ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1940-41 και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ...

΄Ηξερα για τους βομβαρδισμούς της Θεσσαλονίκης από τους Ιταλούς αμέσως μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-41 και για τις καταστροφές που προκάλεσαν αλλά και για τις αστοχίες των Ιταλών αεροπόρων που αλλού σημάδευαν και αλλού έπεφταν οι βόμβες τους, αλλά ότι η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε κύριο στόχο του Μουσολίνι κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ομολογώ πως δεν το ήξερα και νόμιζα πως έβλεπε και αυτός Αθήνα και Νότια Ελλάδα. Το κατάλαβα όταν γράφοντας πρόσφατα το βιβλίο μου "ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...εν θερμώ".ερεύνησα καλύτερα εκείνη την εποχή και διαπίστωσα πως ο φαντασμένος Ντούτσε σχεδίαζε από το καλοκαίρι του 1940 (χωρίς να ενημερώσει μάλιστα τον Χίτλερ) να προβεί σε μεγάλες επιχειρήσεις γιά την κατάληψη της Ελβετίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας ώστε να δημιουργήσει και αυτός "ζωτικό χώρο" πέριξ της Ιταλίας γιά να μην βρεθεί η Ιταλία εκτοπισμένη από την αναμενόμενη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη. Του ήταν συνεπώς τελείως απαραίτητα τα ρουμανικά πετρέλαια και παρόλο που οι στρατιωτικές του δυνάμεις δεν επαρκούσαν, με ανοικτό μάλιστα το μέτωπο στη Βόρεια Αφρική,σχεδίαζε σε πρώτη φάση μέσω της Αλβανίας που ήδη κατείχε να εισβάλλει στην Ελλάδα, να καταλάβει την ΄Ηπειρο, τη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία και να φτάσει στη Θεσσαλονίκη ενώ από την άλλη ο στρατός του θα κατευθυνόταν προς την Αθήνα.Σκόπευε τη Θεσσαλονίκη να μετατρέψει σε μεγάλο "στρατηγικό" κέντρο των επιχειρήσεών του οργανώνοντας ανάλογα το λιμάνι της, το αεροδρόμιό της (απ΄όπου θα μπορούσε να ελέγχει τα νότια Βαλκάνια και τη Ρουμανία αλλά και το βόρειο Αιγαίο) και τις οδικές και σιδηροδρομικές συγκοινωνίες για να έχει συνεχή επικοινωνία με την Κεντρική Ευρώπη όπου δρούσαν οι Γερμανοί...
Μάλιστα ο συντάκτης του σχετικού σχεδίου Ιταλός αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα στο Ανώτατο  Πολεμικό Συμβούλιο που έγινε στις 15 Οκτωβρίου 1940, γεμάτος έπαρση και κομπασμό, προεξοφλούσε "περίπατο" στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα...
΄Υστερα απ΄αυτά ,όπως αναφέρει στο ημερολόγιό του ο γαμπρός του Μουσολίνι Τσιάνο, ο Ντούτσε έκλεισε τη συνεδρίαση του συμβουλίου λέγοντας:
" Ανακεφαλαίωσις ... Επίθεσις εις ΄Ηπειρον, Πίεσις προς Θεσσαλονίκην. Και εις δεύτερον χρόνο, προέλασις προς Αθήνας" ...
(www.apapagianopoulos.blogspot.com)

"ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ" ΤΡΑΠΕΖΕΣ ... ΜΕ ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
 
Μιά και τις τελευταίες μέρες γίνεται λόγος για τις "ελληνικές" τράπεζες (που δεν είναι διόλου ελληνικές αλλά υπάγονται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα...) που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα του Ελληνικού λαού έναντι μηδενικού ανταλλάγματος, ξαναμπαίνει το θέμα ... γιατί οι τράπεζες εκχώρησαν τα δικαιώματα από δάνεια Ελλήνων σε ξένες τράπεζες και "φανς" έναντι μόλις του 20% ή το 30% της αξίας τους?... Και αυτό ενώ άρχισαν ήδη να καταφτάνουν ειδοποιητήρια και απειλές από το εξωτερικό για άμεσες κατασχέσεις και πλειστηριασμούς ακινήτων με βάση όχι το ελληνικό αλλά το αγγλικό δίκαιο......
Και το μέγα, πιεστικό και αναπάντητο ερώτημα που μπαίνει ξανά είναι... γιατί οι τράπεζές μας, προτού να στραφούν στους ξένους, δεν κάλεσαν τους ΄Ελληνες δανειολήπτες να αποκτήσουν πρώτοι αυτοί τα ακίνητά τους με τους ίδιους όρους που θα τα αρπάξουν οι ξένοι ?...
Απάντηση ως τώρα δεν υπήρξε και όλοι στην κυβέρνηση των Μνημονίων, της υποτέλειας και της χρεοκοπίας σφυρίζουν αδιάφορα ή αλλάζουν κουβέντα. Η απάντηση είναι όμως περίπου γνωστή : ΄Ολα αυτά έγιναν και γίνονται για τον ίδιο λόγο που χρεοκόπησε η Ελλάδα... Για να περιέλθει δηλαδή ο πλούτος της στους δανειστές και στα γεράκια- συνεργάτες τους της παγκόσμιας τοκογλυφίας...

ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ "ΔΗΜΗΤΡΙΑ"

Από παλιά ,ίσως και προ των Ρωμαίων, η Θεσσαλονίκη είχε μία προστάτιδα θεότητα που την υπερασπιζόταν  από τις επιδρομές των βαρβάρων. ΄Ηταν η λαϊκή θεότητα του Καβείρου που προστάτευε τους εργαζόμενους στη ναυτιλία και στα μεταλλεία και οι Θεσσαλονικείς τον ήθελαν να συμμετέχει μαζί τους στους αγώνες για την απώθηση των εχθρών της πόλης , έφιππος και με λευκή χλαμύδα , άφοβος και άτρωτος από τα βέλη των επιδρομέων… Προς τιμή του μάλιστα είχαν κτιστεί πολλοί ναοί στην πόλη και καθιερώθηκαν λαϊκές γιορτές κάθε 4 χρόνια  , τα λεγόμενα «Καβείρια», με θρησκευτικές αλλά και πνευματικές, αθλητικές και εμπορικές εκδηλώσεις με μεγάλη συμμετοχή κατοίκων της πόλης αλλά και κατοίκων άλλων απομακρυσμένων περιοχών…
Όταν οι Θεσσαλονικείς έγιναν χριστιανοί , αντικαταστάθηκε ο Δίας από τον Χριστό και πολύ σύντομα ο Κάβειρος από τον ΄Αγιο Δημήτριο που κατέλαβε τη θέση του «προστάτη» και «υπερασπιστή» της πόλης ενώ τα «Καβείρια» διαδέχθηκαν οι γιορτές των «Δημητρίων» με το ίδιο σχεδόν περιεχόμενο και συμβολισμό. Οι θρησκευτικές τελετές προς τιμή του Αγίου Δημητρίου άρχιζαν το απόγευμα της παραμονής της γιορτής του και κρατούσαν τρεις ημέρες με πρώτη εκδήλωση μία μεγάλη «λιτανεία» που ξεκινούσε από το χώρο της «Καταφυγής» στο δυτικό άκρο της σημερινής Αρχαίας Ρωμαϊκής Αγοράς και στη συνέχεια κατευθυνόταν προς το ναό της Αχειροποιήτου ανατολικά δια της Εγνατίας οδού αφού πρώτα γινόταν μία στάση στη διασταύρωση της Εγνατίας με τον άλλο κάθετο δρόμο που ταυτίζεται με τη σημερινή οδό Βενιζέλου όπου βρέθηκαν και σημαντικά ευρήματα πρόσφατα που βεβαιώνουν την «επισημότητα» της τελετής αυτής στα βυζαντινά χρόνια…
Παράλληλα όμως με τις θρησκευτικές γιορτές κατά τη διάρκεια των βυζαντινών «Δημητρίων» γίνονταν στη Θεσσαλονίκη επί οκτώ ημέρες και διάφορες άλλες λαϊκές εκδηλώσεις με κυρίαρχο ένα μεγάλο πανηγύρι έξω από την πόλη (προς την κοιλάδα του Αξιού ποταμού) όπου ελάμβαναν μέρος με τα εκθέματά τους έμποροι και επισκέπτες απ΄όλο τον γνωστό τότε κόσμο (Ιταλία, Φοινίκη, Αίγυπτο , Ισπανία και πέραν των Ηρακλείων Στηλών και του Ευξείνου Πόντου) . Παράλληλα υπήρχαν και πνευματικοί  διαγωνισμοί και συναφείς εκδηλώσεις λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού χαρακτήρα που κάλυπταν ένα ευρύτατο φάσμα ενδιαφερόντων για τους επισκέπτες της πόλης.
(Σημ. Τα βυζαντινά «Δημήτρια» αναβίωσε ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού από την δεκαετία του ΄60 ενώ ένα μέρος των εκδηλώσεών τους ανέλαβε και η Διεθνής ΄Εκθεση Θεσσαλονίκης)

                                   ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΑΡΑΔΕΣ...

Παρακολούθησα προ ολίγου απο την TV τις εργασίες της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για την Διεκδίκηση αρχαιοτήτων που εκλάπησαν απ΄τους Γερμαναράδες απ΄τα Μουσεία μας κατά τη διάρκεια της Κατοχής και έφριξα. Η Γερμανία , η χώρα που μας κουνάει κάθε τόσο το δάκτυλο εμφανιζόμενη υπεράνω όλων από άποψη ήθους και συνέπειας, απαιτεί από την Ελλάδα, για να εξετάσει τις καταγγελίες, να της γνωρίσουμε υπεύθυνα το όνομα του κλέφτη, τον βαθμό του, την καταγωγή του και ακόμα που μετέφερε και τι έκανε τα κλοπιμαία μετά τον πόλεμο...
Δηλαδή θάπρεπε σύμφωνα με τις απόψεις του Βερολίνου, κατά την Κατοχή,όταν ένας "γκεσταπίτης" Γερμανός έβγαινε από ένα Μουσείο κρατώντας στο ένα χέρι πολυβόλο και στο άλλο ένα αρχαίο ελληνικό βάζο να τον ρωτάει ο θυρωρός:
--Παρακαλώ να μας αφήσετε τα στοιχεία σας, όνομα, επώνυμο, όνομα πατρός και μητρός, έτος και τόπος γεννήσεως και που θα πάτε το βάζο όταν φύγετε με το καλό απ΄την Ελλάδα ...Και αν είναι δυνατόν την διεύθυνση ,το τηλέφωνό σας και το mail σας για να επικοινωνήσουμε μαζί σας αν χρειαστεί ...
Μας δουλεύουν δηλαδή κανονικά οι Γερμαναράδες . Βρήκαν όμως και κάνουν..

Χρόνια πολλά στον αγαπημένο μου γιό Δημήτρη που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας αλλά πάντα μέσα στην καρδιά μας. Καλή πρόοδο και καλή αντάμωση... Πολλά φιλιά ...

26-10-1912 : ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                                      ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Σήμερα , του Αγίου Δημητρίου, γιορτάζει η Θεσσαλονίκη μας και μαζί της οι Δημήτρηδες (και οι Δημητρούλες) που δεν είναι και λίγοι εδώ και απανταχού πιά της Γης. ΧΡΟΝΙΑ τους ΠΟΛΛΑ ! ...
Αναγκαίο και ένα σύντομο χρονικό για την Απελευθέρωση της πόλης στις 26 Οκτωβρίου 1912:

26.10.1912 Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Μετά από δυναμική παρέμβαση του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον διάδοχο Κωνσταντίνο και αρχιστράτηγο των Ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων να επισπευστεί λόγω καθόδου των Βουλγάρων υπό τον στρατηγό Θεοδορόφ η κατάληψη της Θεσσαλονίκης , δόθηκε εντολή και ο Ελληνικός στρατός κινήθηκε «κυκλωτικώς» για την κατάληψη της πόλης. Αποτέλεσμα ήταν ο Τούρκος στρατιωτικός διοικητής της Θεσσαλονίκης Χασάν Ταξίν πασάς ανήμερα της γιορτής του πολιούχου Αγίου Δημητρίου να υπογράψει στο διοικητήριο της πόλης στις 23.00 το βράδυ με εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους του διαδόχου Κωνσταντίνου Πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης άνευ όρων στον Ελληνικό στρατό. Η τουρκική φρουρά της πόλης και οι στρατιωτικές δυνάμεις που είχαν καταφύγει στην πόλη οπισθοχωρώντας από τα Γιαννιτσά , συνολικά από 25.000 οπλίτες, 1.000 αξιωματικούς , 1.200 ιππείς και 70 πυροβόλα, παραδίδονται στον Ελληνικό στρατό ο οποίος εισέρχεται την επομένη απελευθερωτής στη Θεσσαλονίκη όπου έγινε ενθουσιωδώς δεκτός από τους κατοίκους της. Η ιστορική πόλη του Κασσάνδρου ενσωματώνεται ξανά στον εθνικό κορμό μετά από 482 χρόνια σκλαβιάς στους Τούρκους 

(Στην εικόνα ο Τούρκος διοικητής της Θεσσαλονίκης Χασάν Ταξίν πασάς υπογράφει στο Διοικητήριο της πόλης την παράδοση της Θεσσαλονίκης στον Ελληνικό στρατό.
Ο πίνακας είναι του γιού του Κενάν Μεσαρέ που παρέστη στο γεγονός)
(www.apapagianopoulos.blogspot.com)

                                          Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ...

Ο "πολιούχος" και "προστάτης" της Θεσσαλονίκης ΄Αγιος Δημήτριος συνδέθηκε άρρηκτα με την πόλη της Θεσσαλονίκης και αυτό είναι ιστορικά διαπιστωμένο μέσα από γεγονότα αλλά και από διηγήσεις επιφανών λογίων που έζησαν όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά και πολύ μακράν αυτής σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο χριστιανικό κόσμο. Μάλιστα η θρησκευτική παράδοση αναφέρει πως ο ίδιος ο ΄Αγιος Δημήτριος απευθυνόμενος προς την πόλη της Θεσσαλονίκης που αγαπούσε έλεγε:
"Μη φοβού ούν πατρίς μου εμέ κατέχουσα τους εχθρούς σου γαρ πάντας πατάξω και φυλάξω σε την τιμώσαν με".
΄Ετσι ο ΄Αγιος Δημήτριος, ο "μέγας φρουρός της Θεσσαλονίκης", ο "ρύστης εν τοις κινδύνοις ο εξαίρετος", όπως ονομαζόταν από το Θεσσαλονικέα πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Φιλόθεο, έγινε ο φύλακας και προστάτης της πόλης και των κατοίκων της. Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης θεωρούσαν , μετά τον Απόστολο Παύλο, τον ΄Αγιο Δημήτριο ως τον μεγαλύτερο προστάτη τους.
Ο σεβασμός των Θεσσαλονικέων προς τον ΄Αγιο Δημήτριο ήταν -και είναι- μεγάλος. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός πως θεωρούνταν βαρύτατος ο όρκος στο όνομα του Αγίου αυτού:
"Μα τον σον και ημών απάντων Δημήτριον τον κηδεμόνα της Θεσσαλονίκης και πολιούχον ούτος δε ο όρκος παρά Θεσσαλονικεύσι πλέον των άλλων ισχύει" , αναφέρει ο βυζαντινός λόγιος Γεώργιος Ακροπολίτης.
Στη μακρά ιστορία των 23 αιώνων της Θεσσαλονίκης η πόλη δέχθηκε πολλές επιθέσεις, επιδρομές και πολιορκίες από φιλόδοξους βάρβαρους κατακτητές αλλά οι κάτοικοί της τις αντιμετώπισαν με σθένος και με τόλμη. Η παράδοση μάλιστα αναφέρει πως ανάμεσα στους Θεσσαλονικείς που αγωνίζονταν για να αποκρούσουν τους βάρβαρους επιδρομείς στα τείχη της πόλης ήταν και ο ΄Αγιος Δημήτριος ο οποίος -αναφέρουν- πως τον Οκτώβριο του 1207 σκότωσε με δόρυ έξω από την πόλη τον τσάρο των Βουλγάρων Ιωαννίτζη που πολιορκούσε τη Θεσσαλονίκη...
Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης την ημέρα της γιορτής του, στις 26 Οκτωβρίου 1912, υπήρξε για τους ευσεβείς Θεσσαλονικείς μία ακόμα επιβεβαίωση της αγάπης του για την πόλη και τους κατοίκους της...

(Σημ. Στοιχεία από το βιβλίο μου "Ιστορία της Θεσσαλονίκης" σελ.64- 68)