν θλίψη , οργή και πολλές φορές αηδία γι΄αυτούς που παριστάνουν την "κυβέρνηση" που οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή και το λαό μας στην απόγνωση.
Ας θυμηθούμε και κάτι ευχάριστο που αποδεικνύει τι μπορεί να γίνει σ΄αυτή την χώρα υπό ομαλές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες ιδιαίτερα στον τομέα της Τέχνης...
Σαν σήμερα λοιπόν , στις 5 Ιουλίου 1897, δύο χρόνια από την πρώτη κινηματογραφική προβολή των αδελφών Λιμιέρ στο Παρίσι, προβάλλεται σε Καφέ-μπιραρία της Θεσσαλονίκης η πρώτη κινηματογραφική ταινία προερχόμενη και αυτή από τη γαλλική πρωτεύουσα.Οι εντυπώσεις ήταν εξαιρετικές στο κοινό της Θεσσαλονίκης γεγονός που οδήγησε στο να δημιοουργηθούν άμεσα στην πολυσύχναστη τότε παλιά παραλία (κοντά στη σημερινή πλατεία Ελευθερίας) τρείς αίθουσες κινηματογραφικών προβολών, το "Olympia", το "Palace" και το "Pathe" που έγραψαν ιστορία τα επόμενα χρόνια στη Θεσσαλονίκη ως και την πυρκαγιά του 1917 που κατέστρεψε ολοσχερώς το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού τομέα της πόλης ..

ΜΙΑ ΔΡΟΣΕΡΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ... 1940

                                                    Ο ΣΑΙΞΠΗΡ... ΕΦΕΡΕ ΒΡΟΧΗ ...

Απο το ημερολόγιο ιστορικών γεγονότων που χρόνια τώρα τηρώ για να με βοηθάει στις έρευνες της ιστορίας που κατά καιρούς επιχειρώ, αντλώ σήμερα ένα "δροσερό" γεγονός μιά και ο υδράργυρος πήρε ξανά τον ανήφορο...Μας το διηγούνταν ο αείμνηστος ποιητής της Θεσσαλονίκης Γιώργος Βαφόπουλος που το κατέγραψε κιόλας και στα βιβλία του καθώς περιγράφει την περίοδο της "Μεταξικής" δικτατορίας στη Θεσσαλονίκη...
Σαν σήμερα λοιπόν , στις 2 Ιουλίου 1940, το καθεστώς της "4ης Αυγούστου" του Μεταξά, στα πλαίσια του "άρτος και θεάματα" που ακολουθούσε πιστά, εγκαινιάζει το Βασιλικό Θέατρο της Θεσσαλονίκης απέναντι απ΄τον Λευκό Πύργο που είχε τότε κατασκευαστεί ως ανοικτό θέατρο χωρίς στέγη για να χρησιμοποιείται κυρίως το καλοκαίρι...
Να πως περιγράφει τα επεισοδιακά εκείνα εγκαίνια στα οποία θα παιζόταν το έργο "Ριχάρδος Γ΄" του Σαίξπηρ, ο Γιώργος Βαφόπουλος ο οποίος συνδέθηκε στενά με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) καθώς υπήρξε γιά χρόνια γραμματέας του. Γράφει ο Βαφόπουλος:
"...Κτίστηκε λοιπόν το θέατρο, δίπλα στο άλλο, το παλιό θέατρο του Λευκού Πύργου και πήρε εξωτερικά τη μορφή ενός μεγάλου γκαράζ αυτοκινήτων, με ανοικτή στέγη, που πάνω της απλωνόταν ένα μεγάλο καραβόπανο. Κ΄ήρθε ο θίασος του Εθνικού Θεάτρου να δώσει τις παραστάσεις του. Και συνέβηκε στην επίσημη πρεμιέρα να ξεσπάσει μπόρα και να σχισθούν τα καραβόπανα από το βάρος του νερού. Και το γκαράζ να μεταμορφωθεί σε πισίνα, όπου οι ταλαίπωροι θεατές, υποχρεώθηκαν να κάνουν το μπάνιο τους με βρόχινο νερό..."
Τι ωραία θα ήταν να συνέβαινε ένα παρόμοιο γεγονός και στις μέρες μας για να δροσιστούμε λίγο μιά και βλέπουμε τη Χαλκιδική με τα κυάλια...